ಎರಡು ಜಪಾನೀ ಕಾದಂಬರಿಗಳು

ಈಚೆಗೆ ಓದಿದ ಎರಡು ಜಪಾನಿನ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಓದಿರುವುದು  ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಜಪಾನಿ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ  ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ  ಸಂಯಮ. ಮೂರ್ತವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸದೆಯೂ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವೇ ಪಾತ್ರಗಳ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ನಾನು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವ ಎರಡು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಕಾರಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವುಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಈ ಗುಣವನ್ನು  ನಿಖರವಾಗಿ ಹೊಂದಿವೆ. ಕೀಗೊ ಹಿಗಾಶಿನೊ (Keigo Higashino) ಅವರ 'ದಿ ಡಿವೋಷನ್ ಆಫ್ ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್ (The Devotion of Suspect X)'  ಮತ್ತು ಯೊಕೊ ಒಗಾವಾ (Yoko Ogawa) ಅವರ ' ದಿ ಹೌಸ್‌ಕೀಪರ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ (The Housekeeper and the Professor)' . ಒಂದು ಕೊಲೆ ರಹಸ್ಯ. ಇನ್ನೊಂದು ಎಂಭತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಏನನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಗಣಿತಜ್ಞನ ಬಗ್ಗೆ ಸೌಮ್ಯವಾದ ದೇಶೀಯ ಕಥೆ. ಎರಡೂ  ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅವುಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿ  ಒಂದು  ವಿಷಯವನ್ನು  ಒಳಗೊಂಡಿವೆ : ಅದೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೋರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತದ ಇರವನ್ನೇ ನಗಣ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಡಿವೋಶನ್.  

ಅಪರಾಧ ಕಾದಂಬರಿ ರೂಪದ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ

2005 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'ದಿ ಡಿವೋಷನ್ ಆಫ್ ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್' ಹಿಗಾಶಿನೋ ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃತಿ. ಇದು ಜಪಾನ್‌ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ಕೃತಿ.  ಇದರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದವು ನಂತರ ಎಡ್ಗರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾರಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿತು, ಇದು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಹಿಗಾಶಿನೋ ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು.

ಒಂದು ಮೋಸಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಸರಳ ಪ್ರಮೇಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಆದರೆ ಜೀವನದ ಆಟದಲ್ಲಿ  ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸೋತವನಂತಿರುವ  ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಗಣಿತ ಶಿಕ್ಷಕ ಟೆಟ್ಸುಯಾ ಇಶಿಗಾಮಿ. ಇವನು  ತನ್ನ ನೆರೆಮನೆಯವಳಾದ  ಯಾಸುಕೊ ಹನೋಕಾಳ ಕುರಿತು ಮೌನವಾದ ಆರಾಧನಾ ಭಾವದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಳೆದಿದ್ದಾನೆ.  ಆಕೆ ಒಂದು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ  ಮದುವೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂಟಿ ತಾಯಿ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆಕೆಯ ಮಾಜಿ ಪತಿ ಆಕೆಯ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿ ಘರ್ಷಣೆಯು  ಮಾರಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಗೋಡೆಯ ಆಚೆಗೆ  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಇಶಿಗಾಮಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಯಾಸುಕೋ ಳ ಪರವಾಗಿ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಲಿಬಿ(ಅಪರಾಧಿ ಬೇರೆಡೆ ಇರುವಂತೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ) ಯನ್ನು  ಸೃಷ್ಟಿಸಿ  ಅಪರಾಧವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಗಣಿತದ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. 

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿಸುವುದು ಅದರ ರಚನೆ. ಅಪರಾಧವನ್ನು ಎಸಗಿದವರು ಯಾರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಕಥೆಯ ಆರಂಭದ ಪುಟಗಳಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕುತೂಹಲವು "ಅಪರಾಧಿ ಯಾರು?" ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದದ್ದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಗಣಿತೀಯ ನಿಖರತೆಯಿಂದ ರೂಪಿಸಿದ ಯೋಜನೆಯೊಂದು ಮಾನವ ಸಹಜ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲದೇ ಎಂಬುದು ಮತ್ತು ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತ್ಯಾಗದ ಆಳವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಮಹಿಳೆಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದರಿಂದಾಗುವ ಪರಿಣಾಮವೇನು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವ ಬದಲು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ತೆರೆದಿಡುವ ಇಂತಹ ರಚನೆಯನ್ನು ಜಪಾನಿನ ಓದುಗರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹಿಗಾಶಿನೊ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಇದು ಕಥೆಯು ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ತರ್ಕಬದ್ಧತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯು, ಅದರ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗಣಿತವೊಂದು ಭಾಷೆಯಾದಾಗ

'ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್' (Suspect X) ಕೃತಿಯು ತನ್ನ ಮೃದುಭಾವನೆಯನ್ನು ಅಪರಾಧ ಕಥಾನಕದ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟರೆ, 'ದಿ ಹೌಸ್‌ಕೀಪರ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್' (The Housekeeper and the Professor) ಕೃತಿಯು ಅಂತಹ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅದು 'ಸಂಖ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಾಂತ'ದ (number theory) ಯಂತಹ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮವೊಂದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 2003ರಲ್ಲಿ ಜಪಾನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ, 2009ರಲ್ಲಿ ಸ್ಟೀಫನ್ ಸ್ನೈಡರ್ ಅವರಿಂದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡ ಒಗಾವಾ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿ ಇದು.  

ತಣ್ಣಗೆ ಸಾಗುವ ಕಥೆಯು ಬಹುತೇಕ ನಿಶ್ಚಲತೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ೧೯೭೫ ರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಮಾಜಿ ಗಣಿತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಕಾರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಎಂಭತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಹೊಸ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. (ಈ ಹಿಂದೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನ 'ದಿ ಮೆಮೆಂಟೊ' ಮತ್ತು ಹಿಂದಿಯ ' ಘಜಿನಿ' ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎಳೆ ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು).  ಅವನ ಸೂಟ್‌ಗೆ ಪಿನ್ ಮಾಡಿದ ನೋಟ್ ಗಳು  ಅವನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ  ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಮನೆಗೆಲಸದವಳನ್ನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವಳ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಮಗ ಸಹ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ತಲೆಯ ಚಪ್ಪಟೆ ಆಕಾರವು ಪೊಫೆಸರರಿಗೆ ವರ್ಗಮೂಲ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು (Square root symbol ) ಅನ್ನು  ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅವನಿಗೆ  "ರೂಟ್" ಎಂದು ಅಡ್ಡಹೆಸರು ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಮನೆಗೆಲಸದವಳನ್ನು ಅಪರಿಚಿತನಂತೆ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ - ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಅವರು  ಅವಳನ್ನು ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅವಳ ಶೂ ಗಾತ್ರ, ಅವಳ ಜನ್ಮದಿನ, ಅವಳ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ - ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಅಥವಾ ಅವಳಿ ಅವಿಭಾಜ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಣ್ಣ ಪುರಾವೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಣಿತವನ್ನು  ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿಯು ಖಂಡಿತ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮದಿನ 

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ "ದೊಡ್ಡದಾದ ಘಟನೆಗಳೇನೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ" —ಜನ್ಮದಿನ, ಬೇಸ್‌ಬಾಲ್ ಪಂದ್ಯ ಮತ್ತು ಗಣಿತ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಹೀಗೇ  ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳಷ್ಟೇ ಇಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೂ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಾಟಕೀಯತೆಯನ್ನು (melodrama) ದೂರವಿರಿಸುವ ಮೂಲಕವೇ, ಇದು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕುಟುಂಬ'ದ (found family) ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಚಿತ್ರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಲೇಖಕಿ ಒಗಾವಾ ಅವರು 'ಪ್ರೊಫೆಸರ್' ಪಾತ್ರವನ್ನು ಗಣಿತಜ್ಞ ಪಾಲ್ ಎರ್ಡೋಸ್ (Paul Erdos) ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಪುಸ್ತಕದ ನಿಜವಾದ ವಿಷಯವು ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯ ನಷ್ಟವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ, ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಗತಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಂಬಂಧವೊಂದನ್ನು ಯಾವುದು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ.  ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಉತ್ತರವು ಹೀಗಿದೆ: ಮನುಷ್ಯರಂತಲ್ಲದೆ, ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಳೆ: ಮಾತಿನ  ಅಗತ್ಯವಿರದ  ಡಿವೋಶನ್ 

ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಈ ಎರಡು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಜಪಾನೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.  ಇಶಿಗಾಮಿ ಅಥವಾ ಪ್ರೊಫೆಸರ್  ಇಬ್ಬರೂ ಎಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಯ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಶಿಗಾಮಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಅವನು ಯಾಸುಕೋ ಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಲಿಬಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರೊಫೆಸರರ  ಪ್ರೀತಿ  ದಿನಸಿ ರಶೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಸಮೀಕರಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯೇ ಈ ಪಾತ್ರಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಲು ಶಕ್ತವಾದ ಭಾಷೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪದಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಸಂವಹನ ಸೋಲುವ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಜಪಾನೀ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಇದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. 

ಇದು ಜಪಾನೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಕರ್ಷಣೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಗದ್ಯದ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ವಿವರಣೆಯ ಬದಲು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಕವಾಬಾಟ (Beauty and Sadness) ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಬಿಡಿ ಆರಂಭಿಕ ಸಾಲುಗಳು, ಮುರಕಾಮಿ (Norwegian Wood, Kafka on the Shore) ಯವರ  ಸರಳ ದೃಶ್ಯ-ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್, ಹಿಗಾಶಿನೊ ಅವರ ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಕಥಾವಸ್ತು ಮತ್ತು ಒಗಾವಾ ಅವರ ನಿಶ್ಯಬ್ದದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ದೃಶ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ: ಹೇಳದಿರುವುದನ್ನು ಓದುಗರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ  ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ.