ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ...

ಇತಿಹಾಸದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಿ ರೋಮಿಲಾ ಥಾಪರ್ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದು ಸೋಶಿಯಲ್ ಕ್ರಿಟಿಕ್ ಆಗಿರುವ ನಮಿತ್ ಅರೋರಾ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಗೆ  ಪರಿಗಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದವು ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ Speaking of History ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಈಚೆಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.  ಇತಿಹಾಸ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಭಾರತದ ವರ್ತಮಾನದ ಮೇಲೆ ಇತಿಹಾಸದ ನೆರಳು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ, ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವಾದೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ರಾಜಕೀಯದ ಸ್ವರೂಪವೇನು ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಶೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದ ಹಲವು ಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹಲೇಖಕರು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. 

"ದಿ ವೈರ್" ಮಾಧ್ಯಮದ 'ಬುಕ್ ಶುಕ್'  ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕಿ ಸೀಮಾ ಚಿಷ್ಟಿ ಯವರೊಡನೆ Speaking of History ಕೃತಿಯ ಲೇಖಕರು ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. 

Why is history so controversial in today’s India?

ಇತಿಹಾಸವು  ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಏಕೆ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ

ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ನಟರಿಂದ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ.  ಅವರು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಲ್ಲ. ಆದರೆ ವರ್ತಮಾನದ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಒಂದು ಉಪಯುಕ್ತ  ಭೂತಕಾಲದ ನಿರೂಪಣೆ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. 

ಗತಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಕೆಲವು ಹೇಳಿಕೆಗಳು  ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಘರ್ಷಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ವೃತ್ತಿಪರ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಚಾರಕರ ನಡುವೆ ಭಿನ್ನತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ವೃತ್ತಿಪರ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ "ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನ"  (ಸಾಕ್ಷಿ, ಕಾರಣ, ತರ್ಕಬದ್ಧ ವಿವರಣೆ) ಜನಪ್ರಿಯ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಚಾರಕರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ  ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. 

ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಒಂದು ಶತಮಾನದ ಸುದೀರ್ಘ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಇತಿಹಾಸದ ಕೋಮುವಾದಿ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದ  IT ಕೋಶಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.  ಸರಳೀಕೃತವಾದ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ನಿರೂಪಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯವನ್ನು ತುಂಬಿದೆ. 

ದುರ್ಬಲ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು STEM ( Science Technology Engineering Mathematics )-ಗೀಳಿನ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗವು ಪುರಾಣವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಅಥವಾ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿಲ್ಲ, ಅವರು ಅಂತಹ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದು ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ವಹಿಸಿರುವ ನಮಿತ್ ಅರೋರಾ ಅವರು  ಹಲವಾರು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಇಂಜಿನಿಯರರೂ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿರುವ  ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಮತ್ತು "ಏಕತೆ" ಕುರಿತು ಥಾಪರ್

ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಜನರಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ  ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯತೀತತೆ ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿರಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡ ಘಟಕಗಳು ಒಡೆಯಬಹುದು  ಎಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಇತಿಹಾಸದ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಪಾತ್ರ

ಥಾಪರ್ " ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನ'' ವನ್ನು  ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆರಿಸುವುದು, ಸಾಬೀತಾದ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು (WhatsApp ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಅಲ್ಲ), ತಾರ್ಕಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿಸ್ತು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು.

ಅರೋರಾ ಉತ್ತಮ “ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರನ್ನು” (ಸಂವಹನಕಾರರು) ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಆದರೆ ಭಾರತವು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಾಹಿತಿಯ ನಿಖರತೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳವು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಜನರಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿದೆ, ಹಿಂದಿನ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹದಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. 

ಸಿನಿಮಾ, ಮಾಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆ 

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೊಸ ಐತಿಹಾಸಿಕ/ಬ್ಲಾಕ್‌ಬಸ್ಟರ್ ಸಿನಿಮಾ (ಉದಾ., ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಯುದ್ಧದ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು, ಅರೆ-ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸಾಹಸಗಳು) ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ಪುರಾಣ, ಆಯ್ದ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ.

ಚಿತ್ರಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಬಲ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ನಾಟಕೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ಈ ನಿರಂತರ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ತಟಸ್ಥ ಮನರಂಜನೆಯಲ್ಲ.  ಅದು "ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಮನುಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ" ರಾಜಕೀಯ.