NEET ದುಃಸ್ವಪ್ನ: 22 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ

ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ಆಗಬೇಕಿದ್ದ 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆ' National Eligibility cum Entrance Test (NEET), ಬದಲಿಗೆ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. 2026 ರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸೋರಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಸ್ಥಳೀಯ ಹಗರಣವಲ್ಲ; ಇದು ಮೆರಿಟ್-ಆಧಾರಿತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ನಂಬಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ  ತಯಾರಾಗಲು  ತಮ್ಮ ನಿದ್ರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿರುವ ಘೋರ ಅನ್ಯಾಯ ಆಗಿದೆ. 

2026 ರ ಸೋರಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ. 90 ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ 180 ರಲ್ಲಿ 135 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೊದಲು ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತನಿಖೆಗಳು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ. ಇದು ಅಡ್ಡ ಕಸುಬಿ  ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ;  ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಲು ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೈ-ಡೆಫಿನಿಷನ್ ಪೋರ್ಟಬಲ್ ಸ್ಕ್ಯಾನರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಡೋ ಸರ್ವರ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸೋರಿಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮೊದಲು ದೂರು ಬಂದಿದ್ದು ರಾಜಸ್ತಾನದ ಸೀಕರ್ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ. ಪುರಾವೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ದೂರಿನ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪೊಲೀಸರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೂರುದಾರರಿಗೆ "ವದಂತಿಗಳನ್ನು" ಹರಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಷನಲ್ ಟೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಏಜೆನ್ಸಿ (NTA) ಯ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಜನರಲ್ ಸಹ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ  ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ ಕೇವಲ PDF ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವರಗಳು ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. 

ಅಸಮರ್ಥತೆಯ ಮಾನವ ವೆಚ್ಚ

ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳಮಧ್ಯಮ-ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, NEET ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕನಸಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು "ಒಂದು ಅವಕಾಶ". ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಾನಿಯನ್ನು  ಅಳೆಯಲಾಗದು. ಈಗಾಗಲೇ ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾ  ತಯಾರಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಕು  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. 

ಈಗಾಗಲೇ ಕೋಚಿಂಗ್‌ಗೆ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಇನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಬಳಲಿಕೆ ಇವನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕದೆ  ಮರುಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟು  ಸರಳವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೆ? 

ನೀಟ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಾರಿಗಾಗಿ 

ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆಗಳ ಆಚೆಗೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ, NEET ನ ರಚನೆಯು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗಿಂತ ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಒಲವು ತೋರುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯು "ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು" ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ  ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. 

ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕಗಳ ಕಟ್ ಆಫ್: 2024 ರಲ್ಲಿನ ಕಟ್  ಆಫ್ ಅಂಕ  ಕೇವಲ 22.78% ಆಗಿತ್ತು ಮತ್ತು 2023 ರಲ್ಲಿ ಇದು 19.3% ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಕಡಿಮೆ ಕಟ್ ಆಫ್ ನ ಉದ್ದೇಶ  ಸುಮಾರು 13 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ 1 ಲಕ್ಷ ಸೀಟುಗಳಿಗೆ "ಅರ್ಹತೆ" ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿತ್ತು.

ಸೀಟುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ: "ಅರ್ಹ" ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಈ ಬೃಹತ್ ಪೂಲ್ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಡ್ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ. 11 ಲಕ್ಷ ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಶ್ರೇಣಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆ: ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಟುಗಳು ₹1.22 ಕೋಟಿವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ  ಸರಾಸರಿ ₹78 ಲಕ್ಷ ವೆಚ್ಚವಾಗುವುದರಿಂದ  ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವು "ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಮೀಸಲು" ಆಗಿದೆ.ಡೀಮ್ಡ್ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 48 ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಸುಮಾರು 6 ಲಕ್ಷದ ಒಳಗೆ ವೆಚ್ಚವಾಗುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೀಟುಗಳು 51 % ನಷ್ಟು. ಸೋರಿಕೆಯಾದ ಪೇಪರ್ ಗಳ ಮೂಲಕ ಈ 51 % ಸಹ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ  ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕೈತಪ್ಪುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. 

ನೀಟ್ ತನ್ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ  ವಿಫಲಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಇದು. 22 ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಆಡಳಿತವು "ಸರಳ ಪರೀಕ್ಷೆ" ಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ದೋಷಪೂರಿತವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,  ಅದು ಮುರಿದುಹೋದಂತೆ. NEET ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸುವುದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ನೀತಿ ಸಲಹೆಯಾಗಿಲ್ಲ; ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ನೈತಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಇರುವ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರವೇಶ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ (NEET) ಬಗ್ಗೆ ಬಲವಾದ ಟೀಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ.  ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭದ್ರತೆ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ  ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.  ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೂಲಂಕುಷ  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ ಮತ್ತು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಕುರಿತೂ ಯೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. 

1.  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ದ ವಿಫಲತೆ ಸಮಗ್ರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಉಂದುಮಾಡುತ್ತದೆ. 

2026 ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ 22 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ವೈಫಲ್ಯದ ಒಂದು ಬಿಂದುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ. 

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ  ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮುದ್ರಣಾಲಯದಿಂದ ಆದ ಸೋರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ  ಪರೀಕ್ಷೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಸ್ಥಳೀಯ ಸೋರಿಕೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ರದ್ದತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮರು-ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ  ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ .

2 . ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು

ಒಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ "ಒಂದು ಅವಕಾಶ" ವು  ಹದಿಹರೆಯದವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಪುರಾಣದ ಆಚೆಗೆ: ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುನಿಷ್ಟತೆ

ಅನೇಕರಿಗೆ, ಇತಿಹಾಸವು ದಂತಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ - ನಿಜಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ  ವೀರರ ಮತ್ತು  ವಿಲನ್ ಗಳ ಗ್ಯಾಲರಿಯಾಗಿದ್ದು ನಮಗೆ ನೈತಿಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಇದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ  ಚಂದ್ರಕಾಂತ ವಡ್ಡು ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, "ಚರಿತ್ರೆ" (ನೈತಿಕ ಸೂಚನೆಗಾಗಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವುದು) ಮತ್ತು "ಇತಿಹಾಸ" (ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಅಧ್ಯಯನ)ಗಳ  ನಡುವೆ ಆಳವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದ, ಪುರಾವೆಗಳ  ಆಧಾರಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಚರಿತ್ರೆ" ಮತ್ತು ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯ ಬಲೆ

"ಚರಿತ್ರೆ" ಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಾರತೀಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು  ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೈತಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ವೀರರ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಗಳ ಅಪಮೌಲ್ಯೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಒನಕೆ ಓಬವ್ವ ಅಥವಾ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ಅವರಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕಥೆಗಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನ" ದಿಂದ ಹೊರಗಿರುತ್ತವೆ. ಘಟನೆಗಳ  ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಬದಲಿಗೆ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಪರಿಶೀಲಿಸದ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. 

ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವದ ಉದಾಹರಣೆ- ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರಾಜಸ್ತಾನದ ಉದಯಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸಿಟಿ ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ನ ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಖುದ್ದು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿರುವಂತೆ ಮಣಭಾರವೇನೂ ಇರದೆ ಸಾಧಾರಣ ಮನುಷ್ಯರು ಬಳಸಬಹುದಾದಂತೆ ಇತ್ತು.  

ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನಿರೂಪಣೆಯ ಶಕ್ತಿ

ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ "ಮಾನವ ನಡವಳಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಯನ" ಮತ್ತು ಮಾನವ ಜಾತಿಯ ವಿಕಾಸದ ಅಧ್ಯಯನ. ಹಿಂದಿನದನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ನೋಡುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಾಚೀನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು, ಗುಂಪು-ಆಧಾರಿತ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆ ಇವು ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿದು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. 

ಇತಿಹಾಸವು ಅದರ ಪೌರಾಣಿಕ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಅದು ನೀರಸವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಇದು ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ , ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ನಿರೂಪಣೆಗಳ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳವಾದ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದಾಗ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೂಲಮಾದರಿಗಳಿಗಿಂತ ದೋಷಪೂರಿತ, ಬಹುಮುಖಿ ಮಾನವರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಲೇಖಕರು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದ  ಅನುಭವಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು.

ವಡ್ಡು ಅವರು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನನ ಕುರಿತು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟಿಪ್ಪೂನ ಕುರಿತು ಇರುವ  ನಿರೂಪಣೆಗಳೂ ಸಹ  ಇತಿಹಾಸದ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ನಿರೂಪಣೆಗಳಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಜನ ಆತ ಕ್ರೂರಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಂಧ ಎಂಬ ಸರಳ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಕಾಲದ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಹಲವು ಕೋನಗಳಿಂದ ಅವನ ಮತ್ತು ಅವನ ಆಡಳಿತದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ರಾಮ್ ಜೀ ಚಂದ್ರನ್ ರ  History of Bangalore ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ರ 'ಟೀಪೂ ಸುಲ್ತಾನ ಕಂಡ ಕನಸು'  ನಾಟಕ ಇವು ಎರಡನೇ ಮಾದರಿಯವು.

ಈ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನಿರೂಪಣೆ-ಚಾಲಿತ ವಿಧಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಲರಿ ಮಾಂಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಮನು ಎಸ್. ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು:

ಹಿಲರಿ ಮಾಂಟೆಲ್‌ ಬರೆದ  ವುಲ್ಫ್ ಹಾಲ್ ಟ್ರೈಲಜಿ (Wolf Hall, Bring up the Bodies, The Mirror and the Light): ಹೆನ್ರಿ VIII ನ  ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಥಾಮಸ್ ಕ್ರಾಮ್‌ವೆಲ್ ನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಮಾಂಟೆಲ್ ಮರುರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರೋಮ್‌ವೆಲ್‌ನನ್ನು ಏಕ ಆಯಾಮದ ಖಳನಾಯಕ ಅಥವಾ ಸಂತ ಸುಧಾರಕ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಬದಲು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸುಧಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ರಾಜಕೀಯ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟ್ಯೂಡರ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಸಮಗ್ರತೆ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೈಜತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮ್ಯಾಂಟೆಲ್ ಯಾವುದೇ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಪುರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು "ನೈಜ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದಾದ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮನು ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಡೆಕ್ಕನ್ ಕೃತಿಗಳು : ' ದಿ ಐವರಿ ಥ್ರೋನ್'  ಮತ್ತು 'ರೆಬೆಲ್ ಸುಲ್ತಾನ್ಸ್'  ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು  ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು  ತರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಟ್ರಾವಂಕೂರ್ ಅರಸರ  ಮತ್ತು 14 ರಿಂದ 17 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಡೆಕ್ಕನ್ ಸುಲ್ತಾನರ ಪವರ್ ಡೈನಾಮಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕೆಲಸವು ಇತಿಹಾಸದ "ಗ್ರೇಟ್ ಮ್ಯಾನ್" ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತದೆ, ಯುಗದ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರೂಪಾಂತರಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು, ಭಾರತೀಯ ರಾಜಮನೆತನದ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅವರ 'ಫಾಲ್ಸ್ ಅಲೈಸ್' ಕೃತಿಯು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಇತಿಹಾಸವು ನಮ್ಮ ವೀರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ದಂತಕಥೆಗಳ ಹಿಂದೆ ' ಮನುಷ್ಯರನ್ನು'  ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪುರಾವೆ ಆಧಾರಿತ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ  ವೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು  ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಮಾಂಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರಂತಹ ಲೇಖಕರು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದು ಏನೆಂದರೆ ನಾವು ಗತಕಾಲದ ಗೊಂದಲಮಯವಾದ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಟೀಕರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಹೇಳುವ ಕತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾಗಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ  ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ Historical Fiction ಸಹ ಒಂದು. 

ವೃತ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಪದವಿಗಳು: ಭಾರತದ ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ತಮ್ಮ  ಪುಸ್ತಕ ' ಬ್ರೇಕ್‌ಪಾಯಿಂಟ್' ನಲ್ಲಿ, ಸೌರಭ್ ಮುಖರ್ಜಿಯವರು ಭಾರತದ ವರ್ತಮಾನದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳ ಕುರಿತು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರು ದಶಕಗಳಿಂದ, ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬಗೆಗೆ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ Demographic Dividend  (ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶ) ದ ನಿರೂಪಣೆ  ಯು ಜಾಗತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಬೃಹತ್, ಯುವ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯ ಭರವಸೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯು ಈ ಭರವಸೆಯು  ನಿರ್ಣಾಯಕ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಕರ್ಷದ ಬದಲಿಗೆ, ರಾಷ್ಟ್ರವು ಹೆಚ್ಚಾದ  ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು  ಸ್ಥಬ್ದ ವಾಗಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು  ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಪದವೀಧರ ನಿರುದ್ಯೋಗ

ಇತ್ತೀಚಿನ ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ 2026 ವರದಿಯು ಕಳವಳಕಾರಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ: ಯುವ ಭಾರತೀಯರು ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಲಾಭದಾಯಕ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ. ಪದವೀಧರ ನಿರುದ್ಯೋಗವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವ 29%ರಷ್ಟು ಇದೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ಉತ್ತಮ  ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದ ಯುವಕರು "ಉದ್ಯೋಗ ಕುಸಿತ"ದ ಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹೊರಗೆ  ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉನ್ನತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.

ಮುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ

1991 ರಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ  ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ consumption-based (ಬಳಕೆ-ಆಧಾರಿತ) ಮಾದರಿಗೆ ಈ  ಮೂರು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ  ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ:

• ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತಂದೊದಗಿಸಿದ  ಸಂಕಟ: ಆಟೊಮೇಷನ್ ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಿಳಿ ಕಾಲರ್ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು  ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಿದೆ.
• ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತ  ವೇತನಗಳು: ನೈಜ ಗಳಿಕೆಯು ಹಣದುಬ್ಬರದ ವೇಗವನ್ನು ಸರಿಗಟ್ಟಲು  ವಿಫಲವಾಗಿದೆ, ಇದು ಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ.
• ಸ್ಫೋಟಕ ಸಾಲ: ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ  ಎಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಗೃಹಸಾಲದ ಮಟ್ಟಗಳು ಈಗ US ಮತ್ತು ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿವೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಒಂದು ಸರಾಸರಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದುರ್ಬಲವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

AI ಅಡ್ಡಗಾಲು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಉದಾಸೀನತೆ

ಜಾಗತಿಕ ಹೂಡಿಕೆ ಸಮುದಾಯವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಕುರಿತು "ವಿಪರೀತದ ಆಸಕ್ತಿ" ಹೊಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಿತ ರುಚಿರ್ ಶರ್ಮಾ ಅವರು ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಭಾರತವನ್ನು AI ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ "ಸೋತವರು" ಎಂದು ನೋಡುವುದಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯು ಅಗತ್ಯ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ತೈವಾನ್‌ನಂತಹ ದೇಶಗಳ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ GDP ಯ 4% ರಿಂದ 5% ರಷ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (R&D) ಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ, ಭಾರತವು ಕೇವಲ 0.6% ರಷ್ಟನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ "ಉದಾಸೀನತೆ" ಯ ಅವಧಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಭಾರತೀಯ ಷೇರುಗಳಲ್ಲಿ $50 ಬಿಲಿಯನ್ ನಷ್ಟು  ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನಿವ್ವಳ ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಹೂಡಿಕೆ (FDI) ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಸರ್ಕಾರವು ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ  ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದರೂ , ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳ ವೆಚ್ಚ (ಕ್ಯಾಪೆಕ್ಸ್) ಹೆಚ್ಚುವುದು  ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾರಣ, ಉದ್ಯಮದ ವಿಶ್ಲೇಷಕರ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತವು  ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ  ಚೌಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ನಿತ್ಯದ ಹೊರೆ ಇವು ದೇಶೀಯ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ.

ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾರಿ

ತನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು, ಭಾರತವು  ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ನೇರ ಹಣ ಹಂಚಿಕೆ  (ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ 15,000 ರೂಪಾಯಿವರೆಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು) ಗಳನ್ನು ಮೀರಿ   ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು.  ರಫ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನಹರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ,  ಆರ್ & ಡಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಹೆಚ್ಚಳವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ದೇಶವು ತನ್ನ ಯುವ ಶಕ್ತಿಯು ಸಾಲ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಭಾರತವು AI-ಚಾಲಿತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅದರ ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿನ ರಚನಾತ್ಮಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. "ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶವು" ನಿಜವಾಗಬೇಕಾದರೆ  ಅದು  ತುಂಬಲು ಉತ್ಪಾದಕ ಪಾತ್ರ(ಉದ್ಯೋಗ)ಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ  ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ದೇವಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ Even without social media, phones have a subtle, damaging effect on our mental health ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದ ಮೂಲಭೂತ ರೂಪಗಳಾದ ಇಮೇಲ್‌ಗಳು, ಪಠ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸುವ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ಗಳು ಸಹ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ  ಮಿತಿಮೀರುವಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಮಿದುಳುಗಳು  ತ್ವರಿತ, ವರ್ಚುವಲ್ ಸಂವಹನದ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಪಾಲು ಕಾಲ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂವಹನವು 150 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರದ  ಜನರ ಸಣ್ಣ, ಸ್ಥಿರ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಷ್ಟೆ ನಡೆದಿದೆ. ಇಂತಹ  ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು  ನಾವು ಮುಖದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ದೇಹ ಭಾಷೆಯಂತಹ ಮೌಖಿಕ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು  ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂದೇಶಗಳು  ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತವೆ. ಚಿಕ್ಕದಾದ, ಬರಿದೆ  ಪಠ್ಯ-ಆಧಾರಿತ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ  ಬದಲಾದಾಗ, ಸಂದೇಶಗಳು ತಪ್ಪಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.  ಮತ್ತು ಈ ಸಂದೇಶಗಳು  ಮಾನವನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಡವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಟೆಲಿಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಸಂದೇಶ ಇವೆರಡರ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ್ದ ಲಘು ಧಾಟಿಯ ಒಂದು  ಲೇಖನ (The Death of the Telephone Call) ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಯಿತು.  

ದೇವಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ- 

2022 ರ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನವು ಸಂವಹನ ಕ್ರಮದ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ. 2026 ರಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ವಿವಿಧ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲೂ  ಪಠ್ಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸುವುದು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಕ್ಕೂ  ಮತ್ತು ಖುದ್ದು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳು  ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದ ಮತ್ತು ಪೋನಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ  ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಪರ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ನಡುವಿನ ಗಡಿಯು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿರುವುದು. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಈಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಂಜೆಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ವಾರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೂ  ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಒಂದು  "ಯಾವಾಗಲೂ ಆನ್" ಆಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ನಿರಂತರ ಲಭ್ಯತೆಯು ಮೆದುಳಿನ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ.  'ಈಗಲೇ  ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೇ?  ಕಾಯಬಹುದೇ? ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದರೆ rude ಆಗಿ  ಕಾಣುತ್ತದೆಯೇ?' ಹೀಗೆ ಮೆದುಳು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ. Cognitive fatigue ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ವಿದ್ಯಮಾನವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಳಲಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ- 

ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೂ ಬರ್ನ್ ಔಟ್, ಬಳಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಒಂಟಿತನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ  ಏರುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವುದೇ ಹಂತಕ್ಕಿಂತ ಇಂದು ನಾವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.  

ಕೈಗೂಡದ ತಂತ್ರ| ಸಂವಿಧಾನ (131 ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಮಸೂದೆ, 2026

ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ  ಏಪ್ರಿಲ್ 16, 2026 ರಂದು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭೆಯ ವಿಶೇಷ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನು ಕರೆದು  ಪ್ರಮುಖ ಮೂರು ಶಾಸನಗಳ ಒಂದು  ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು. ಸಂವಿಧಾನ (131 ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಮಸೂದೆ, 2026, ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಬಿಲ್, 2026,  ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಕಾನೂನುಗಳು (ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಮಸೂದೆ, 2026. 

ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು 50% ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, 2011 ರ ಜನಗಣತಿ ಆಧರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣದ ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ, ಮತ್ತು  ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪುನರ್ರಚನೆಗಾಗಿ ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಕಮಿಶನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಇವು ಈ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ನ ಘೋಷಿತ ಉದ್ದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದವು. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ , ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ  ಸೀಟು ಅನುಪಾತದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರವು ಗಮನಾರ್ಹ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ಮತ್ತು ಮಸೂದೆಗೆ ಸೋಲಾಯಿತು.  

ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಯಾದ ನ್ಯೂಸ್ ಲಾಂಡ್ರಿ ಯಲ್ಲಿ ತಾರಾ ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಮಿ ಅವರು Why this delimitation is  suspicious and it's not what you think ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ  ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಪರಾಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸುವ  ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದ ಉಪಾಯ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ  ತಂತ್ರಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರೂಢಿಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸುತ್ತವೆ.  ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ, ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಬದಲು  ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ  ಮತ್ತು ಮೌಖಿಕವಾದ  ಭರವಸೆಗಳ ಮೂಲಕ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕಾನೂನು ತೂಕವನ್ನೂ  ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರೂಢಿಗಳನ್ನು ಶಾರ್ಟ್-ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ  ಅಂಶಗಳು  

ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದನದ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಅವಗಣನೆಯಂತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದಂತೆ ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳ ಸದಸ್ಯರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಭಾಗೌರವದ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಇತ್ತು. 

ತಾರಾ ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಮಿಯವರು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಈ ಮುಂತಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಪಠ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾತಿನ ನಡುವಿನ ವಿರೋಧಾಭಾಸ: ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ 50% "ಅನುಪಾತದ ಹೆಚ್ಚಳ" ವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತು ಗೃಹ ಸಚಿವರು ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಖಾತರಿಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಬಿಲ್ ನ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಜನಗಣತಿ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು‌ ಅನುಪಾತದ ಹೆಚ್ಚಳ ಮಾಡುವುದೆಂದು ನಮೂದಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಶಾಸಕಾಂಗ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ಮೌಖಿಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತವೆ; ಮಸೂದೆಯ ಪಠ್ಯ ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಿಡನ್ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳು: ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಂಚಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ, ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಕಮಿಶನ್ ನ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಮೂದಿಸಿದೆ. 

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರೂಢಿಗಳು: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಫಲಿತಾಂಶ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂವಿಧಾನದತ್ತವಾದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಯಬಲ್ಲವು. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಗಣರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾದವರು ಜನಗಳೇ. ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಲು ಸಂವಿಧಾನ ವಿಧಿಸಿರುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ಸಹ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರದ ಆಟಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. 

ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಂತಹ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಚರ್ಚೆ, ಸಂಧಾನ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಮಸೂದೆಯ ಅನುಮೋದನೆಗೂ ಸಹ ಅಧ್ಯಯನ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ  ಚರ್ಚೆ, ತಜ್ಞರ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಸದನದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸದನ ಸದಸ್ಯರ ಮತಕ್ಕೆ ಹಾಕುವುದು - ಇದು ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಲಾಗದು. ಆದರೆ ಈ  ಮಸೂದೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಯ ಸಮಯವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ವಿಶೇಷ ಅಧಿವೇಶನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 48 ಗಂಟೆಗಳ ಮೊದಲು ಬಿಲ್‌ಗಳನ್ನು ಸದಸ್ಯರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. 

ಅಮೇರಿಕನ್ ಶಕ್ತಿ - ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ...

ಮುಕುಲ್ ಕೇಶವನ್ ಅವರು ದಿ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆದಿರುವ "Strange Orchids: Donald Trump’s abandonment of rules-based pieties has stymied Beltway liberals" ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಮೆರಿಕ ದೇಶ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಮರ್ಥಕರನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಹರಿತವಾದ ಪದಗಳಿಂದ ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವೆಡೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಪ್ರಬಲ ಶಸ್ತ್ರ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಸೂಪರ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಅಮೆರಿಕವು  ಬಳಸಿದೆ.  ಅಮೆರಿಕನ್ ಅಸಾಧಾರಣವಾದ (american exceptionalism) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಈ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಲವಾರು ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ. ಮತ್ತು ಅಂತಹ ದಾಳಿಗಳನ್ನು "ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶ" ವೆಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೂಲಕ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.  ಅಮೆರಿಕದ ಇಂತಹ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಕೆಲವರನ್ನು ಕೇಶವನ್ ಅವರು 'strange orchids rooted in the fungus of American exceptionalism' (ಅಮೆರಿಕದ 'ಅಸಾಧಾರಣವಾದ'ವೆಂಬ ಶಿಲೀಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಸೀತಾಳೆ ಹೂಗಳು) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. 

The road to hell is  paved with good intentions (ನರಕದ ದಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ) ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಾಣ್ನುಡಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಪತ್ರಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಅಮೆರಿಕದ 'ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶ' ದ  ಮೊದಲ ದಾಳಿ 90-91 ರ ಮೊದಲ ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧ. ಆಗಷ್ಟೇ ಕಾಲೇಜ್ ಮುಗಿಸಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯುದ್ಧದ ಕುರಿತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಟೆಲಿವಿಷನ್ ನಲ್ಲಿ ನೇರ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಮೊದಲ ಯುದ್ಧ ಎಂದೂ ಇದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಜಾರ್ಜ್ ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಬುಷ್ ನೇತೃತ್ವದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ್ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ, ಇರಾಕ್ ಆಕ್ರಮಣ, ಈಚೆಗಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಗಾಜಾ ಯುದ್ಧ ಇವುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಗಾಜಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಸ್ರೇಲಿಯರು ನಡೆಸಿದ್ದಾದರೂ ಅವರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿದ್ದದ್ದು ಸಹ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. 

ಕೇಶವನ್ ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ CNN ನ  ಫರೀದ್ ಝಕಾರಿಯ ಮತ್ತು  ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್ ನ ಎಜ್ರಾ ಕ್ಲೇನ್ ಅವರ ನಡುವಿನ ಈಚಿನ ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಇಂತಹ ಲಿಬರಲ್ ಗಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಅಸಭ್ಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ಮುಜುಗರ ಪಡುತ್ತಾರೆ ವಿನಃ ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅದು ತರುವ ಹಿಂಸೆಯ ಬಗೆಗೆ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. 

ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ  ಫರೀದ್ ಝಕಾರಿಯಾ ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಜನಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ  ಎರಡನೆ ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧದ ಬಗೆಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ  ಜಾರ್ಜ್ ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಬುಷ್ ಅವರ ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬುಷ್ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು "ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಆದರ್ಶವಾದಿ, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಮಿಷನ್" ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇರಾಕ್ ನಲ್ಲಿ "ವೆಪನ್ಸ್ ಆಫ್ ಮಾಸ್ ಡಿಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್ ಇವೆ " ಎಂಬ "ಸುಳ್ಳು ಭಯ" ದ ನಿರೂಪಣೆಯ ಮೂಲಕ  ಹತ್ತಾರು  ಸಾವಿರ ಜನರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಸಹ, ಬುಷ್ "ಸಭ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡರು" ಮತ್ತು ಯುದ್ಧವು  ಅಮೆರಿಕದ "ಮಹಾನ್ ಉನ್ನತ ಮಿಷನ್" ಆಗಿತ್ತು  ಎಂದು ಝಕಾರಿಯಾ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಜ್ರಾ ಕ್ಲೈನ್‌ನೊಂದಿಗಿನ ಇದೇ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ಝಕಾರಿಯಾ ಅವರು ಈಚೆಗೆ ಇರಾನ್‌ಗೆ ಟ್ರಂಪ್‌ ಒಡ್ಡಿದ "ಜನಾಂಗೀಯ ಬೆದರಿಕೆ" ಯನ್ನು ಬುಷ್‌ನ ಇರಾಕ್‌ನ ಆಕ್ರಮಣದೊಂದಿಗಿನ ತುಲನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಚ ರೀತಿಯದ್ದೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಝಕಾರಿಯಾ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇನ್ ರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಶವನ್ ಅವರು narcissism (ಆತ್ಮರತಿಯ) ಛಾಯೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಮೆರಿಕನ್ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳೂ ಸಹ ಅಮೆರಿಕದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ಸ್ಥಳೀಯರ ಬಗೆಗೆ ಕಾಳಜಿಯನ್ನೇ ತೋರಿಸದೆ ಕೇವಲ  ಈ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಅಮೆರಿಕನ್( ಸೈನಿಕ) ರಿಗಾಗುವ 'ಟ್ರಾಮ' ವನ್ನಷ್ಟೆ ಹೈಲೈಟ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೋಸೆಫ್ ಕಾನ್ರಾಡ್ ನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿ Heart of Darkness ನಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಫೋರ್ಡ್ ಕೊಪೋಲ ನಿರ್ದೇಶನದ  Apocalypse Now ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅವರು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಈ ಚಿತ್ರವು ಅಮೆರಿಕದ ವಿಯಟ್ನಾಮ್ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ.

ಕ್ಲೈನ್ ​​ಮತ್ತು ಝಕಾರಿಯಾ ಅವರಂತಹ ಪಂಡಿತರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಆಕ್ರೋಶವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುವುದು ಅಂತರರಾಷ್ಟೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ  ಅಮೆರಿಕದ ಒಳಪ್ರವೇಶದ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ  ತಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ  ಬೌದ್ಧಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ನಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ.  ನಾಯಕನು 'ಸರಿ' ಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವವರೆಗೂ ಅವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ  "ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಾಯೋಜಕತ್ವವನ್ನು" ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾಗುವುದು.

ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಡೆನ್ ಆಡಳಿತದ ಬೆಂಬಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ' ಮಾನವೀಯ ಕಾಳಜಿ' ಯ ಚತುರ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡೆನ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಉದಾರವಾದಿಗಳು ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಕ್ರೂರ ದಾಳಿಗೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಹಾಯವನ್ನು  ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಇತರರ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ "ನಿಯಮ-ಆಧಾರಿತ (rules-based) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಕ್ಷಣೆ" , "ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಬಿತ್ತುವುದು" ಅಥವಾ ವಿದೇಶಿ ಜನಸಸಮೂಹಗಳ  "ವಿಮೋಚನೆ" ಮುಂತಾದ ಉನ್ನತ ಧ್ಯೇಯವಿರುವ  ಸಮರ್ಥನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಟ್ರಂಪ್ ಒಂದು ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನೇ  "ನಾಶಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿ" ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವಾಗ ಅವರ ಸಮರ್ಥಕರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ದೇಶವೊಂದರ  ನಾಗರಿಕರ ಸಾವುಗಳನ್ನು "ದುರಂತ ಹಾನಿ" ( tragic collateral)  ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. 

ಇದು "ಸರ್ಕಾರಿ ಲಿಬರಲ್" ವರ್ಗಕ್ಕೆ (ಅಮೆರಿಕನ್ ಮತ್ತು ಇತರ  ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರನ್ನೂ ಸೇರಿದ ಸಮರ್ಥಕರನ್ನು ಕೇಶವನ್ ಅವರು ವರ್ಣಿಸುವಂತೆ)   - ' ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರ'  ಮತ್ತು 'ಮುಕ್ತ ಪ್ರಪಂಚ' ದ ಚತುರ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳ  ಮೂಲಕ ಅಮೇರಿಕನ್ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ "ಮುಜುಗರ" ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಮಾಹಿತಿ ಮಹಾಪೂರ

'ದಿ ಹಿಂದೂ' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ Groaning under information overload ಎಂಬ ಲೇಖನ ಓದುವಾಗ ಈ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಆಗಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಸ್ಫೋಟದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೀಗ ಒಂದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಂತ ತಲುಪಿರುವುದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. 

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ  ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ,  ಈಗ ಡೇಟಾದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗಾಗಿ ಏದುಸಿರು ಬಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ.  "ಮಾಹಿತಿ ಕೊರತೆ"ಯ  ಸಮಾಜ ಈಗ, ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಲು  ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಪೂನ್-ಫೀಡ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಭಾರದಲ್ಲಿ ಜಗ್ಗುತ್ತಲಿದೆ.  

ಇದೇ ಮಾಹಿತಿ ಮಹಾಪೂರ ದ ಕುರಿತು (ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ)  ಜೊನಾಥನ್ ಸ್ಪಿರಾ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಓವರ್‌ಲೋಡ್! (Overload !  How Too Much Information is Hazardous to Your Organization)  ಓದಿದ್ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. 'ಹಿಂದೂ' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಲೇಖನವು ' ಡೋಪಮೈನ್ ಹೈ'  ಮತ್ತು  'ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್' ನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಸ್ಪಿರಾ ಅವರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವೃತ್ತಿಪರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಆಗುವ ತೊಂದರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಡೇಟಾದ ಪ್ರವಾಹವು ನಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ "ತೆರಿಗೆ" ಯನ್ನೇ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. 

ಡೋಪಮೈನ್ ಲೂಪ್ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಟಿಕಲ್ ಚಿಂತನೆಯ ಅಂತ್ಯ 

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮವು ನಮ್ಮನ್ನು 'ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್‌ಗೆ ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ' ಮಾಡಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರ ಅಥವಾ ಅನಾನುಕೂಲತೆ  ಆದೊಡನೆ  ನಾವು ನಮ್ಮ ಫೋನ್‌ಗಳತ್ತ  ಹೊರಳುತ್ತೇವೆ, ತ್ವರಿತ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತುತ್ತ. ರೀಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಟಿಕ್‌ಟಾಕ್ ನಂತಹ  ಕಿರು-ರೂಪದ ಕಂಟೆಂಟ್ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ  "ಮಾನಸಿಕ ಶ್ರಮ" ಶೂನ್ಯ.  ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಮಾನದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿಗಳು  ನಮ್ಮಿಂದಲೇ  ರೂಪಿತಗೊಳ್ಳುವ  ಬದಲು ಅವನ್ನು ನಮಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಈ ಬಗೆಯ ಕಂಟೆಂಟ್  ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸ್ಪೇಸ್ನಲ್ಲಿ  ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾಲ್ಕು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ:

ಗಾಸಿಪ್: ಕ್ಷಣಿಕ ವಿನೋದ.

ಮೀಮ್‌ಗಳು: ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು  ಜೀರ್ಣವಾಗುವಂತೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಳವಿಲ್ಲದ ತುಣುಕುಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ.  

ರಾಜಕೀಯ: ತಿಳುವಳಿಕೆಗಿಂತಲೂ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯಿರುವ ಕಂಟೆಂಟ್.

ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದು (ಇನ್ಫ್ಲ್ಯೂಎನ್ಸರ್ಸ್): ಕೊಳ್ಳುಬಾಕತನವನ್ನು ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಂತೆ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದು.

ಇವುಗಳು ನಮ್ಮ "ಮಿದುಳಿನ ಆಹಾರ" ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸಹ  ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನೇ  ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ: ಇದೇ ನಮ್ಮ  ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕತೆ ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು.

ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ  ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ನಡುವಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 

 ಮಾಹಿತಿ ಡಯಟ್ 

ನಾವು ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇವಿಸುವ ಆಹಾರದ ಕ್ಯಾಲೊರಿಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವಂತೆಯೇ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಲೇಖಕಿ  ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು, "ಮಾಹಿತಿ ಡಯಟ್" ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ತಾವು ಅದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.