ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿ

ಜುಲೈ 3 ರಂದು 'ದಿ ಗಾರ್ಡಿಯನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'The Guardian view on how culture is taking on tech: the ultimate handheld device' ಎಂಬ ಲೇಖನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ಇದೀಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ  ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ಹೆಣೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತದರ ಸಾಧನಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಮಾನಸಿಕ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ಪ್ರತಿರೋಧದಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೊಸ ಅಲೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿನ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು  ಮರುವೈರಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಭೌತಿಕ ಆಟ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂವಹನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗೆಗೆ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಟೆಂಟ್ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ಗಳು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಅನಿಮೇಟೆಡ್ ಫಿಲಂ 'ಟಾಯ್ ಸ್ಟೋರಿ' ಯ ಇತ್ತೀಚಿನ  ಕಂತಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜೊನಾಥನ್ ಹೈಡ್ಟ್‌ರ ಬರೆದ  'ದಿ ಆಂಕ್ಷಿಯಸ್ ಜನರೇಷನ್' (ನಾನ್-ಫಿಕ್ಷನ್) ವರೆಗೆ ಇದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸಾಧನದ ಅವಲಂಬನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಪರಿಶೋಧನೆಯು ಬೆನ್ ಲರ್ನರ್ ಅವರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಕಾದಂಬರಿ 'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ

'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೆ  ನೀಡುವ ಆರ್ವೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. 21 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಡಯಾಗ್ನಸ್ಟಿಕ್  ಸಾಧನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ನಿರೂಪಕನು ತನ್ನ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆಂದರೆ, ಅವನು ಆರಂಭಿಕ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ 25 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ - ರೈಲು ಟಿಕೆಟ್‌ಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಫೇಸ್‌ಟೈಮ್ ಕರೆಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ  ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ - ಮತ್ತು  ಅವನ  ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಫೋನ್  ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಚಿತ್ರಣವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆದರೆ ವಿರಳವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಒಂದು ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ: "ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ" ನಮ್ಮ ಫೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ.

"ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಹೆಲ್ಡ್ ಸಾಧನ"ವಾಗಿ ಕಾದಂಬರಿ

'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ಕಾದಂಬರಿಯ ಭೌತಿಕ ವಿನ್ಯಾಸವು  - ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಕವರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ತೆಳುವಾದ ಸಂಪುಟಡಾ ವಿನ್ಯಾಸ  - ಪುಸ್ತಕವೂ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ  ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದ ಪೋರ್ಟಬಲ್ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ನಮ್ಮ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಅನ್ನು ಆಲ್ಗರಿದಮ್ ಮೂಲಕ ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸುವ  ಅಥವಾ ಹಣಗಳಿಕೆಗೆ ಬಳಸುವ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಗಿಂತ  ಕಾದಂಬರಿಯು  ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು   ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯವು  ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ರವಾನಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿರುವುದರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ  ಎಂದು ಲರ್ನರ್ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಾದಂಬರಿಯು ಇಂದಿನ ಹಲವಾರು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ:

AI  ಧ್ವನಿ ಬಳಕೆ: ಇದರ  ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಕಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ ಬಳಸಬೇಕಾದ ಭಾಷಣವನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡುವುದರ  ನೈತಿಕತೆ.  ಮತ್ತು  ಈಗಾಗಲೇ ಮೃತರಾಗಿರುವ ಅಥವಾ ವಯಸ್ಸಾದ ನಟರ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು AI ಮೂಲಕ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಕೃತಿಗಳನ್ನು "ನಿರೂಪಿಸುವ" ಅಭ್ಯಾಸವು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ.

ಸ್ವಾಭಾವಿಕಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದಲು ವಿಫಲತೆ: ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುವ ಮಗುವಿನ ಸಾದೃಶ್ಯದ ಮೂಲಕ, ಕಾದಂಬರಿಯು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು  ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಾನವ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ: ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾದಂಬರಿ ಏಕೆ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ 

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, 'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ದಂತಹ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯು ಕಥೆ ಹೇಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ  'ಮನುಷ್ಯರಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿರುವ  ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಂಶಗಳ' ಮೇಲೆ ಅದು ಒತ್ತು ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ. AI-ರಚಿತ ಕಂಟೆಂಟ್ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು  ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಲಿರುವ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಕಾಲಿಡುತ್ತಿರುವ ಈ  ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಓದುತ್ತಿರುವ ವಾಕ್ಯವನ್ನು  ಬರೆದಿರುವುದು ಓರ್ವ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಎಂಬುದು  ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ  ಎಂದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 

ನಮ್ಮ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಗಾಗಿನ  ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ, ಕಾದಂಬರಿಯು ಸಹ ಒಂದು ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಹೆಲ್ಡ್ ಸಾಧನವಾಗಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗದೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ: ಮನುಷ್ಯನ  ಆಳದ ನಿಗೂಢತೆ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಳು ನಮ್ಮ ಮೆದುಳನ್ನು  ರೀವಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಯಾವುದು ಮುಖ್ಯವೋ ಅದರೆಡೆಗೆ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದರಿಂದ  ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೆನಪುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒದಗಿ ಬರುವ ಒಂದು ತಾಣ.

ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ಕಾಟಿಶ್ ಬರಹಗಾರ್ತಿ ಅಲಿ ಸ್ಮಿತ್ ಅವರು ತಮಗೆ ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಮಿತ್ಸ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ  ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿಯ  ಕುರಿತು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ಅದು 'ದಿ ನ್ಯೂ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ಮನ್ ' ಮ್ಯಾಗಝೀನ್ ನಲ್ಲಿ 'The novel in the age of Trump' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಲೇಖನ ರೂಪದಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು.

ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-

ಕಾದಂಬರಿಯು ಜೀವನ ಎಂದರೇನು ಮತ್ತು ಅದು ಎಷ್ಟು ಪದರಗಳು ಮತ್ತು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುವ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಅನುಮತಿಸುವ, ಅದೇ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು  ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದೂ  ರಚನೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ, ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮಯದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು  ಯಾವಾಗಲೂ, ಪ್ರತಿ ಕಾದಂಬರಿಯೂ  ನಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ

ಶನಿವಾರ 'ದಿ ಗಾರ್ಡಿಯನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'Social media bans go global: big tech faces a reckoning after Australia’s crackdown' ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 2024 ರಲ್ಲಿ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾವು 16 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ಈ ಕ್ರಮವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ  ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಯುಕೆಯಿಂದ ಮಲೇಷಿಯಾದವರೆಗೆ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ "ಬಿಗ್ ಟೊಬ್ಯಾಕೊ" ಕ್ಷಣವೆಂದು ಅನೇಕರು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ  ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಘಟನೆಯಾಗಿರದೆ,  ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದ ಹಾನಿ ಮತ್ತು ಅದರ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಪರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಹಿಂದಿನ ಉದಾಸೀನದ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡುತ್ತಿವೆ.

ಗ್ಲೋಬಲ್ ರಿಪ್ಪಲ್ ಎಫೆಕ್ಟ್

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಕ್ರಮವು ಪ್ರಪಂಚದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ. 40 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಕರಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನಡೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ:

• ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಮಲೇಷಿಯಾ  ಈಗಾಗಲೇ 16 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತರ್ಜಾಲ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ.
• ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ನಿಷೇಧವನ್ನು 2027 ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ.
• ನಾರ್ವೆ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು 13 ರಿಂದ 16 ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ 15 ಮತ್ತು 14 ಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಸಿವೆ.

ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಪೋಲೆಂಡ್, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ವ್ಯಸನದ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಳಕೆಯ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಹಲವು  ದೇಶಗಳು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಈ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳು ವ್ಯಸನ(addiction )ಕ್ಕೆ  ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪುರಾವೆಗಳು. ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ  ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೆಟಾ ಮತ್ತು ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಕಂಪನಿಗಳು  ಯುವ ಬಳಕೆದಾರರನ್ನು "ಹುಕ್" ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ಯಸನಕಾರಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ  ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಪ್ರಕರಣದ ವಕೀಲರು ಇದನ್ನು "ವ್ಯಸನದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್" ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಗುವೊಂದು  ಫೋನ್ ಹಿಡಿದರೆ ಅದನ್ನು  ಕೆಳಗೆ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪದಿರುವಂತೆ  ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. 

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಈ  ಬದಲಾವಣೆಯು  ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಹಲವೆಡೆ  ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ವೇದಿಕೆಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕರನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಪ್ರಿಡೇಟರ್ ಗಳಿಂದ  ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕಾರಿ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹಲವು ಕುಟುಂಬದವರು ಮತ್ತು ಶಾಲಾ ವಲಯದವರು  ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಯಂತ್ರಣದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಸಾಹ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ, ಯಾವುದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ತಂತ್ರ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ. ಆಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್ ಸಂಸ್ಥೆಯು ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು "ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ತ್ವರಿತ ಪರಿಹಾರ" ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ನಿಷೇಧಗಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ, ಗುಪ್ತ ವೇದಿಕೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮಗಳ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕತೆಯು ಸಹ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ, 5 ಮಿಲಿಯನ್ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ನಿಷೇಧದ ಮೊದಲು ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೂರನೇ ಎರಡರಷ್ಟು ಯುವಜನರು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಖಾತೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದೆ. UK ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಕೀರ್ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ರಂತಹ ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ಮಕ್ಕಳು ಮದ್ಯದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಿದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ  ಮದ್ಯಪಾನ ನಿಷೇಧಿಸುವ ಕಾನೂನು ಇರುವಂತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ  ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ಕೆಲವರು ನಾಯಕರಿಗೆ ಇದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇಟಲಿಯ ಪ್ರಧಾನಿ ಜಾರ್ಜಿಯಾ ಮೆಲೋನಿ ನಿಷೇಧವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ತುಂಬಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೈಪಾಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು 

ಕುತೂಹಲವೆಂದರೆ, ಈ ನಿಷೇಧಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಈಕ್ವೆಡಾರ್ನಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ, LGBTQ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ಅಶ್ಲೀಲತೆಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳು ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸುವ ಲಾಗಿನ್ ಪೋರ್ಟಲ್‌ನ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶ ಒದಗಿಸಬೇಕೆಂಬ  ಯೋಜನೆ ಜನರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ  ಸರ್ಕಾರದ  ಕಣ್ಗಾವಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ "ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಮಾಣದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ" ವು  ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಳಜಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ, ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗೆಗೂ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ  ಒಮ್ಮತವು ಮೂಡುತ್ತಿದೆ: ಯಾರೂ ಪರಿಶೀಲಿಸದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಯುಗವು ಮುಗಿದಿದೆ.

ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ 2026

2026 ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾ ದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಆರಂಭವಾಗುವುದರಲ್ಲಿದೆ.  ಇದು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟವಾಗಿದ್ದು  ಇದೀಗ 48 ತಂಡಗಳ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಭಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗೂ  ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಲಿದೆ. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಎಂಬ ಈ ಸುಂದರ ಕ್ರೀಡೆ (the beautiful game) ಯನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತರಲು ನೆರವಾದ ಕಳೆದ ಸುಮಾರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ (ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ 1930ರಲ್ಲಿ) ಹಲವು  ಯುಗಗಳು ಮತ್ತು ಐಕಾನ್‌ಗಳನ್ನು  ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಬಹುದು. ಮತ್ತು ಈ ವರ್ಷದ  ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಿಂದ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಗಮನಿಸಬಹುದು.

ಆಟವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಯುಗಗಳು  

FIFA ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ವಿಭಿನ್ನ ಹಂತಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ತಂತ್ರದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ:

ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳು (1930-1950): ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು 1930 ರಲ್ಲಿ ಉರುಗ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇಂತಹದ್ದೊಂದು ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಯಶಸ್ಸನ ಬಗೆಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ  ಆರಂಭಿಕ ಸಂದೇಹಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಎರಡನೇ  ಮಹಾಯುದ್ಧದಿಂದ 12 ವರ್ಷಗಳ ವಿರಾಮ ಸಹ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಟಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿತ್ತು, ಅವರು 1934 ಮತ್ತು 1938 ರಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ವಿಟ್ಟೋರಿಯೊ ಪೊಝೊ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಕ್-ಟು-ಬ್ಯಾಕ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.

ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ  ಕ್ರಾಂತಿಗಳು (1954-1974):   ಈ ಅವಧಿಯು ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ನ  ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು  ಕಂಡಿತು. ಹಂಗೇರಿ 1954 ರಲ್ಲಿ "ಫಾಲ್ಸ್ 9 (ಹೈಬ್ರಿಡ್ ಸ್ಟ್ರೈಕರ್)" ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು, ಬ್ರೆಜಿಲ್ "Jogo Bonito"  (ಸುಂದರ ಆಟ) ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟ್ ನಿಂದ  ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು, ನಾಲ್ಕು ಆವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. 1974 ರಲ್ಲಿ ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ನೇತೃತ್ವದ "ಟೋಟಲ್ ಫುಟ್ಬಾಲ್" ಈ  ಯುಗವನ್ನು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿಸಿತು.

ಜಾಗತೀಕರಣ (1982-1998): ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು ಮೊದಲು 1982 ರಲ್ಲಿ 24 ತಂಡಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ 1998 ರಲ್ಲಿ 32 ತಂಡಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಸಣ್ಣ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಮೊದಲ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸೂಪರ್‌ಸ್ಟಾರ್ ರೋಜರ್ ಮಿಲ್ಲಾ ಸಹ ಈ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಆಡಿದ್ದು. ಅವರು ಕ್ಯಾಮರೂನ್ ಅನ್ನು 1990 ರಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕ್ವಾರ್ಟರ್‌ಫೈನಲ್ ವರೆ‌ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದರು. 

( ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ 1982 ರ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್, ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಕ್ರೀಡೆಯತ್ತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ  ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಮೊದಲ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್ ಅದಾಗಿತ್ತು. ನಾನೂ ಸಹ ಅಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್‌ಗಳನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. )   

ದಿ ಹೈಪರ್-ಮಾಡರ್ನ್ ಎರಾ (2002-ಪ್ರಸ್ತುತ): ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಡೇಟಾ-ಚಾಲಿತ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ-ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ VAR ( video assistant referee )  ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು ಹೊಸ ಗಡಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದೆ, ಏಷ್ಯಾ (2002) ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾ (2010) ದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆವೃತ್ತಿಗಳು ನಡೆದದ್ದೂ ಈ ಹಂತದಲ್ಲೇ.

ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನ ಐಕಾನ್ ಗಳು

ಇದುವರೆಗೂ  ವಿಶ್ವಕಪ್ಸಾ ನಲ್ಲಿ ವಿರಾರು ಆಟಗಾರರು ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಐಕಾನ್ ಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು--

ಪೀಲೆ: ಮೂರು ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಏಕೈಕ ಆಟಗಾರ, ಪೀಲೆ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ (1958) ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿಯ ಸ್ಕೋರರ್ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗುರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ಆಟಗಾರನಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಡಿಯಾಗೋ ಮರಡೋನಾ: 1986 ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನ "ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಫ್ ಗಾಡ್" ಗೋಲು  ಮತ್ತು ಅದೇ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ  "ಶತಮಾನದ ಗೋಲು " ಎಂದು ಹಲವರು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಎರಡನೇ ಗೋಲು  ಎರಡಕ್ಕೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮರಡೋನಾ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಆ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ  ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾವನ್ನು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದರು. 

( ಆ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಲೈವ್ ನೋಡಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ ಮತ್ತು ಆ ಎರಡನೇ ಗೋಲಿ ನಲ್ಲಿ ಮರಡೋನಾ ಮೈದಾನದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಗೋಲಿನವರೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಎದುರಾಳಿ ಆಟಗಾರರನ್ನುದ ವಂಚಿಸಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದ ರೀತಿ ಇಂದಿಗೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.)  

ಫ್ರಾಂಜ್ ಬೆಕೆನ್‌ಬೌರ್:  ಕೈಸರ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇವರು ಆಟಗಾರನಾಗಿ  (1974) ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿ  (1990) ಎರಡೂ ರೋಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ  ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.

ಜಿನೆಡಿನ್ ಜಿಡಾನ್ : ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಚೊಚ್ಚಲ 1998 ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ನಾಯಕ, ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನವು 2006 ರ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಡ್‌ಬಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ನಾಟಕೀಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.  ಆದರೂ ಅವರ ಪ್ಲೇಮೇಕಿಂಗ್ ಪರಂಪರೆ ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

( ಜಿಡಾನ್ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನುಪಮ. ನಾನು ನೋಡಿರುವ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಆಟಗಾರರಲ್ಲೇ ಜಿಡಾನ್ ರ ಚಲನೆ, ಚೆಂಡಿನ ಹತೋಟಿ, ಪಾಸಿಂಗ್ ಎಲ್ಲವೂ ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕ. ) 

ರೊನಾಲ್ಡೊ ನಜಾರಿಯೊ: 1998 ರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತದ ನಂತರ, ಅವರು 2002 ರಲ್ಲಿ ತಮಗಂಟಿದ್ದ ಅನಾರೋಗ್ಯ ದುರದೃಷ್ಟಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ  ಕಂಡುಕೊಂಡರು.  ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ ಐದನೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗೋಲುಗಳೂ  ಸೇರಿದಂತೆ ಎಂಟು ಗೋಲುಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು.

ಲಿಯೋನೆಲ್ ಮೆಸ್ಸಿ: 16 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಯುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಮೆಸ್ಸಿ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾವನ್ನು 2022 ನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಿನತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ದಂತಕಥೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಆಟಗಾರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು.

2026 ರಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು

ಮುಂಬರುವ 2026 ರ ಆವೃತ್ತಿಯು ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಾಗಿದೆ:

ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸ್ಕೇಲ್: ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಹೀಗೆ ಮೂರು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು 48 ತಂಡಗಳ ವಿಸ್ತೃತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ( ಮತ್ತು 104 ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು!)  .

ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಥಮಗಳು: ಕ್ರೀಡೆಯ ಮುಂದುವರಿದ ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ  ಕ್ಯೂರಸಾ  (ಎರಡು ಲಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಕಡಿಮೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ) ನಂತಹ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ತಂಡಗಳ  ಆಗಮನವನ್ನು ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದಿ ಫೈನಲ್ ಬೋ: ಐಕಾನ್‌ಗಳಾದ  ಲಿಯೋನೆಲ್ ಮೆಸ್ಸಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯಾನೊ ರೊನಾಲ್ಡೊ  ವಿಶ್ವಕಪ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಲಿದ್ದಾರೆ.

1930 ರಲ್ಲಿ ಉರುಗ್ವೆಗೆ ತಂಡಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಿದ ಕ್ರೂಸ್ ಹಡಗಿನಿಂದ 2026 ರ ಹೈಟೆಕ್ ಸ್ಟೇಡಿಯಂಗಳವರೆಗೆ, ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಎಂಬ ಕಲೆ, ಪ್ರತಿಭೆ, ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಎಲ್ಲದರ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಂತಿಮ ಕ್ರೀಡಾ ನಾಟಕ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

'ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್' ಎಂದರೇನು?

'ದಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್' ಪತ್ರಿಕೆಯ 'ದಿ ಡೈಲಿ' ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಆಸಕ್ತಿಕರ ಸಂವಾದವನ್ನು  ಕೇಳಿದೆ. ಇದು "ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್" ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅತಿಥಿಯಾಗಿದ್ದವರು ಡಾ. ಲಾರೀ ಸ್ಯಾಂಟೋಸ್. ಈಕೆ ಕಾಗ್ನಿಟಿವ್ ಸೈನ್ಟಿಸ್ಟ್  ಹಾಗೂ  ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್ ತಜ್ಞೆ. ಯೇಲ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ  ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುವ ಕೋರ್ಸ್ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆಯಂತೆ. 

ನಮ್ಮ ನಿದ್ರೆಯ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನು "ಆಪ್ಟಿಮೈಜ್" ಮಾಡುವ ಗೀಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಅಂತಿಮ DIY ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಸರಿಯಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಸರಿಯಾದ "ಕ್ಷೇಮ" ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮತೋಲಿತ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ, ಒತ್ತಡ-ಮುಕ್ತ ಜೀವನದ ಆವೃತ್ತಿಯು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ "ಸಂತೋಷವೇ "-ಅಥವಾ ಇದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟತೆಯ ಒಂದು ರೂಪವೇ?

ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು "ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್" ಮಾಡುವ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಚೋದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಲಾರಿ ಸ್ಯಾಂಟೋಸ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ನಾವು ತಪ್ಪು ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಜೀವನದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಆಗ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.  

ಈ ಪಾಡ್‌ಕಾಸ್ಟ್ ಕೇಳುವಾಗ ಇದೇ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ್ದ ಎರಡು ಲೇಖನಗಳು ನೆನಪಾದವು. 

'ದಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್ ' ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಡೇನಿಯಲ್ ಎಂ. ಹೇಬ್ರಾನ್ ಅವರ ಲೇಖನ - Happiness and Its Discontents.

ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ, ಸಂಶೋಧಕರು "ಜೀವನ ತೃಪ್ತಿ" ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂತೋಷವನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ - ಜನರನ್ನು ಅವರು ಅವರ ಸದ್ಯದ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಇದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಡೇನಿಯಲ್ ಹೇಬ್ರಾನ್ ಇದರಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ನ್ಯೂನತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ: ತೀವ್ರ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಿರಂಕುಶ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅನೇಕ ಜನರು ಸಹಾ  ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ "ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ" ಎಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.  

ಹೇಬ್ರಾನ್ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ, ಇದು ಸಂತೋಷವಲ್ಲ; ಇದು ರಾಜೀನಾಮೆ. "ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿರುವುದು  ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಸಾಕಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು". ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವು ಆಳವಾದದ್ದು, ಇದನ್ನು ಅವರು "ಭಾವನಾತ್ಮಕ  ಯೋಗಕ್ಷೇಮ (emotional wellbeing )" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು "ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ  ಆರಾಮವಾಗಿರುವುದು".  ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಇರುವುದು.   

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ 'ದಿ ಕ್ರಾನಿಕಲ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಮಾರಿ ರುತಿ ಅವರ ಲೇಖನ - ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಸಹ Happiness and Its Discontents. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಓದಬಹುದು.

ಮಾರಿ ರುತಿ ಅವರು, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ "ಸಂತೋಷದ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್‌" ಗಳ ಪ್ರಕಾರ  ಮದುವೆ ಅಥವಾ "ಸಮತೋಲಿತ" ವೃತ್ತಿಜೀವನಗಳಷ್ಟೇ ಸಂತೋಷದ  ಈಡೇರಿಕೆಯ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಸಾಧನಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ  ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಊಹಿಸಬಹುದಾದಂತೆ  ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲುಬರುವಂತೆ ರೂಪಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾವು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಪಾತ್ರಕ್ಕಿಂತ "ನಯಗೊಳಿಸಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ" ಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮ "ಜೀವನವನ್ನು" ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. " ಆತಂಕ"ವು "ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವೈಫಲ್ಯ"ದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನನ್ಯವಾಗಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ರುತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮೆಸೇಜ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಾತು, ಹರಟೆ

ಟೈಮ್ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನ The Number of Words You Say in a Day Is Shrinking ದಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ಸಂಪರ್ಕ ಶೈಲಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯ ಬಗೆಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದ  ದಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ  ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸ  ಹೊಂದಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನಾವು ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಿಶ್ಯಬ್ದರಾಗುವತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. 2005 ಮತ್ತು 2019 ರ ನಡುವೆ, ಸರಾಸರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಪದಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 28% ರಷ್ಟು ಕುಸಿದಿದೆ. ಈ "ಗಣನೀಯ ನಷ್ಟ" ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದೆಯೆಂದರೆ  ಪ್ರತಿ ದಿನ ಮಾತನಾಡುವ ಸುಮಾರು 330 ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 120,000 ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳಿಗೆ ಇದು ಸಮನಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್, ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್  ಪರದೆಗಳ  ಹಿಂದೆ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು  ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದರೂ,  ಕೇವಲ ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನಾವು  ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಮಾನವ ಸಂಪರ್ಕದ ಸಂರಚನೆಯನ್ನೇ  ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಕಡಿಮೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು

ಮಾತನಾಡದೆ, ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ನೆರವಿನ ಸಂವಹನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿದಾಗ -ವಿಶೇಷವಾಗಿ 25 ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರಲ್ಲಿ- ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂತರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ನಾವು ಮೌಖಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಪಠ್ಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದಾಗ ಸಂವಹನದ ಹಲವು ಪದರಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ: ಧ್ವನಿಯ ಟೋನ್, ದೇಹ ಭಾಷೆ, ಮುಖದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ.  

ಪಠ್ಯವು ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಾವು ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೂ, ಅವು ಮಾತನಾಡುವ ವಿನಿಮಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ  ಕಾಣೆಯಾಗುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ  ಸೂಚನೆಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಂತ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಂತ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು  ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕರಹಿತ ಪಾವತಿಗಳ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ, ನಾವು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು "ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ"ಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಆದಿಮಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುವಾಗ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಸ್ಮಾಲ್ ಟಾಕ್ (ಹರಟೆ?) ಯ ಬಗೆಗೆ ಓದಿದ್ದ  ಲೇಖನ In Defence of Small Talk ನೆನಪಾಯಿತು. ಸಂವಹನದ ಉದ್ದೇಶ ಸದಾ ಕಾಲವೂ ಗಹನ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷ ಮಾದರಿಯದ್ದೂ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಅದು ಹವಾಮಾನ ಅಥವಾ ಬಸ್ ಮಾರ್ಗಗಳ ಕುರಿತು ಇರಬಹುದು,  ಆ "ಅರ್ಥಹೀನ" ಸ್ಮಾಲ್ ಟಾಕ್ಗಳು  ಏಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ:

ಇದು ವಿವಿಧ ವಯೋವರ್ಗಗಳ  ಸೇತುವೆಯಾಗಿದೆ :  ವಿವಿಧ  ಆರ್ಥಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯವರನ್ನು  ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅಪರಿಚಿತರನ್ನು ಅವರ "ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳ" ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವುದು ಉಚಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಒಬ್ಬರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರೀಡಾ ತಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತ. 

ಇದು   ಮಾನವೀಯತೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ : ನಮ್ಮ  ಪರಿಚಯಸ್ಥರ ವಲಯದ ಹೊರಗಿನ  ಅಪರಿಚಿತರೊಂದಿಗಗಿನ  ಸಂವಹನಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕನೆಕ್ಟೆಡ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ  ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದು ಅಭ್ಯಾಸದ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯ: ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೌಶಲ್ಯವು  ಸ್ನಾಯುವಿನಂತೆ ; ನೀವು ಅದನ್ನು ಬಳಸದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.  ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಅತಿಥಿ, ಹೋಸ್ಟ್ ಅಥವಾ  ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಇದು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶ  ನೀಡುತ್ತದೆ:  ಪ್ರಯಾಸ ಪೂರ್ಣವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಡುವ "ದೊಡ್ಡ ಮಾತು" ಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ನಾವು ಆಡುವ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ :

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ

NEET ದುಃಸ್ವಪ್ನ: 22 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ

ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ಆಗಬೇಕಿದ್ದ 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆ' National Eligibility cum Entrance Test (NEET), ಬದಲಿಗೆ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. 2026 ರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸೋರಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಸ್ಥಳೀಯ ಹಗರಣವಲ್ಲ; ಇದು ಮೆರಿಟ್-ಆಧಾರಿತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ನಂಬಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ  ತಯಾರಾಗಲು  ತಮ್ಮ ನಿದ್ರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿರುವ ಘೋರ ಅನ್ಯಾಯ ಆಗಿದೆ. 

2026 ರ ಸೋರಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ. 90 ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ 180 ರಲ್ಲಿ 135 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೊದಲು ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತನಿಖೆಗಳು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ. ಇದು ಅಡ್ಡ ಕಸುಬಿ  ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ;  ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಲು ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೈ-ಡೆಫಿನಿಷನ್ ಪೋರ್ಟಬಲ್ ಸ್ಕ್ಯಾನರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಡೋ ಸರ್ವರ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸೋರಿಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮೊದಲು ದೂರು ಬಂದಿದ್ದು ರಾಜಸ್ತಾನದ ಸೀಕರ್ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ. ಪುರಾವೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ದೂರಿನ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪೊಲೀಸರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೂರುದಾರರಿಗೆ "ವದಂತಿಗಳನ್ನು" ಹರಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಷನಲ್ ಟೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಏಜೆನ್ಸಿ (NTA) ಯ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಜನರಲ್ ಸಹ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ  ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ ಕೇವಲ PDF ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವರಗಳು ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. 

ಅಸಮರ್ಥತೆಯ ಮಾನವ ವೆಚ್ಚ

ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳಮಧ್ಯಮ-ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, NEET ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕನಸಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು "ಒಂದು ಅವಕಾಶ". ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಾನಿಯನ್ನು  ಅಳೆಯಲಾಗದು. ಈಗಾಗಲೇ ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾ  ತಯಾರಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಕು  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. 

ಈಗಾಗಲೇ ಕೋಚಿಂಗ್‌ಗೆ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಇನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಬಳಲಿಕೆ ಇವನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕದೆ  ಮರುಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟು  ಸರಳವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೆ? 

ನೀಟ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಾರಿಗಾಗಿ 

ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆಗಳ ಆಚೆಗೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ, NEET ನ ರಚನೆಯು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗಿಂತ ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಒಲವು ತೋರುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯು "ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು" ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ  ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. 

ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕಗಳ ಕಟ್ ಆಫ್: 2024 ರಲ್ಲಿನ ಕಟ್  ಆಫ್ ಅಂಕ  ಕೇವಲ 22.78% ಆಗಿತ್ತು ಮತ್ತು 2023 ರಲ್ಲಿ ಇದು 19.3% ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಕಡಿಮೆ ಕಟ್ ಆಫ್ ನ ಉದ್ದೇಶ  ಸುಮಾರು 13 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ 1 ಲಕ್ಷ ಸೀಟುಗಳಿಗೆ "ಅರ್ಹತೆ" ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿತ್ತು.

ಸೀಟುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ: "ಅರ್ಹ" ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಈ ಬೃಹತ್ ಪೂಲ್ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಡ್ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ. 11 ಲಕ್ಷ ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಶ್ರೇಣಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆ: ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಟುಗಳು ₹1.22 ಕೋಟಿವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ  ಸರಾಸರಿ ₹78 ಲಕ್ಷ ವೆಚ್ಚವಾಗುವುದರಿಂದ  ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವು "ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಮೀಸಲು" ಆಗಿದೆ.ಡೀಮ್ಡ್ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 48 ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಸುಮಾರು 6 ಲಕ್ಷದ ಒಳಗೆ ವೆಚ್ಚವಾಗುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೀಟುಗಳು 51 % ನಷ್ಟು. ಸೋರಿಕೆಯಾದ ಪೇಪರ್ ಗಳ ಮೂಲಕ ಈ 51 % ಸಹ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ  ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕೈತಪ್ಪುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. 

ನೀಟ್ ತನ್ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ  ವಿಫಲಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಇದು. 22 ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಆಡಳಿತವು "ಸರಳ ಪರೀಕ್ಷೆ" ಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ದೋಷಪೂರಿತವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,  ಅದು ಮುರಿದುಹೋದಂತೆ. NEET ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸುವುದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ನೀತಿ ಸಲಹೆಯಾಗಿಲ್ಲ; ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ನೈತಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಇರುವ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರವೇಶ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ (NEET) ಬಗ್ಗೆ ಬಲವಾದ ಟೀಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ.  ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭದ್ರತೆ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ  ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.  ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೂಲಂಕುಷ  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ ಮತ್ತು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಕುರಿತೂ ಯೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. 

1.  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ದ ವಿಫಲತೆ ಸಮಗ್ರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಉಂದುಮಾಡುತ್ತದೆ. 

2026 ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ 22 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ವೈಫಲ್ಯದ ಒಂದು ಬಿಂದುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ. 

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ  ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮುದ್ರಣಾಲಯದಿಂದ ಆದ ಸೋರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ  ಪರೀಕ್ಷೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಸ್ಥಳೀಯ ಸೋರಿಕೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ರದ್ದತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮರು-ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ  ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ .

2 . ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು

ಒಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ "ಒಂದು ಅವಕಾಶ" ವು  ಹದಿಹರೆಯದವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಪುರಾಣದ ಆಚೆಗೆ: ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುನಿಷ್ಟತೆ

ಅನೇಕರಿಗೆ, ಇತಿಹಾಸವು ದಂತಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ - ನಿಜಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ  ವೀರರ ಮತ್ತು  ವಿಲನ್ ಗಳ ಗ್ಯಾಲರಿಯಾಗಿದ್ದು ನಮಗೆ ನೈತಿಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಇದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ  ಚಂದ್ರಕಾಂತ ವಡ್ಡು ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, "ಚರಿತ್ರೆ" (ನೈತಿಕ ಸೂಚನೆಗಾಗಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವುದು) ಮತ್ತು "ಇತಿಹಾಸ" (ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಅಧ್ಯಯನ)ಗಳ  ನಡುವೆ ಆಳವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದ, ಪುರಾವೆಗಳ  ಆಧಾರಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಚರಿತ್ರೆ" ಮತ್ತು ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯ ಬಲೆ

"ಚರಿತ್ರೆ" ಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಾರತೀಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು  ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೈತಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ವೀರರ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಗಳ ಅಪಮೌಲ್ಯೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಒನಕೆ ಓಬವ್ವ ಅಥವಾ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ಅವರಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕಥೆಗಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನ" ದಿಂದ ಹೊರಗಿರುತ್ತವೆ. ಘಟನೆಗಳ  ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಬದಲಿಗೆ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಪರಿಶೀಲಿಸದ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. 

ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವದ ಉದಾಹರಣೆ- ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರಾಜಸ್ತಾನದ ಉದಯಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸಿಟಿ ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ನ ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಖುದ್ದು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿರುವಂತೆ ಮಣಭಾರವೇನೂ ಇರದೆ ಸಾಧಾರಣ ಮನುಷ್ಯರು ಬಳಸಬಹುದಾದಂತೆ ಇತ್ತು.  

ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನಿರೂಪಣೆಯ ಶಕ್ತಿ

ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ "ಮಾನವ ನಡವಳಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಯನ" ಮತ್ತು ಮಾನವ ಜಾತಿಯ ವಿಕಾಸದ ಅಧ್ಯಯನ. ಹಿಂದಿನದನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ನೋಡುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಾಚೀನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು, ಗುಂಪು-ಆಧಾರಿತ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆ ಇವು ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿದು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. 

ಇತಿಹಾಸವು ಅದರ ಪೌರಾಣಿಕ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಅದು ನೀರಸವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಇದು ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ , ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ನಿರೂಪಣೆಗಳ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳವಾದ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದಾಗ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೂಲಮಾದರಿಗಳಿಗಿಂತ ದೋಷಪೂರಿತ, ಬಹುಮುಖಿ ಮಾನವರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಲೇಖಕರು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದ  ಅನುಭವಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು.

ವಡ್ಡು ಅವರು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನನ ಕುರಿತು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟಿಪ್ಪೂನ ಕುರಿತು ಇರುವ  ನಿರೂಪಣೆಗಳೂ ಸಹ  ಇತಿಹಾಸದ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ನಿರೂಪಣೆಗಳಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಜನ ಆತ ಕ್ರೂರಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಂಧ ಎಂಬ ಸರಳ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಕಾಲದ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಹಲವು ಕೋನಗಳಿಂದ ಅವನ ಮತ್ತು ಅವನ ಆಡಳಿತದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ರಾಮ್ ಜೀ ಚಂದ್ರನ್ ರ  History of Bangalore ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ರ 'ಟೀಪೂ ಸುಲ್ತಾನ ಕಂಡ ಕನಸು'  ನಾಟಕ ಇವು ಎರಡನೇ ಮಾದರಿಯವು.

ಈ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನಿರೂಪಣೆ-ಚಾಲಿತ ವಿಧಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಲರಿ ಮಾಂಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಮನು ಎಸ್. ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು:

ಹಿಲರಿ ಮಾಂಟೆಲ್‌ ಬರೆದ  ವುಲ್ಫ್ ಹಾಲ್ ಟ್ರೈಲಜಿ (Wolf Hall, Bring up the Bodies, The Mirror and the Light): ಹೆನ್ರಿ VIII ನ  ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಥಾಮಸ್ ಕ್ರಾಮ್‌ವೆಲ್ ನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಮಾಂಟೆಲ್ ಮರುರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರೋಮ್‌ವೆಲ್‌ನನ್ನು ಏಕ ಆಯಾಮದ ಖಳನಾಯಕ ಅಥವಾ ಸಂತ ಸುಧಾರಕ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಬದಲು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸುಧಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ರಾಜಕೀಯ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟ್ಯೂಡರ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಸಮಗ್ರತೆ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೈಜತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮ್ಯಾಂಟೆಲ್ ಯಾವುದೇ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಪುರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು "ನೈಜ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದಾದ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮನು ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಡೆಕ್ಕನ್ ಕೃತಿಗಳು : ' ದಿ ಐವರಿ ಥ್ರೋನ್'  ಮತ್ತು 'ರೆಬೆಲ್ ಸುಲ್ತಾನ್ಸ್'  ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು  ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು  ತರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಟ್ರಾವಂಕೂರ್ ಅರಸರ  ಮತ್ತು 14 ರಿಂದ 17 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಡೆಕ್ಕನ್ ಸುಲ್ತಾನರ ಪವರ್ ಡೈನಾಮಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕೆಲಸವು ಇತಿಹಾಸದ "ಗ್ರೇಟ್ ಮ್ಯಾನ್" ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತದೆ, ಯುಗದ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರೂಪಾಂತರಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು, ಭಾರತೀಯ ರಾಜಮನೆತನದ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅವರ 'ಫಾಲ್ಸ್ ಅಲೈಸ್' ಕೃತಿಯು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಇತಿಹಾಸವು ನಮ್ಮ ವೀರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ದಂತಕಥೆಗಳ ಹಿಂದೆ ' ಮನುಷ್ಯರನ್ನು'  ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪುರಾವೆ ಆಧಾರಿತ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ  ವೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು  ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಮಾಂಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರಂತಹ ಲೇಖಕರು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದು ಏನೆಂದರೆ ನಾವು ಗತಕಾಲದ ಗೊಂದಲಮಯವಾದ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಟೀಕರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಹೇಳುವ ಕತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾಗಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ  ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ Historical Fiction ಸಹ ಒಂದು.