ಸೋಮವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 19, 2026

ಕಾದಂಬರಿ ಆಧಾರಿತ ನೆಟ್ ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ಶೋ - East of Eden

ಈಚೆಗಿನ ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಯುಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ಮೂರು ಟೆಲಿವಿಶನ್ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶೋ  ಪ್ರಕಟವಾದ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಮೆಜಾನ್ ಪ್ರೈಮ್, ನೆಟ್ ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ನಂತಹ ಸ್ಟ್ರೀಮಿಂಗ್ ವೇದಿಕೆಗಳು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಡ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶೋ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದಾಗಿರುತ್ತದಂತೆ.  

ನಾವು ಓದಿ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿರುವ ಕೃತಿಯೊಂದು ಸಿನಿಮಾ ಅಥವಾ ಟೆಲಿವಿಶನ್ ಶೋ ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಸಹಜವಾಗೇ ಕುತೂಹಲ ಇರುತ್ತದೆ.  ಕಳೆದ ವಾರ ಅಮೆರಿಕದ ಮುಖ್ಯ ಕಾದಂಬರಿಕಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ  ಜಾನ್ ಸ್ಟೇನ್ಬೆಕ್ ರ East of  Eden ಕೃತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ TV ಸೀರೀಸ್ ನೆಟ್ ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಆಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ,  ಸ್ವಲ್ಪ ಕುತೂಹಲದಿಂದ  ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲದೆ ನೋಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ನೋಡಿ ಮುಗಿಸುವಾಗ  ಏಳು ಕಂತುಗಳ ಈ ಸೀರೀಸ್ ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ ಅನಿಸಿತು.   

ಹಲವಾರು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಸ್ಟೇನ್ಬೆಕ್ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ ಕಾದಂಬರಿ East of  Eden . ಬೈಬಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೇನ್ ಮತ್ತು ಏಬಲ್ ಸೋದರರ ಕತೆಯಂತೇ ಇಬ್ಬರು ಸೋದರರ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಮನೋಗುಣ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿರುವಂತೆಯೇ ಇವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸೋದರರಿಬ್ಬರ ಮುಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು  ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಕ್ಯಾಥಿ ಸಹ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮುಖ್ಯ ಸೆಲೆ. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆ ಶತಮಾನದ ಕಡೆಯ ದಶಕಗಳಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತನೆ ಶತಮಾನದ  ಮೊದಲನೆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ದ ಕಾಲಘಟ್ಟದ  ಅಮೆರಿಕ, ಅದರಲ್ಲೂ  ಸ್ಟೇನ್ ಬೆಕ್ ನ ಪೂರ್ವಜರು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯದ ಸಲಿನಾಸ್ ಕಣಿವೆ ಪ್ರದೇಶದ ವರ್ಣನೆ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿದೆ. 

ನೆಟ್‌ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ಸೀರೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಥಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಫ್ಲಾರೆನ್ಸ್ ಪ್ಯೂ ಅವರ ಅಭಿನಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾದಂಬರಿಯ ಕಥಾ ಹಂದರವನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವ ಸೀರೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆಂಬ ಅವಳ ನಿರ್ಧಾರ ಸಹ ನಿಯಂತ್ರಣ ಬಯಸುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಧೀರತೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದನ್ನು  ಕ್ಯಾಥಿಯ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಗಂಡ ಆಡಮ್ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಾದ ಆ್ಯರನ್ ಮತ್ತು ಕೇಲಿಬ್ ಇವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಅವಳ ವರ್ತನೆಗೆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿ  ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರವು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತದೆ. 

ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ದುರಂತ ಕತೆಯಾಗಿರುವಂತೆಯೇ ಅಂದಿನ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕ ಭ್ರಷ್ಟತೆಗೆ ಒಂದು ರೂಪಕವಾಗಿಯೂ East of Eden ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಜನರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಏನೇ ಇರಲಿ, ತಮ್ಮಿಂದ ಆದದ್ದಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಯ್ಕೆ ಅವರಿಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವುದೂ ಕೃತಿಯ ಉದ್ದೇಶ ಇರಬಹುದು. 

ಜಾನ್ ಸ್ಟೇನ್ಬೆಕ್ ರಚಿಸಿರುವ Grapes of Wrath, Cannery Row  ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯದ ಸಲಿನಾಸ್ ಕಣಿವೆ ಪ್ರದೇಶದ ಜೀವನದ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ನಗರೀಕರಣವು ಒಂದು ಸಮೂಹದ ಜೀವನಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಚಿತ್ರ ಕಾಣಬರುತ್ತದೆ. 

ಸೋಮವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 12, 2026

ಅಮೆರಿಕ ಎಂಬ ಹಂಗಿನ ಅರಮನೆ

ಅಕ್ಟೊಬರ್ 8  ರಂದು ಅಮೆರಿಕಾದ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಲಸಿಗರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ಎರಡು ಗಮನಾರ್ಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದವು: ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ಗ್ರೀನ್ ಕಾರ್ಡ್‌ನ ಮೊದಲ ಹಂತವಾದ PERM  (Permanent Labour Certification) ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.  ಆದರೆ ಅದೇ ದಿನ, ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ CEO ಸತ್ಯ ನಾದೆಲ್ಲಾ ಅವರಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಪದಕ'ವನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು. ಒಂದೆಡೆ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಈಗಿನ್ನೂ ನೆಲೆಯೂರುತ್ತಿರುವ  ವಲಸಿಗರಿಗೆ ಅವಕಾಶದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ದ್ವಿಮುಖ ವಲಸೆ ನೀತಿಯನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. 

ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ H-1B ವೀಸಾದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಾರತೀಯರು 6 ವರ್ಷಗಳ ಗಡುವು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಗ್ರೀನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬ್ಯಾಕ್‌ಲಾಗ್‌ಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ. PERM ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಮಾನತು, 6 ನೇ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮುಖ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ. H-1B ವೀಸಾಗಳಲ್ಲಿ US ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಮಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಉದ್ಯೋಗದಾತ ಕಂಪನಿಯು ಉದ್ಯೋಗಿಯ ವೀಸಾ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ  ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಉದ್ಯೋಗಿಯು ಕೆಲವು ಗ್ರೀನ್-ಕಾರ್ಡ್ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು. PERM ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಕ್ಯೂ ಎಂಬುದು ಉದ್ಯೋಗ ಆಧಾರಿತ ಗ್ರೀನ್-ಕಾರ್ಡ್ ಬ್ಯಾಕ್‌ಲಾಗ್ ಆಗಿದೆ. ವೃತ್ತಿಪರರು ಪ್ರತಿ ಫಾರ್ಮ್ ಅನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರವೂ ವರ್ಷಗಳು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ದಶಕಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಾಯಬೇಕಾಗಬಹುದು.

ಕೆಲವು ಭಾರತೀಯ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು PERMನಿಂದ  ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿರುವುದು  ಯಾರ ವೀಸಾವನ್ನೂ  ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದು ಭಾರತೀಯ ಐಟಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆರನೇ ವರ್ಷವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ, ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣವು ಅವರನ್ನು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲೇ  ಉಳಿಯಲು ಅನುಮತಿಸುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ತೆಗೆದುಹಾಕಬಹುದು. 'The Print' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಲೇಖನ ದಲ್ಲಿ  ಗಮನಿಸಿದಂತೆ, ಬಾಕಿ ಇರುವ ಪ್ರಕರಣದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರೊಸೆಸಿಂಗ್ ಅನ್ನು  ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಡಳಿತವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿಲ್ಲ.

ಭಾರತೀಯ  ಐಟಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಮ್ಮ H-1B ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಸ್ಥಳೀಯ ನೇಮಕಾತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿವೆ ಎಂದು NASSCOM ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಟಿಸಿಎಸ್ ತನ್ನ PERM ಫೈಲಿಂಗ್‌ಗಳು ಸಿಂಗಲ್ ಡಿಜಿಟ್ ನಲ್ಲಿವೆ ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ 15,000 ಜನರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಾನು ಯೋಜಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳ ದೊಡ್ಡ  ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಶೀಟ್‌ನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಸರಿ. ಆದರೆ,  ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕುವವರಿಗೆ - ಮನೆಯ ಅಡಮಾನ ಇರಬಹುದು, ಯುಎಸ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಗು, ಅವರ  ಉದ್ಯೋಗದ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಸಂಗಾತಿ - ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರಗಳೇ.  ಉತ್ತಮ ಸಂಬಳ ಪಡೆವ, ಹೆಚ್ಚು ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದಿರುವ ಮಾದರಿ ವಲಸಿಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರಿಗೂ ಸಹ ವಲಸೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಪಾಲಿಸಿ ಮೆಮೋ ಗಂಭೀರ  ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲದು. 

ಪತ್ರಿಕೆಯ ಈ ವರದಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ವಲಸೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು  ಪುಸ್ತಕ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. 

ಕೆಲವು  ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಕಟವಾದ ತನುಲ್ ಠಾಕೂರ್ ಅವರ 'ವೈಲ್ಡ್ ವೈಲ್ಡ್ ಈಸ್ಟ್' (Wild Wild East) ಪುಸ್ತಕವು 'ಬಾಡಿ ಶಾಪ್‌ಗಳ' (ದೇಸಿ ಕನ್ಸಲ್ಟನ್ಸಿಗಳು) ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ವಲಸಿಗರ ಉದ್ಯೋಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗೆಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವೇತನ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು  ಇದರಲ್ಲಿ $121.48 ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೊತ್ತದ ವೇತನ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳು ದಾಖಲಾಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಶೋಷಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಮೆರಿಕನ್ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಬ್ಬರೂ ಸಂತ್ರಸ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
 
ಹಿಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ  H-1B ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಂತರದಲ್ಲಿ  ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ಠಾಕೂರ್, ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು  ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪುಸ್ತಕದ ನಿರೂಪಣೆಗಾಗಿ ಮೂವರು ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಭಾರತೀಯರು, ಕುಮಾರ್ ಪಂಡ್ರುವಾಡ ಮತ್ತು ಮನು ಮಿತ್ರ. ಕನಸನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಾ US ಗೆ ತೆರಳುವ ಭಾರತೀಯರಿವರು.  ಮತ್ತೊಬ್ಬರು  ಅಮೇರಿಕನ್.  ವರ್ಜಿಲ್ ಬಿಯರ್ಷ್‌ವೇಲ್. 

 "ಬಾಡಿ ಶಾಪ್" - ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಕರೆತರುವ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವರ ವೇತನದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ,  ಕಡಿತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ದೇಸಿ ಸಲಹಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.  ಆದರೆ ಅವು ಉದ್ಯೋಗದಾತನು ತಮ್ಮನ್ನು ಶೋಷಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.

ಠಾಕೂರ್ ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಪ್ರಬಲವಾಗಿಸುವುದು ಅದು ಸುಲಭವಾದ ಖಳನಾಯಕನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿದೆ. ಜನಾಂಗೀಯತೆಯಿಂದಲೇ H-1B ಬಗ್ಗೆ ವಿರೋಧ  ಇದೆ  ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ಕೆಲಸಗಾರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡ ಅಮೇರಿಕನ್ ಕೆಲಸಗಾರ ಇಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲ; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಲಿಪಶುಗಳು - ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವ ನಿಗಮಗಳು, ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಕರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದು ಎಂದು ಅವರು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಮೆರಿಕನ್ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು "ಅಮೆರಿಕನ್ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ" ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಲೇ, ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ನಕಲಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಶ್ರಮಜೀವಿ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ ಮತ್ತು ವಲಸಿಗರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಒಂದು ಸಮಾಜವು ವಲಸಿಗರನ್ನು 'ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಸ್ಯೆ'ಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ನಂತರ, ಒಂದು ಗುಂಪಿಗಾಗಿ  ನಿರ್ಮಿಸಿದ  ಪರಿಕರಗಳು  ಬಹುಬೇಗನೆ ಆ ಗುಂಪಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ ಬೇರೆಡೆಯೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಆಚೆಗಿನ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಮೊದಲ ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿ ಆಘಾತಕರ. ನೆಟ್‌ಫ್ಲಿಕ್ಸ್‌ನ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ಸರಣಿ 'ಇಮಿಗ್ರೇಷನ್ ನೇಷನ್' Immigration Nation  (2020) ನಲ್ಲಿ ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರೀ ಏಜೆನ್ಸಿ ICE ಮತ್ತಿತರರು ನಡೆಸಿದ ಅಮಾನುಷ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.  ಇದು ದಾಳಿಗಳು, ಬಂಧನ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಗಡೀಪಾರು ವಿಮಾನಗಳು, ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವವರು ಮತ್ತು ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಕುಟುಂಬಗಳ  ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಡ್ಡೆ ತೋರುವ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಇದೆ.
 
ವಲಸಿಗರ ರಾಷ್ಟ್ರ, ವಲಸಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ

ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ತನ್ನನ್ನು 'ವಲಸಿಗರ ರಾಷ್ಟ್ರ' ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ  ನಿಖರವಾದ ವರ್ಣನೆ ಸಹ ಹೌದು. ಅದರ ಕೃಷಿಭೂಮಿಗಳು, ರೈಲುಮಾರ್ಗಗಳು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕಂಪನಿಗಳು ಹೊಸಬರಾದ - ಐರಿಶ್, ಜರ್ಮನ್, ಇಟಾಲಿಯನ್, ಚೈನೀಸ್, ಯಹೂದಿ, ಮೆಕ್ಸಿಕನ್ ಮತ್ತು ಈಗ ಭಾರತೀಯ - ಹೀಗೆ ಸತತ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆಯಾಯ  ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಲೆಯನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 1882 ರ ಚೀನೀ ಹೊರಗಿಡುವ ಕಾಯಿದೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನತೆಯನ್ನು  ನಿಷೇಧಿಸಿತು. 1924 ರ ವಲಸೆ ಕಾಯಿದೆಯು ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಏಷ್ಯನ್ನರನ್ನು ಹೊರಗಿಡಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಕೋಟಾಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು. ಏಷ್ಯಾಟಿಕ್ ಬಾರ್ ಡ್  ಝೋನ್ ಏಷ್ಯಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾರತವೂ ಸೇರಿತ್ತು. 1965 ರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ Hart-Celler  ಕಾಯಿದೆಯು ಆಧುನಿಕ ಭಾರತೀಯ-ಅಮೇರಿಕನ್ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು.

ಗಡಿಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಬಾರದು ಅಥವಾ ದೇಶಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಲೇಖನದ ವಾದವಲ್ಲ. ಠಾಕೂರ್ ಅವರ ಪುಸ್ತಕವು ನಿಜವಾದ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕನ್ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಕುಂದುಕೊರತೆಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಪಡದ  ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿರುವ  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಹುದು.

ಒಂದು ದೇಶವು ಆ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದರ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುವ ವಲಸಿಗನನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಅಮೆರಿಕ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಳ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಅದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಲಸಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಅಮೆರಿಕದ  ಅಧ್ಯಕ್ಷ-ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಬಳಸಿರುವ  ಪದಗುಚ್ಛಗಳು ಸಹ ಅಸಭ್ಯವಾಗಿವೆ. ವಲಸಿಗರಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಹೊಸಬರಿಗೂ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಅವರಿಂದ ಏನು ಬಯಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಏನು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಭರವಸೆಗಳು ತನಗೆ ಅನಾನುಕೂಲವಾದಾಗ ಅದು ಏನು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ತೋರಬೇಕಿದೆ. ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮತ್ತು ಲಾಭ-ನಿರ್ದೇಶಿತ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಅನ್ವರ್ಥವಾಗುತ್ತ ಸಾಗಿರುವ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ವಲಸಿಗರು ಇನ್ನಿತರ ವಸ್ತುಗಳಂತೆ  'ಬಳಸಿ ಬಿಸಾಡುವ' (use and throw) ವಸ್ತುಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ವಿಷಾದವಂತೂ ಆಗುತ್ತದೆ.  

ಸೋಮವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28, 2026

ಹೈಫನ್: ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೊಂದು ವೇದಿಕೆ

ಸಮಕಾಲೀನ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಕಾಶನದಲ್ಲಿ, ಬೆಂಗಳೂರು ಅಥವಾ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷಾ ಓದುಗರು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಅಮೆರಿಕ ಅಥವಾ ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಅನುವಾದಿತ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮೈಥಿಲಿ, ಮಲಯಾಳಂ, ಅಸ್ಸಾಮೀಸ್ ಅಥವಾ ಮಣಿಪುರಿಯಂತಹ ನೆರೆಯ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಪ್ರಮುಖ ಸಮಕಾಲೀನ ಬರಹಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈಚೆಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕನ್ನಡ ಬರಹಗಾರ ವಿವೇಕ್ ಶಾನ್‌ಭಾಗ್ ಅವರು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಯೋಜನೆಯಾದ  'ಹೈಫನ್' ಅನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ  ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಯೋಜನೆಯು ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಇತರ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸುವ ಒಂದು ಸೇತುವೆಯಾಗಲಿದೆ. 

ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ' ಬೂಕರ್' ನಂತಹ  ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಗೀತಾಂಜಲಿ ಶ್ರೀ ಅವರ ಸಮಾಧಿ ಆಫ್ ಸ್ಯಾಂಡ್ ಅಥವಾ ಬಾನು ಮುಷ್ತಾಕ್ ಅವರ ಹಾರ್ಟ್ ಲ್ಯಾಂಪ್‌ನಂತಹ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.  ಈ ಬಗೆಯ ಒಂದೊಂದುಬಿಡಿಯಾದ ಯಶಸ್ಸುಗಳು ಅನುವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಪರಿವರ್ತಿಸುವಷ್ಟು ಶಕ್ತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಸೇತುವೆಗಳ ಈ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು, ವಿವೇಕ್ ಶಾನ್‌ಭಾಗ್ (ಘಾಚರ್ ಘೋಚರ್‌ನ ಲೇಖಕ) ಲಾಭರಹಿತ 'ಬಹುವಚನ ಟ್ರಸ್ಟ್' ಅಡಿಯಲ್ಲಿ  ಹೈಫನ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಬರಹಗಾರ್ತಿ  ಮತ್ತು ಅನುವಾದಕಿ ದೀಪಾ ಗಣೇಶ್ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅನುವಾದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು-ಭಾಗದ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬದಲು, ಅನುವಾದಿತ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಮೂರು-ಭಾಗದ ಉಪಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೈಫನ್ ಅನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಜರ್ನಲ್: ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಫಿಕ್ಷನ್, ನಾನ್ ಫಿಕ್ಷನ್, ತಜ್ಞ ಬರಹಗಳು, ಸಂದರ್ಶನಗಳು ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ದ್ವೈವಾರ್ಷಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆ.

ಪ್ರಕಾಶನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ: ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗಳಿಂದ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಅನುವಾದಗಳನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗೆ ತರಲು ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್: the-hyphen.in ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು. ಡಿಜಿಟಲ್ನಲ್ಲೇ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳು, ಫೆಲೋಶಿಪ್‌ಗಳು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳು ಮತ್ತು ಅನುವಾದದ ಸುತ್ತ ನಡೆಯುವ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವುದು ಈ ವೇದಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶ.

ಫಿಲಂತ್ರೋಪಿಕ್ ನಿಧಿಯಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತವಾದ ಬಹುವಚನ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಲಾಭರಹಿತ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಬರಹಗಾರರು ಮತ್ತು ಅನುವಾದಕರಿಗೆ ಅವರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ವೇತನವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಂಚಿಕೆಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು

ಈ ಮೊದಲ ಸಂಚಿಕೆಯು ಏಳು ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ 17 ಲೇಖಕರು ಮತ್ತು 11 ಅನುವಾದಕರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗೆ ಒತ್ತು: ಪ್ರಜ್ಞಾ ದಯಾ ಪವಾರ್ ಅವರ 'ಎ ಡೈಮಂಡ್ ಈಸ್ ಫಾರೆವರ್' (ಅನುವಾದ: ಜೆರ್ರಿ ಪಿಂಟೊ), ಸಂದೇಶ್ ಭಂಡಾರೆ ಅವರ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ-ಲೇಖನ 'ವಾರಿ: ದಿ ಭಕ್ತಿ ವಾಕ್' (ಅನುವಾದ: ಅಶುತೋಷ್ ಪೋದ್ದಾರ್), ಜಿ.ಎ. ಕುಲಕರ್ಣಿ ಅವರ ಕಥನ ಸಾಹಿತ್ಯ 'ಚಂದ್ರಾವಳ್' (ಅನುವಾದ: ರಂಜಿತ್ ಹೊಸಕೋಟೆ) ಮತ್ತು ರವೀವ್ ನಾಯಕ್ ಅವರ ಲೇಖನ 'ಮರಾಠಿ ಲಿಟರೇಚರ್ ಇನ್ ಮೋಷನ್' (ಚಲನಶೀಲ ಮರಾಠಿ ಸಾಹಿತ್ಯ) ಮುಂತಾದವು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಾಗಿವೆ.

ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳ ಸಮಕಾಲೀನ ಕಥನ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಬಾನು ಮುಷ್ತಾಕ್ ಅವರ 'ಗಾಡ್'ಸ್  ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್' (ಅನುವಾದ: ದೀಪಾ ಗಣೇಶ್), ಪೆರುಮಾಳ್ ಮುರುಗನ್ ಅವರ 'ವೆನಮ್' (ಅನುವಾದ: ಐಶ್ವರ್ಯ ವಿ.), ಬೆನ್ಯಾಮಿನ್ ಅವರ 'ದಿ ಪೋಸ್ಟ್‌ಮನ್' (ಅನುವಾದ: ಜೆ. ದೇವಿಕಾ) ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಕಥನ ಸಾಹಿತ್ಯದ 'ದಿ ವಿಲ್' (ಮುದ್ರಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ) ಹಾಗೂ ಅಲಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಲೋನ್ ಮತ್ತು ಮನೋರಂಜನ್ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅವರ ಕೃತಿಗಳು (ವೆಬ್ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ) ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಸಂವಾದಗಳು: ಹರೀಶ್ ತ್ರಿವೇದಿ ಅವರ ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ ಲೇಖನ 'ದಿ ಮೇಕಿಂಗ್ ಆಫ್ ಮಾಡರ್ನ್ ಹಿಂದಿ' ಮತ್ತು ಕುರುಖ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಸುಂದರ್ ಸರುಕ್ಕೈ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ವತಿ ಟಿರ್ಕಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂದರ್ಶನಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

ಅನುವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶುವಲ್ ಐಡೆಂಟಿಟಿಯನ್ನು ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದು

ಮೂಲ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಮತ್ತು ಅನುವಾದಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಉತ್ಪನ್ನ ಸಾಧನಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಶ್ರೇಣಿಕರಣವನ್ನು ಕೆಡವಲು ಹೈಫನ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಪಾದಕಿ ದೀಪಾ ಗಣೇಶ್ "ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸದೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತಗೊಳಿಸುವ" - ಮೂಲ ಕೃತಿಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾಷಾವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತಲೇ  ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ವಿವಿಧ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಅನುವಾದಕ್ಕೊಂದು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಮೂಲಕ   ಬಳಸುವುದನ್ನು   ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೋಮೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಭೌತಿಕ ಜರ್ನಲ್, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವಸ್ತುವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಕಸ್ಟಮ್ ವಿವರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಬಣ್ಣದ  ಛಾಯಾಗ್ರಹಣವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ. 

ಏಕ ಸಂಚಿಕೆಗಳ ಬೆಲೆ ರೂ 799, ವಾರ್ಷಿಕ ಚಂದಾದಾರಿಕೆ (ಎರಡು ಸಂಚಿಕೆಗಳು) ರೂ 1,299.


ಸೋಮವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 14, 2026

ದಿ ಕಾನ್ಷನ್ಸ್ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್ | ಪುನರಾವರ್ತನೆಗಿದು ಸಕಾಲವೇ ?

ದಿ ಕಾನ್ಷನ್ಸ್  ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್: ಎ ಕ್ರಾನಿಕಲ್ ಆಫ್ ರೆಸಿಸ್ಟೆನ್ಸ್ ಟು ಎ ಡಿಕ್ಟೇಟರ್‌ಶಿಪ್ (The Conscience Network: A Chronicle of Resistance to a Dictatorship)  ಎಂಬುದು ಪತ್ರಕರ್ತ ಮತ್ತು ಲೇಖಕ ಸುಗತ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಅವರ 2025 ರ ನಿರೂಪಣಾ ಇತಿಹಾಸದ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ 50 ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಇದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. 

ಭಾರತದೊಳಗಿನ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಥೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಹೇಳುವ ಬದಲು, ಪುಸ್ತಕವು ಅದರ "ಪ್ರತಿರೋಧದ ಸಮಾನಾಂತರ ಇತಿಹಾಸ"ವನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಜೂನ್ 1975 ರಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾದ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು, ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ ವಿದೇಶದಿಂದ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಸಂಘಟಿತರಾದ ಭಾರತೀಯ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಈ ಕೃತಿ ರಚಿತವಾಗಿದೆ.

ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಪುಟಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದಾದ್ಯಂತ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾದ ಆರ್ಕೈವಲ್ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲೇಖಕರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಹಿಂದೆ ಈ  ಆರ್ಕೈವಲ್ ವಸ್ತುಗಳ  ಪರಿಶೀಲನೆ  ಅಥವಾ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಹಲವು ವಿಮರ್ಶಕರು ಗುರುತಿಸಿರುವಂತೆ  ನೇರ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆತ್ಮೀಯ, ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯ ಇತಿಹಾಸಶಾಸ್ತ್ರದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಸುಗತರಾಜುರವರ ಸುಲಲಿತ ವಾಕ್ಯ ರಚನೆ ಮತ್ತು ನಿಖರ ಪದ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಪುಸ್ತಕದ ಓದನ್ನು ಆಪ್ತವಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಕಥೆ: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತೀಯರು

ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಸ್ಥೆಯೆಂದರೆ  ಇಂಡಿಯನ್ಸ್ ಫಾರ್ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ (IFD). ಇದು US ನಲ್ಲಿದ್ದ ವಲಸಿಗ ಭಾರತೀಯರ ಒಂದು ಸಡಿಲ ಕೂಟವಾಗಿದ್ದು ಮುಂದೆ  "ಒಂದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಜಾಲ" ವಾಗಿ ಬೆಳೆದದ್ದನ್ನು  ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಸದಸ್ಯರು - ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ, ಭಾಷಾ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದ ವೃತ್ತಿಪರರು. ಇವರೆಲ್ಲ ವೃತ್ತಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡಿದವರಲ್ಲ. ಲೇಖಕರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ "ಮೌನವಾಗಿರಲೂ ಆಗದ  ಅಥವಾ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಜನರು" ಇವರಾಗಿದ್ದರು. ಮತ್ತು "ಪ್ರತಿರೋಧದ ಸಮಾನಾಂತರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು" (ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್).

ಈ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು:

• ಆನಂದ್ ಕುಮಾರ್ — ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಿಎಚ್‌ಡಿ ಪಡೆದ ಇವರು, ಜೆಪಿ (ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್) ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿನ ಸಕ್ರಿಯ ಪಾತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಬನಾರಸ್ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಇವರು ಐಎಫ್‌ಡಿ (IFD) ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.

• ರವಿ ಚೋಪ್ರಾ — ಐಐಟಿ ಬಾಂಬೆಯ ಲೋಹಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಇವರು ಭಾರತದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸ್ಥಾಪಕ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.

• ಎಸ್.ಆರ್. ಹಿರೇಮಠ — ಐಎಫ್‌ಡಿ ನಾಯಕರಾದ ಇವರು ವಿಷಯದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದರು: "ನಾವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆವು".

• ಪೌಲಾ ಬ್ರೋನ್ಸ್ಟೈನ್ — ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಜೆಯಾದ ಇವರ ಪತಿ ಅನಾದಿ ನಾಯಕ್ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ, ಅವರ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಇವರು ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸಿದರು; ಇವರಲ್ಲಿದ್ದ ದಾಖಲೆಗಳು ಈ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರಗಳಾಗಿವೆ.

• ಸರ್ದಾರ್ ಜಗಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ (ಜೆ.ಜೆ. ಸಿಂಗ್) — ಕಥನದ ಒಂದು ಉಪ-ಕಥಾವಸ್ತುವಿನ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಇವರು, 'ಇಂಡಿಯಾ ಲೀಗ್ ಆಫ್ ಅಮೆರಿಕ'ದೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ಹಿಂದಿನ ಕೆಲಸದ ಮೂಲಕ ವಲಸಿಗರ ಜಾಲಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದರು; ಈ ಜಾಲವನ್ನು ನಂತರ ಐಎಫ್‌ಡಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲದೆ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ಮುನ್ನ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್ ಮತ್ತು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ನಡುವೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಸಲು ಇವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರು.

• ಟಿ.ಎನ್. ಕೌಲ್ — ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರನ್ನು, ಅವರದೇ ಭಾಷಣದ ಪ್ರತಿಗಳ ಮೂಲಕ "ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪ್ರಚಾರಕ ಮತ್ತು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸಮರ್ಥಕ" ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇವರು  ಸರ್ಕಾರ-ಪರ ನಿಲುವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ-ವಿರೋಧಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಬಣಗಳನ್ನೂ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗಾಂಧಿವಾದಿ ಐಎಫ್‌ಡಿ (IFD), ಹಿಂದೂ-ಬಲಪಂಥೀಯ ಒಲವುಳ್ಳ 'ಫೆಡರೇಶನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್' (FISI), ಮತ್ತು 'ಇಂಡಿಯನ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ​​ಇನ್ ಅಮೆರಿಕ' (INA) ಹಾಗೂ 'ಇಂಡಿಯನ್ ಪೀಪಲ್ಸ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ​​ಇನ್ ನಾರ್ತ್ ಅಮೆರಿಕ' (IPANA) ದಂತಹ ಎಡಪಂಥೀಯ ಒಲವುಳ್ಳ ಗುಂಪುಗಳು. ಇದರಲ್ಲಿ ಐಎಫ್‌ಡಿ, "ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಎಡಪಂಥೀಯ" ಅಥವಾ "ಬಲಪಂಥೀಯ" ಅಭಿಯಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ "ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿನ ಒಗ್ಗಟ್ಟು" ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು.

ಐಎಫ್‌ಡಿ ಜಾಲವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಿತು?

IFDಯ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯನ್ನು ಲೇಖಕರು 'ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ'ದ ಒಂದು ರೂಪವೆಂದು, ಅಂದರೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ನೈತಿಕ ಮನವಿ ಎಂದು, ಹಾಗೂ ಭಾರತದೊಳಗೆ ಸೆನ್ಸಾರ್‌ಶಿಪ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಬದಲಿಗೆ ನಡೆದ "ಪರ್ಯಾಯ ಹೋರಾಟ" ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಈ ಜಾಲವು:

• ಭಾರತೀಯ ಪತ್ರಿಕಾ ಸೆನ್ಸಾರ್‌ಶಿಪ್ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿತು; ಹೀಗೆ "ಭಾರತೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಧ್ವನಿ ಅಡಗಿದ್ದಾಗ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ" ಪರಿಣಮಿಸಿತು.

• ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾದ 'ಇಂಡಿಯನ್ ಒಪಿನಿಯನ್' (Indian Opinion) ಅನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಭಾರತೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ವಿಶಾಲ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅಂಚೆ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿಸಿತು.

• 1976ರಲ್ಲಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾದಿಂದ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ವರೆಗೆ "ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಮೆರವಣಿಗೆ"ಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿತು.

• ನೋಮ್ ಚೋಮ್ಸ್ಕಿ, ಆರ್ಥರ್ ಆಶ್, ಅಲೆನ್ ಗಿನ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ರೋಜರ್ ಬಾಲ್ಡ್ವಿನ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ವೇಕರ್ಸ್, ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು, ಲೇಖಕರು ಹಾಗೂ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸೆನೆಟರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸದಸ್ಯರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಗಳಿಸಿತು.

• ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಗಾಗಿ ನೈಜ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ಭಾರತೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಈ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡರು.

ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಳಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರು ಸೇರಿದಂತೆ 1,10,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು; ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಪ್ರತಿರೋಧದ ಕೇಂದ್ರಗಳಾದವು. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು 1977ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ, ಭಾಗಶಃ ವಲಸಿಗರ ಜಾಲದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ನಿರಂತರ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒತ್ತಡವೂ ಒಂದು ಎಂದು ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಪುಸ್ತಕದ ಲೇಖಕ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಅವರು ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ  ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ: "ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ವಿರೋಧಿ ಪುಸ್ತಕವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪರವಾದ ಪುಸ್ತಕ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಅವರು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ: "ನಾವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಜೆಪಿ (ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್) ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಭಾರತವು ತನ್ನ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಬಿಡಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ". 

ಇಂದಿನ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದರ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ

ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಲೇಖಕರು ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಕರು ಇದರ ವಿಷಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ. 

ಲೇಖಕರು ವರ್ತಮಾನದ "ಘೋಷಿತವಲ್ಲದ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿ" ಯ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಶಕರು, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು 1975ರ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವಂತೆ  ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ್ಗೆ "ಘೋಷಿತವಲ್ಲದ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿ" ಎಂಬ ಪದಗುಚ್ಛವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಲೇಖಕರು ಈ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ "ಸ್ವಯಂ-ವಿನಾಶಕಾರಿ" (self-defeating) ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ವಾದವು "ಇತಿಹಾಸ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿದೆ" ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದದ್ದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅವನತಿಯು ಯಾವುದೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೂಪವನ್ನೇ ತಾಳಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಅದರದೇ ಆದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯ. ಇದು ಲೇಖಕರ  ನಿಲುವಾಗಿದೆ: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ದುರ್ಬಲತೆಯು ಕೇವಲ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ವಿಷಯವಲ್ಲದೆ, ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಕಾಳಜಿ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆಯುವಾಗಲೂ, ಅವರು 1975 ಮತ್ತು 2025ರ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸರಳ ಹೋಲಿಕೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಾಜಕೀಯ ಚಿಂತಕ ಆಶಿಶ್ ನಂದಿ ಅವರ ಹೆಚ್ಚು ಕಠಿಣವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯು ಲೇಖಕರ ನಿಲುವಿಗಿಂತಲೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ: "ಘೋಷಿತ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಘೋಷಿತವಲ್ಲದ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಜಟಿಲವಾದುದು... ನಾವೀಗ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಬಹಳ ಒರಟಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲವಾಗಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅದು ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಬಹುದು" ಈ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿದರೂ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೂ, ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಕೇವಲ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಮುಗಿದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಇಂದಿನ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಜೀವಂತ ಚರ್ಚೆಗೆ ಹೇಗೆ ಒಂದು ಆಧಾರಬಿಂದುವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ (ಡಯಾಸ್ಪೊರಾ) ಅಂದಿನ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶವಿದು. ಅಮೆರಿಕದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇಂದಿನ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯವು ಈ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಏನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಜು ಮಾರ್ಮಿಕವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ: "ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಳವಾದದ್ದೇನೋ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ". ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯವು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆಯೇ ಈಗ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕುರಿತು ಆ ಸಮುದಾಯದ ನಾಗರಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಾಗರಿಕ ಪಾಠವಿದು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಕಥೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಅಧಿಕಾರವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಭಿನ್ನಮತೀಯ ಜಾಲಗಳು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದ ಕೃತಿಯಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಕರು ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. 

ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದಾಗ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಖಾತರಿಗಳು ಏನಾಗುತ್ತವೆ? ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಲಸಿಗ ಭಾರತೀಯರು ದೂರದಿಂದಲೇ ಯಾವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾರೆ? ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರು - ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು, ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು, ಗೃಹಿಣಿಯರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು - ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಯಾವುದೇ ಒಂದೇ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಡದೆ ಹೇಗೆ ತಾತ್ವಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುತ್ತಾರೆ? ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, "ಅಘೋಷಿತ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ" ಈಗ ದೈನಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಶಬ್ದಕೋಶದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ, 'ದಿ ಕಾನ್ಷನ್ಸ್ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್' ಪುಸ್ತಕವು  ನಾಸ್ಟಾಲ್ಜಿಯಾಗಿಂತ  ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೊಂದುವ ಒಂದು  ಕೇಸ್ ಸ್ಟಡಿಯಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

****

ಎಲ್ಲ ಆಯಾಮಗಳಿಂದಲೂ ಒಂದು ಕರಾಳ ಘಟ್ಟವಾಗಿಯೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕುರಿತು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ನಾನು ಓದಿರುವ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ.

ಕಾದಂಬರಿಗಳು

ಎ ಫೈನ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ (A Fine Balance) - ರೋಹಿಂಟನ್ ಮಿಸ್ತ್ರಿ: 1975-1977ರ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದ ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ನಗರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ, ಬಲವಂತದ ಸಂತಾನಹರಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಕೊಳೆಗೇರಿಗಳ ತೆರವು ಮುಂತಾದ ಸರ್ಕಾರಿ ನೀತಿಗಳಿಂದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಇದು ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಿಡ್‌ನೈಟ್ಸ್ ಚಿಲ್ಡ್ರನ್ (Midnight's Children) - ಸಲ್ಮಾನ್ ರಶ್ದಿ: ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಕಥಾಹಂದರವು ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ  ಅವರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದಮನ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವನ್ನು ರೂಪಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಇದು 'ಮ್ಯಾಜಿಕಲ್ ರಿಯಲಿಸಂ' (ಅದ್ಭುತ ವಾಸ್ತವವಾದ) ಶೈಲಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ.

ಅವಸ್ಥೆ - ಯು.ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿ: ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಭ್ರಮನಿರಸನ, ರೈತ ಚಳುವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಈ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಕನ್ನಡ ಕಾದಂಬರಿಯು, ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಹಾಗೂ ಆ ಅವಧಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಗಳು, ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸ

ಇಂಡಿಯಾ ಆಫ್ಟರ್ ಗಾಂಧಿ (India After Gandhi: The History of the World's Largest Democracy) - ರಾಮಚಂದ್ರ ಗುಹಾ: ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಅಮಾನತು, ಪತ್ರಿಕಾ ಸೆನ್ಸಾರ್‌ಶಿಪ್, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಿದ 1977ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಕುರಿತಾದ ಸಮಗ್ರ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಅಂಡ್ ದಿ ಇಯರ್ಸ್ ದಟ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮ್ಡ್ ಇಂಡಿಯಾ (Indira Gandhi and the Years that Transformed India) - ಶ್ರೀನಾಥ್ ರಾಘವನ್: ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಆಳವಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಇದು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಜೂನ್ 1975ರ ಘೋಷಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ಆರ್ಥಿಕ ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧವನ್ನು ಇದು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿಯ ಕಾಲದ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ದಿ ಡ್ರಾಮಾಟಿಕ್ ಡಿಕೇಡ್ (The Dramatic Decade: The Indira Gandhi Years) - ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖರ್ಜಿ: ಮಾಜಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಾಗಿರುವ ಇವರು, 1970ರ ದಶಕದ ಆಡಳಿತ, ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ನೇರ ಅನುಭವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ದಿ ಲೈಫ್ ಅಂಡ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡಿಸ್ (The Life and Times of George Fernandes) - ರಾಹುಲ್ ರಾಮಗುಂಡಂ: ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲು ಭೂಗತರಾಗಿದ್ದ ಸಮಾಜವಾದಿ ನಾಯಕ ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡಿಸ್ ಅವರ ಜೀವನಗಾಥೆಯನ್ನು ಇದು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 'ಬರೋಡಾ ಡೈನಮೈಟ್ ಪ್ರಕರಣ'ದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದರ ವಿವರ ಇದೆ.

ದಿ ಡ್ರೀಮ್ ಆಫ್ ಎ ರೆವಲ್ಯೂಷನ್ (The Dream Of A Revolution: A Biography of Jayaprakash Narayan): ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಬಿಮಲ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರಿಂದ: ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ವಿರುದ್ಧ "ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ರಾಂತಿ" ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಕೇತವಾದ "ಜೆಪಿ" ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ರೋಸಸ್ ಇನ್ ಡಿಸೆಂಬರ್ (Roses in December by M.C. Chagla) : ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕಾ ಸೆನ್ಸಾರ್‌ಶಿಪ್ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸವೆತದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಮುಖ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ಮಾಜಿ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸಚಿವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ.

ಫರ್ಸ್ಟ್ ಡ್ರಾಫ್ಟ್ (First Draft: Witness To The Making Of Modern India by B.G. Verghese ): ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾದ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೆನ್ಸಾರ್‌ಶಿಪ್ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ತಾತ್ವಿಕ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಮತ್ತು ಸಂಪಾದಕರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ.

ವಾಜಪೇಯಿ (Vajpayee: The Ascent of the Hindu Right by Abhishek Choudhary) : ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸೆರೆವಾಸ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರಾಜಕೀಯ ಗುಂಪುಗಳ ಜಂಟಿ ಸೆರೆವಾಸವು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನಂತರದ ರಾಜಕೀಯ ಮೈತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸೋಮವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 24, 2026

ಎರಡು ಜಪಾನೀ ಕಾದಂಬರಿಗಳು

ಈಚೆಗೆ ಓದಿದ ಎರಡು ಜಪಾನಿನ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಓದಿರುವುದು  ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಜಪಾನಿ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ  ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ  ಸಂಯಮ. ಮೂರ್ತವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸದೆಯೂ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವೇ ಪಾತ್ರಗಳ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ನಾನು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವ ಎರಡು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಕಾರಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವುಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಈ ಗುಣವನ್ನು  ನಿಖರವಾಗಿ ಹೊಂದಿವೆ. ಕೀಗೊ ಹಿಗಾಶಿನೊ (Keigo Higashino) ಅವರ 'ದಿ ಡಿವೋಷನ್ ಆಫ್ ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್ (The Devotion of Suspect X)'  ಮತ್ತು ಯೊಕೊ ಒಗಾವಾ (Yoko Ogawa) ಅವರ ' ದಿ ಹೌಸ್‌ಕೀಪರ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ (The Housekeeper and the Professor)' . ಒಂದು ಕೊಲೆ ರಹಸ್ಯ. ಇನ್ನೊಂದು ಎಂಭತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಏನನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಗಣಿತಜ್ಞನ ಬಗ್ಗೆ ಸೌಮ್ಯವಾದ ದೇಶೀಯ ಕಥೆ. ಎರಡೂ  ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅವುಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿ  ಒಂದು  ವಿಷಯವನ್ನು  ಒಳಗೊಂಡಿವೆ : ಅದೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೋರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತದ ಇರವನ್ನೇ ನಗಣ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಡಿವೋಶನ್.  

ಅಪರಾಧ ಕಾದಂಬರಿ ರೂಪದ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ

2005 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'ದಿ ಡಿವೋಷನ್ ಆಫ್ ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್' ಹಿಗಾಶಿನೋ ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃತಿ. ಇದು ಜಪಾನ್‌ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ಕೃತಿ.  ಇದರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದವು ನಂತರ ಎಡ್ಗರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾರಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿತು, ಇದು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಹಿಗಾಶಿನೋ ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು.

ಒಂದು ಮೋಸಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಸರಳ ಪ್ರಮೇಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಆದರೆ ಜೀವನದ ಆಟದಲ್ಲಿ  ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸೋತವನಂತಿರುವ  ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಗಣಿತ ಶಿಕ್ಷಕ ಟೆಟ್ಸುಯಾ ಇಶಿಗಾಮಿ. ಇವನು  ತನ್ನ ನೆರೆಮನೆಯವಳಾದ  ಯಾಸುಕೊ ಹನೋಕಾಳ ಕುರಿತು ಮೌನವಾದ ಆರಾಧನಾ ಭಾವದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಳೆದಿದ್ದಾನೆ.  ಆಕೆ ಒಂದು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ  ಮದುವೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂಟಿ ತಾಯಿ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆಕೆಯ ಮಾಜಿ ಪತಿ ಆಕೆಯ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿ ಘರ್ಷಣೆಯು  ಮಾರಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಗೋಡೆಯ ಆಚೆಗೆ  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಇಶಿಗಾಮಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಯಾಸುಕೋ ಳ ಪರವಾಗಿ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಲಿಬಿ(ಅಪರಾಧಿ ಬೇರೆಡೆ ಇರುವಂತೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ) ಯನ್ನು  ಸೃಷ್ಟಿಸಿ  ಅಪರಾಧವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಗಣಿತದ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. 

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿಸುವುದು ಅದರ ರಚನೆ. ಅಪರಾಧವನ್ನು ಎಸಗಿದವರು ಯಾರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಕಥೆಯ ಆರಂಭದ ಪುಟಗಳಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕುತೂಹಲವು "ಅಪರಾಧಿ ಯಾರು?" ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದದ್ದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಗಣಿತೀಯ ನಿಖರತೆಯಿಂದ ರೂಪಿಸಿದ ಯೋಜನೆಯೊಂದು ಮಾನವ ಸಹಜ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲದೇ ಎಂಬುದು ಮತ್ತು ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತ್ಯಾಗದ ಆಳವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಮಹಿಳೆಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದರಿಂದಾಗುವ ಪರಿಣಾಮವೇನು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವ ಬದಲು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ತೆರೆದಿಡುವ ಇಂತಹ ರಚನೆಯನ್ನು ಜಪಾನಿನ ಓದುಗರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹಿಗಾಶಿನೊ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಇದು ಕಥೆಯು ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ತರ್ಕಬದ್ಧತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯು, ಅದರ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗಣಿತವೊಂದು ಭಾಷೆಯಾದಾಗ

'ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್' (Suspect X) ಕೃತಿಯು ತನ್ನ ಮೃದುಭಾವನೆಯನ್ನು ಅಪರಾಧ ಕಥಾನಕದ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟರೆ, 'ದಿ ಹೌಸ್‌ಕೀಪರ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್' (The Housekeeper and the Professor) ಕೃತಿಯು ಅಂತಹ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅದು 'ಸಂಖ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಾಂತ'ದ (number theory) ಯಂತಹ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮವೊಂದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 2003ರಲ್ಲಿ ಜಪಾನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ, 2009ರಲ್ಲಿ ಸ್ಟೀಫನ್ ಸ್ನೈಡರ್ ಅವರಿಂದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡ ಒಗಾವಾ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿ ಇದು.  

ತಣ್ಣಗೆ ಸಾಗುವ ಕಥೆಯು ಬಹುತೇಕ ನಿಶ್ಚಲತೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ೧೯೭೫ ರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಮಾಜಿ ಗಣಿತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಕಾರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಎಂಭತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಹೊಸ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. (ಈ ಹಿಂದೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನ 'ದಿ ಮೆಮೆಂಟೊ' ಮತ್ತು ಹಿಂದಿಯ ' ಘಜಿನಿ' ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎಳೆ ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು).  ಅವನ ಸೂಟ್‌ಗೆ ಪಿನ್ ಮಾಡಿದ ನೋಟ್ ಗಳು  ಅವನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ  ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಮನೆಗೆಲಸದವಳನ್ನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವಳ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಮಗ ಸಹ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ತಲೆಯ ಚಪ್ಪಟೆ ಆಕಾರವು ಪೊಫೆಸರರಿಗೆ ವರ್ಗಮೂಲ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು (Square root symbol ) ಅನ್ನು  ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅವನಿಗೆ  "ರೂಟ್" ಎಂದು ಅಡ್ಡಹೆಸರು ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಮನೆಗೆಲಸದವಳನ್ನು ಅಪರಿಚಿತನಂತೆ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ - ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಅವರು  ಅವಳನ್ನು ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅವಳ ಶೂ ಗಾತ್ರ, ಅವಳ ಜನ್ಮದಿನ, ಅವಳ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ - ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಅಥವಾ ಅವಳಿ ಅವಿಭಾಜ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಣ್ಣ ಪುರಾವೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಣಿತವನ್ನು  ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿಯು ಖಂಡಿತ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮದಿನ 

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ "ದೊಡ್ಡದಾದ ಘಟನೆಗಳೇನೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ" —ಜನ್ಮದಿನ, ಬೇಸ್‌ಬಾಲ್ ಪಂದ್ಯ ಮತ್ತು ಗಣಿತ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಹೀಗೇ  ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳಷ್ಟೇ ಇಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೂ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಾಟಕೀಯತೆಯನ್ನು (melodrama) ದೂರವಿರಿಸುವ ಮೂಲಕವೇ, ಇದು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕುಟುಂಬ'ದ (found family) ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಚಿತ್ರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಲೇಖಕಿ ಒಗಾವಾ ಅವರು 'ಪ್ರೊಫೆಸರ್' ಪಾತ್ರವನ್ನು ಗಣಿತಜ್ಞ ಪಾಲ್ ಎರ್ಡೋಸ್ (Paul Erdos) ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಪುಸ್ತಕದ ನಿಜವಾದ ವಿಷಯವು ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯ ನಷ್ಟವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ, ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಗತಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಂಬಂಧವೊಂದನ್ನು ಯಾವುದು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ.  ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಉತ್ತರವು ಹೀಗಿದೆ: ಮನುಷ್ಯರಂತಲ್ಲದೆ, ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಳೆ: ಮಾತಿನ  ಅಗತ್ಯವಿರದ  ಡಿವೋಶನ್ 

ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಈ ಎರಡು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಜಪಾನೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.  ಇಶಿಗಾಮಿ ಅಥವಾ ಪ್ರೊಫೆಸರ್  ಇಬ್ಬರೂ ಎಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಯ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇಶಿಗಾಮಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಅವನು ಯಾಸುಕೋ ಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಲಿಬಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರೊಫೆಸರರ  ಪ್ರೀತಿ  ದಿನಸಿ ರಶೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಸಮೀಕರಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯೇ ಈ ಪಾತ್ರಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಲು ಶಕ್ತವಾದ ಭಾಷೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪದಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಸಂವಹನ ಸೋಲುವ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಜಪಾನೀ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಇದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. 

ಇದು ಜಪಾನೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಕರ್ಷಣೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಗದ್ಯದ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ವಿವರಣೆಯ ಬದಲು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಕವಾಬಾಟ (Beauty and Sadness) ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಬಿಡಿ ಆರಂಭಿಕ ಸಾಲುಗಳು, ಮುರಕಾಮಿ (Norwegian Wood, Kafka on the Shore) ಯವರ  ಸರಳ ದೃಶ್ಯ-ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್, ಹಿಗಾಶಿನೊ ಅವರ ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಕಥಾವಸ್ತು ಮತ್ತು ಒಗಾವಾ ಅವರ ನಿಶ್ಯಬ್ದದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ದೃಶ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ: ಹೇಳದಿರುವುದನ್ನು ಓದುಗರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ  ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ.



ಸೋಮವಾರ, ಜುಲೈ 06, 2026

ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿ

ಜುಲೈ 3 ರಂದು 'ದಿ ಗಾರ್ಡಿಯನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'The Guardian view on how culture is taking on tech: the ultimate handheld device' ಎಂಬ ಲೇಖನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ಇದೀಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ  ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ಹೆಣೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತದರ ಸಾಧನಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಮಾನಸಿಕ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ಪ್ರತಿರೋಧದಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೊಸ ಅಲೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿನ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು  ಮರುವೈರಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಭೌತಿಕ ಆಟ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂವಹನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗೆಗೆ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಟೆಂಟ್ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ಗಳು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಅನಿಮೇಟೆಡ್ ಫಿಲಂ 'ಟಾಯ್ ಸ್ಟೋರಿ' ಯ ಇತ್ತೀಚಿನ  ಕಂತಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜೊನಾಥನ್ ಹೈಡ್ಟ್‌ರ ಬರೆದ  'ದಿ ಆಂಕ್ಷಿಯಸ್ ಜನರೇಷನ್' (ನಾನ್-ಫಿಕ್ಷನ್) ವರೆಗೆ ಇದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸಾಧನದ ಅವಲಂಬನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಪರಿಶೋಧನೆಯು ಬೆನ್ ಲರ್ನರ್ ಅವರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಕಾದಂಬರಿ 'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ

'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೆ  ನೀಡುವ ಆರ್ವೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. 21 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಡಯಾಗ್ನಸ್ಟಿಕ್  ಸಾಧನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ನಿರೂಪಕನು ತನ್ನ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆಂದರೆ, ಅವನು ಆರಂಭಿಕ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ 25 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ - ರೈಲು ಟಿಕೆಟ್‌ಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಫೇಸ್‌ಟೈಮ್ ಕರೆಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ  ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ - ಮತ್ತು  ಅವನ  ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಫೋನ್  ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಚಿತ್ರಣವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆದರೆ ವಿರಳವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಒಂದು ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ: "ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ" ನಮ್ಮ ಫೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ.

"ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಹೆಲ್ಡ್ ಸಾಧನ"ವಾಗಿ ಕಾದಂಬರಿ

'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ಕಾದಂಬರಿಯ ಭೌತಿಕ ವಿನ್ಯಾಸವು  - ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಕವರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ತೆಳುವಾದ ಸಂಪುಟಡಾ ವಿನ್ಯಾಸ  - ಪುಸ್ತಕವೂ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ  ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದ ಪೋರ್ಟಬಲ್ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ನಮ್ಮ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಅನ್ನು ಆಲ್ಗರಿದಮ್ ಮೂಲಕ ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸುವ  ಅಥವಾ ಹಣಗಳಿಕೆಗೆ ಬಳಸುವ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಗಿಂತ  ಕಾದಂಬರಿಯು  ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು   ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯವು  ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ರವಾನಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿರುವುದರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ  ಎಂದು ಲರ್ನರ್ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಾದಂಬರಿಯು ಇಂದಿನ ಹಲವಾರು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ:

AI  ಧ್ವನಿ ಬಳಕೆ: ಇದರ  ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಕಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ ಬಳಸಬೇಕಾದ ಭಾಷಣವನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡುವುದರ  ನೈತಿಕತೆ.  ಮತ್ತು  ಈಗಾಗಲೇ ಮೃತರಾಗಿರುವ ಅಥವಾ ವಯಸ್ಸಾದ ನಟರ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು AI ಮೂಲಕ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಕೃತಿಗಳನ್ನು "ನಿರೂಪಿಸುವ" ಅಭ್ಯಾಸವು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ.

ಸ್ವಾಭಾವಿಕಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದಲು ವಿಫಲತೆ: ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುವ ಮಗುವಿನ ಸಾದೃಶ್ಯದ ಮೂಲಕ, ಕಾದಂಬರಿಯು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು  ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಾನವ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ: ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾದಂಬರಿ ಏಕೆ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ 

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, 'ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಕ್ರಿಪ್ಷನ್' ದಂತಹ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯು ಕಥೆ ಹೇಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ  'ಮನುಷ್ಯರಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿರುವ  ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಂಶಗಳ' ಮೇಲೆ ಅದು ಒತ್ತು ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ. AI-ರಚಿತ ಕಂಟೆಂಟ್ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು  ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಲಿರುವ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಕಾಲಿಡುತ್ತಿರುವ ಈ  ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಓದುತ್ತಿರುವ ವಾಕ್ಯವನ್ನು  ಬರೆದಿರುವುದು ಓರ್ವ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಎಂಬುದು  ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ  ಎಂದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 

ನಮ್ಮ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಗಾಗಿನ  ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ, ಕಾದಂಬರಿಯು ಸಹ ಒಂದು ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಹೆಲ್ಡ್ ಸಾಧನವಾಗಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗದೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ: ಮನುಷ್ಯನ  ಆಳದ ನಿಗೂಢತೆ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಳು ನಮ್ಮ ಮೆದುಳನ್ನು  ರೀವಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಯಾವುದು ಮುಖ್ಯವೋ ಅದರೆಡೆಗೆ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದರಿಂದ  ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೆನಪುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒದಗಿ ಬರುವ ಒಂದು ತಾಣ.

ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ಕಾಟಿಶ್ ಬರಹಗಾರ್ತಿ ಅಲಿ ಸ್ಮಿತ್ ಅವರು ತಮಗೆ ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಮಿತ್ಸ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ  ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿಯ  ಕುರಿತು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ಅದು 'ದಿ ನ್ಯೂ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ಮನ್ ' ಮ್ಯಾಗಝೀನ್ ನಲ್ಲಿ 'The novel in the age of Trump' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಲೇಖನ ರೂಪದಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು.

ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-

ಕಾದಂಬರಿಯು ಜೀವನ ಎಂದರೇನು ಮತ್ತು ಅದು ಎಷ್ಟು ಪದರಗಳು ಮತ್ತು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುವ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಅನುಮತಿಸುವ, ಅದೇ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು  ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದೂ  ರಚನೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ, ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮಯದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು  ಯಾವಾಗಲೂ, ಪ್ರತಿ ಕಾದಂಬರಿಯೂ  ನಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.


ಸೋಮವಾರ, ಜೂನ್ 29, 2026

ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ

ಶನಿವಾರ 'ದಿ ಗಾರ್ಡಿಯನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'Social media bans go global: big tech faces a reckoning after Australia’s crackdown' ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 2024 ರಲ್ಲಿ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾವು 16 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ಈ ಕ್ರಮವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ  ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಯುಕೆಯಿಂದ ಮಲೇಷಿಯಾದವರೆಗೆ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ "ಬಿಗ್ ಟೊಬ್ಯಾಕೊ" ಕ್ಷಣವೆಂದು ಅನೇಕರು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ  ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಘಟನೆಯಾಗಿರದೆ,  ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದ ಹಾನಿ ಮತ್ತು ಅದರ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಪರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಹಿಂದಿನ ಉದಾಸೀನದ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡುತ್ತಿವೆ.

ಗ್ಲೋಬಲ್ ರಿಪ್ಪಲ್ ಎಫೆಕ್ಟ್

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಕ್ರಮವು ಪ್ರಪಂಚದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ. 40 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಕರಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನಡೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ:

  • ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಮಲೇಷಿಯಾ  ಈಗಾಗಲೇ 16 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತರ್ಜಾಲ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ.
  • ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ನಿಷೇಧವನ್ನು 2027 ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ.
  • ನಾರ್ವೆ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು 13 ರಿಂದ 16 ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ 15 ಮತ್ತು 14 ಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಸಿವೆ.

ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಪೋಲೆಂಡ್, ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ವ್ಯಸನದ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಳಕೆಯ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಹಲವು  ದೇಶಗಳು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಈ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳು ವ್ಯಸನ(addiction )ಕ್ಕೆ  ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪುರಾವೆಗಳು. ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ  ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೆಟಾ ಮತ್ತು ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಕಂಪನಿಗಳು  ಯುವ ಬಳಕೆದಾರರನ್ನು "ಹುಕ್" ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ಯಸನಕಾರಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ  ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಪ್ರಕರಣದ ವಕೀಲರು ಇದನ್ನು "ವ್ಯಸನದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್" ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಗುವೊಂದು  ಫೋನ್ ಹಿಡಿದರೆ ಅದನ್ನು  ಕೆಳಗೆ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪದಿರುವಂತೆ  ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. 

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಈ  ಬದಲಾವಣೆಯು  ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಹಲವೆಡೆ  ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ವೇದಿಕೆಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕರನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಪ್ರಿಡೇಟರ್ ಗಳಿಂದ  ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕಾರಿ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹಲವು ಕುಟುಂಬದವರು ಮತ್ತು ಶಾಲಾ ವಲಯದವರು  ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಯಂತ್ರಣದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಸಾಹ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ, ಯಾವುದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ತಂತ್ರ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ. ಆಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್ ಸಂಸ್ಥೆಯು ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು "ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ತ್ವರಿತ ಪರಿಹಾರ" ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ನಿಷೇಧಗಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ, ಗುಪ್ತ ವೇದಿಕೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮಗಳ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕತೆಯು ಸಹ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ, 5 ಮಿಲಿಯನ್ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ನಿಷೇಧದ ಮೊದಲು ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೂರನೇ ಎರಡರಷ್ಟು ಯುವಜನರು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಖಾತೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದೆ. UK ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಕೀರ್ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ರಂತಹ ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ಮಕ್ಕಳು ಮದ್ಯದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಿದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ  ಮದ್ಯಪಾನ ನಿಷೇಧಿಸುವ ಕಾನೂನು ಇರುವಂತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ  ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ಕೆಲವರು ನಾಯಕರಿಗೆ ಇದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇಟಲಿಯ ಪ್ರಧಾನಿ ಜಾರ್ಜಿಯಾ ಮೆಲೋನಿ ನಿಷೇಧವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ತುಂಬಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೈಪಾಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು 

ಕುತೂಹಲವೆಂದರೆ, ಈ ನಿಷೇಧಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಈಕ್ವೆಡಾರ್ನಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ, LGBTQ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ಅಶ್ಲೀಲತೆಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳು ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸುವ ಲಾಗಿನ್ ಪೋರ್ಟಲ್‌ನ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶ ಒದಗಿಸಬೇಕೆಂಬ  ಯೋಜನೆ ಜನರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ  ಸರ್ಕಾರದ  ಕಣ್ಗಾವಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ "ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಮಾಣದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ" ವು  ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಳಜಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ, ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗೆಗೂ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ  ಒಮ್ಮತವು ಮೂಡುತ್ತಿದೆ: ಯಾರೂ ಪರಿಶೀಲಿಸದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಯುಗವು ಮುಗಿದಿದೆ.


ಸೋಮವಾರ, ಜೂನ್ 08, 2026

ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ 2026

2026 ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾ ದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಆರಂಭವಾಗುವುದರಲ್ಲಿದೆ.  ಇದು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟವಾಗಿದ್ದು  ಇದೀಗ 48 ತಂಡಗಳ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಭಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗೂ  ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಲಿದೆ. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಎಂಬ ಈ ಸುಂದರ ಕ್ರೀಡೆ (the beautiful game) ಯನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತರಲು ನೆರವಾದ ಕಳೆದ ಸುಮಾರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ (ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ 1930ರಲ್ಲಿ) ಹಲವು  ಯುಗಗಳು ಮತ್ತು ಐಕಾನ್‌ಗಳನ್ನು  ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಬಹುದು. ಮತ್ತು ಈ ವರ್ಷದ  ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಿಂದ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಗಮನಿಸಬಹುದು.

ಆಟವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಯುಗಗಳು  

FIFA ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ವಿಭಿನ್ನ ಹಂತಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ತಂತ್ರದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ:

ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳು (1930-1950): ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು 1930 ರಲ್ಲಿ ಉರುಗ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇಂತಹದ್ದೊಂದು ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಯಶಸ್ಸನ ಬಗೆಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ  ಆರಂಭಿಕ ಸಂದೇಹಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಎರಡನೇ  ಮಹಾಯುದ್ಧದಿಂದ 12 ವರ್ಷಗಳ ವಿರಾಮ ಸಹ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಟಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿತ್ತು, ಅವರು 1934 ಮತ್ತು 1938 ರಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ವಿಟ್ಟೋರಿಯೊ ಪೊಝೊ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಕ್-ಟು-ಬ್ಯಾಕ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.

ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ  ಕ್ರಾಂತಿಗಳು (1954-1974):   ಈ ಅವಧಿಯು ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ನ  ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು  ಕಂಡಿತು. ಹಂಗೇರಿ 1954 ರಲ್ಲಿ "ಫಾಲ್ಸ್ 9 (ಹೈಬ್ರಿಡ್ ಸ್ಟ್ರೈಕರ್)" ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು, ಬ್ರೆಜಿಲ್ "Jogo Bonito"  (ಸುಂದರ ಆಟ) ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟ್ ನಿಂದ  ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು, ನಾಲ್ಕು ಆವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. 1974 ರಲ್ಲಿ ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ನೇತೃತ್ವದ "ಟೋಟಲ್ ಫುಟ್ಬಾಲ್" ಈ  ಯುಗವನ್ನು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿಸಿತು.

ಜಾಗತೀಕರಣ (1982-1998): ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು ಮೊದಲು 1982 ರಲ್ಲಿ 24 ತಂಡಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ 1998 ರಲ್ಲಿ 32 ತಂಡಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಸಣ್ಣ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಮೊದಲ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸೂಪರ್‌ಸ್ಟಾರ್ ರೋಜರ್ ಮಿಲ್ಲಾ ಸಹ ಈ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಆಡಿದ್ದು. ಅವರು ಕ್ಯಾಮರೂನ್ ಅನ್ನು 1990 ರಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕ್ವಾರ್ಟರ್‌ಫೈನಲ್ ವರೆ‌ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದರು. 

( ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ 1982 ರ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್, ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಕ್ರೀಡೆಯತ್ತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ  ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಮೊದಲ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್ ಅದಾಗಿತ್ತು. ನಾನೂ ಸಹ ಅಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಪ್‌ಗಳನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. )   

ದಿ ಹೈಪರ್-ಮಾಡರ್ನ್ ಎರಾ (2002-ಪ್ರಸ್ತುತ): ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಡೇಟಾ-ಚಾಲಿತ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ-ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ VAR ( video assistant referee )  ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯು ಹೊಸ ಗಡಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದೆ, ಏಷ್ಯಾ (2002) ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾ (2010) ದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆವೃತ್ತಿಗಳು ನಡೆದದ್ದೂ ಈ ಹಂತದಲ್ಲೇ.

ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನ ಐಕಾನ್ ಗಳು

ಇದುವರೆಗೂ  ವಿಶ್ವಕಪ್ಸಾ ನಲ್ಲಿ ವಿರಾರು ಆಟಗಾರರು ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಐಕಾನ್ ಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು--

ಪೀಲೆ: ಮೂರು ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಏಕೈಕ ಆಟಗಾರ, ಪೀಲೆ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ (1958) ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿಯ ಸ್ಕೋರರ್ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗುರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ಆಟಗಾರನಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಡಿಯಾಗೋ ಮರಡೋನಾ: 1986 ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನ "ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಫ್ ಗಾಡ್" ಗೋಲು  ಮತ್ತು ಅದೇ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ  "ಶತಮಾನದ ಗೋಲು " ಎಂದು ಹಲವರು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಎರಡನೇ ಗೋಲು  ಎರಡಕ್ಕೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮರಡೋನಾ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಆ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ  ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾವನ್ನು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದರು. 

( ಆ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಲೈವ್ ನೋಡಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ ಮತ್ತು ಆ ಎರಡನೇ ಗೋಲಿ ನಲ್ಲಿ ಮರಡೋನಾ ಮೈದಾನದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಗೋಲಿನವರೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಎದುರಾಳಿ ಆಟಗಾರರನ್ನುದ ವಂಚಿಸಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದ ರೀತಿ ಇಂದಿಗೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.)  

ಫ್ರಾಂಜ್ ಬೆಕೆನ್‌ಬೌರ್:  ಕೈಸರ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇವರು ಆಟಗಾರನಾಗಿ  (1974) ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿ  (1990) ಎರಡೂ ರೋಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ  ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.

ಜಿನೆಡಿನ್ ಜಿಡಾನ್ : ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಚೊಚ್ಚಲ 1998 ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ನಾಯಕ, ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನವು 2006 ರ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಡ್‌ಬಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ನಾಟಕೀಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.  ಆದರೂ ಅವರ ಪ್ಲೇಮೇಕಿಂಗ್ ಪರಂಪರೆ ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

( ಜಿಡಾನ್ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನುಪಮ. ನಾನು ನೋಡಿರುವ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಆಟಗಾರರಲ್ಲೇ ಜಿಡಾನ್ ರ ಚಲನೆ, ಚೆಂಡಿನ ಹತೋಟಿ, ಪಾಸಿಂಗ್ ಎಲ್ಲವೂ ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕ. ) 

ರೊನಾಲ್ಡೊ ನಜಾರಿಯೊ: 1998 ರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತದ ನಂತರ, ಅವರು 2002 ರಲ್ಲಿ ತಮಗಂಟಿದ್ದ ಅನಾರೋಗ್ಯ ದುರದೃಷ್ಟಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ  ಕಂಡುಕೊಂಡರು.  ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ ಐದನೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗೋಲುಗಳೂ  ಸೇರಿದಂತೆ ಎಂಟು ಗೋಲುಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು.

ಲಿಯೋನೆಲ್ ಮೆಸ್ಸಿ: 16 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಯುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಮೆಸ್ಸಿ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾವನ್ನು 2022 ನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಿನತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ದಂತಕಥೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಆಟಗಾರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು.

2026 ರಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು

ಮುಂಬರುವ 2026 ರ ಆವೃತ್ತಿಯು ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಾಗಿದೆ:

ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸ್ಕೇಲ್: ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಹೀಗೆ ಮೂರು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು 48 ತಂಡಗಳ ವಿಸ್ತೃತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ( ಮತ್ತು 104 ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು!)  .

ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಥಮಗಳು: ಕ್ರೀಡೆಯ ಮುಂದುವರಿದ ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ  ಕ್ಯೂರಸಾ  (ಎರಡು ಲಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಕಡಿಮೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ) ನಂತಹ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ತಂಡಗಳ  ಆಗಮನವನ್ನು ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದಿ ಫೈನಲ್ ಬೋ: ಐಕಾನ್‌ಗಳಾದ  ಲಿಯೋನೆಲ್ ಮೆಸ್ಸಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯಾನೊ ರೊನಾಲ್ಡೊ  ವಿಶ್ವಕಪ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಲಿದ್ದಾರೆ.

1930 ರಲ್ಲಿ ಉರುಗ್ವೆಗೆ ತಂಡಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಿದ ಕ್ರೂಸ್ ಹಡಗಿನಿಂದ 2026 ರ ಹೈಟೆಕ್ ಸ್ಟೇಡಿಯಂಗಳವರೆಗೆ, ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಎಂಬ ಕಲೆ, ಪ್ರತಿಭೆ, ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಎಲ್ಲದರ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಂತಿಮ ಕ್ರೀಡಾ ನಾಟಕ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಸೋಮವಾರ, ಜೂನ್ 01, 2026

'ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್' ಎಂದರೇನು?

'ದಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್' ಪತ್ರಿಕೆಯ 'ದಿ ಡೈಲಿ' ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಆಸಕ್ತಿಕರ ಸಂವಾದವನ್ನು  ಕೇಳಿದೆ. ಇದು "ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್" ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅತಿಥಿಯಾಗಿದ್ದವರು ಡಾ. ಲಾರೀ ಸ್ಯಾಂಟೋಸ್. ಈಕೆ ಕಾಗ್ನಿಟಿವ್ ಸೈನ್ಟಿಸ್ಟ್  ಹಾಗೂ  ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್ ತಜ್ಞೆ. ಯೇಲ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ  ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುವ ಕೋರ್ಸ್ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆಯಂತೆ. 

ನಮ್ಮ ನಿದ್ರೆಯ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನು "ಆಪ್ಟಿಮೈಜ್" ಮಾಡುವ ಗೀಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಅಂತಿಮ DIY ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಸರಿಯಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಸರಿಯಾದ "ಕ್ಷೇಮ" ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮತೋಲಿತ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ, ಒತ್ತಡ-ಮುಕ್ತ ಜೀವನದ ಆವೃತ್ತಿಯು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ "ಸಂತೋಷವೇ "-ಅಥವಾ ಇದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟತೆಯ ಒಂದು ರೂಪವೇ?

ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು "ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್" ಮಾಡುವ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಚೋದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಲಾರಿ ಸ್ಯಾಂಟೋಸ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ನಾವು ತಪ್ಪು ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಜೀವನದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಆಗ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.  

ಈ ಪಾಡ್‌ಕಾಸ್ಟ್ ಕೇಳುವಾಗ ಇದೇ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ್ದ ಎರಡು ಲೇಖನಗಳು ನೆನಪಾದವು. 

'ದಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್ ' ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಡೇನಿಯಲ್ ಎಂ. ಹೇಬ್ರಾನ್ ಅವರ ಲೇಖನ - Happiness and Its Discontents.

ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ, ಸಂಶೋಧಕರು "ಜೀವನ ತೃಪ್ತಿ" ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂತೋಷವನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ - ಜನರನ್ನು ಅವರು ಅವರ ಸದ್ಯದ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಇದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಡೇನಿಯಲ್ ಹೇಬ್ರಾನ್ ಇದರಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ನ್ಯೂನತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ: ತೀವ್ರ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಿರಂಕುಶ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅನೇಕ ಜನರು ಸಹಾ  ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ "ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ" ಎಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.  

ಹೇಬ್ರಾನ್ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ, ಇದು ಸಂತೋಷವಲ್ಲ; ಇದು ರಾಜೀನಾಮೆ. "ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿರುವುದು  ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಸಾಕಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು". ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವು ಆಳವಾದದ್ದು, ಇದನ್ನು ಅವರು "ಭಾವನಾತ್ಮಕ  ಯೋಗಕ್ಷೇಮ (emotional wellbeing )" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು "ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ  ಆರಾಮವಾಗಿರುವುದು".  ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಇರುವುದು.   

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ 'ದಿ ಕ್ರಾನಿಕಲ್' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಮಾರಿ ರುತಿ ಅವರ ಲೇಖನ - ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಸಹ Happiness and Its Discontents. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಓದಬಹುದು.

ಮಾರಿ ರುತಿ ಅವರು, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ "ಸಂತೋಷದ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್‌" ಗಳ ಪ್ರಕಾರ  ಮದುವೆ ಅಥವಾ "ಸಮತೋಲಿತ" ವೃತ್ತಿಜೀವನಗಳಷ್ಟೇ ಸಂತೋಷದ  ಈಡೇರಿಕೆಯ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಸಾಧನಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ  ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಊಹಿಸಬಹುದಾದಂತೆ  ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲುಬರುವಂತೆ ರೂಪಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾವು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಪಾತ್ರಕ್ಕಿಂತ "ನಯಗೊಳಿಸಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ" ಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮ "ಜೀವನವನ್ನು" ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. " ಆತಂಕ"ವು "ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವೈಫಲ್ಯ"ದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನನ್ಯವಾಗಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ರುತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 25, 2026

ಮೆಸೇಜ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಾತು, ಹರಟೆ

ಟೈಮ್ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನ The Number of Words You Say in a Day Is Shrinking ದಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ಸಂಪರ್ಕ ಶೈಲಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯ ಬಗೆಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದ  ದಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ  ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸ  ಹೊಂದಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನಾವು ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಿಶ್ಯಬ್ದರಾಗುವತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. 2005 ಮತ್ತು 2019 ರ ನಡುವೆ, ಸರಾಸರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಪದಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 28% ರಷ್ಟು ಕುಸಿದಿದೆ. ಈ "ಗಣನೀಯ ನಷ್ಟ" ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದೆಯೆಂದರೆ  ಪ್ರತಿ ದಿನ ಮಾತನಾಡುವ ಸುಮಾರು 330 ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 120,000 ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳಿಗೆ ಇದು ಸಮನಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್, ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್  ಪರದೆಗಳ  ಹಿಂದೆ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು  ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದರೂ,  ಕೇವಲ ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನಾವು  ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಮಾನವ ಸಂಪರ್ಕದ ಸಂರಚನೆಯನ್ನೇ  ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಕಡಿಮೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು

ಮಾತನಾಡದೆ, ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ನೆರವಿನ ಸಂವಹನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿದಾಗ -ವಿಶೇಷವಾಗಿ 25 ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರಲ್ಲಿ- ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂತರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ನಾವು ಮೌಖಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಪಠ್ಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದಾಗ ಸಂವಹನದ ಹಲವು ಪದರಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ: ಧ್ವನಿಯ ಟೋನ್, ದೇಹ ಭಾಷೆ, ಮುಖದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ.  

ಪಠ್ಯವು ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಾವು ಎಮೋಜಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೂ, ಅವು ಮಾತನಾಡುವ ವಿನಿಮಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ  ಕಾಣೆಯಾಗುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ  ಸೂಚನೆಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಂತ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಂತ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು  ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕರಹಿತ ಪಾವತಿಗಳ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ, ನಾವು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು "ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ"ಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಆದಿಮಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುವಾಗ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಸ್ಮಾಲ್ ಟಾಕ್ (ಹರಟೆ?) ಯ ಬಗೆಗೆ ಓದಿದ್ದ  ಲೇಖನ In Defence of Small Talk ನೆನಪಾಯಿತು. ಸಂವಹನದ ಉದ್ದೇಶ ಸದಾ ಕಾಲವೂ ಗಹನ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷ ಮಾದರಿಯದ್ದೂ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಅದು ಹವಾಮಾನ ಅಥವಾ ಬಸ್ ಮಾರ್ಗಗಳ ಕುರಿತು ಇರಬಹುದು,  ಆ "ಅರ್ಥಹೀನ" ಸ್ಮಾಲ್ ಟಾಕ್ಗಳು  ಏಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ:

ಇದು ವಿವಿಧ ವಯೋವರ್ಗಗಳ  ಸೇತುವೆಯಾಗಿದೆ :  ವಿವಿಧ  ಆರ್ಥಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯವರನ್ನು  ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅಪರಿಚಿತರನ್ನು ಅವರ "ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳ" ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವುದು ಉಚಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಒಬ್ಬರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರೀಡಾ ತಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತ. 

ಇದು   ಮಾನವೀಯತೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ : ನಮ್ಮ  ಪರಿಚಯಸ್ಥರ ವಲಯದ ಹೊರಗಿನ  ಅಪರಿಚಿತರೊಂದಿಗಗಿನ  ಸಂವಹನಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕನೆಕ್ಟೆಡ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ  ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದು ಅಭ್ಯಾಸದ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯ: ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೌಶಲ್ಯವು  ಸ್ನಾಯುವಿನಂತೆ ; ನೀವು ಅದನ್ನು ಬಳಸದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.  ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಅತಿಥಿ, ಹೋಸ್ಟ್ ಅಥವಾ  ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಇದು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶ  ನೀಡುತ್ತದೆ:  ಪ್ರಯಾಸ ಪೂರ್ಣವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಡುವ "ದೊಡ್ಡ ಮಾತು" ಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ನಾವು ಆಡುವ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ :

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ


ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 18, 2026

NEET ದುಃಸ್ವಪ್ನ: 22 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ

ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ಆಗಬೇಕಿದ್ದ 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆ' National Eligibility cum Entrance Test (NEET), ಬದಲಿಗೆ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. 2026 ರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸೋರಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಸ್ಥಳೀಯ ಹಗರಣವಲ್ಲ; ಇದು ಮೆರಿಟ್-ಆಧಾರಿತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ನಂಬಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ  ತಯಾರಾಗಲು  ತಮ್ಮ ನಿದ್ರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿರುವ ಘೋರ ಅನ್ಯಾಯ ಆಗಿದೆ. 

2026 ರ ಸೋರಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ. 90 ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ 180 ರಲ್ಲಿ 135 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೊದಲು ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತನಿಖೆಗಳು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ. ಇದು ಅಡ್ಡ ಕಸುಬಿ  ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ;  ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಲು ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೈ-ಡೆಫಿನಿಷನ್ ಪೋರ್ಟಬಲ್ ಸ್ಕ್ಯಾನರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಡೋ ಸರ್ವರ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸೋರಿಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮೊದಲು ದೂರು ಬಂದಿದ್ದು ರಾಜಸ್ತಾನದ ಸೀಕರ್ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ. ಪುರಾವೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ದೂರಿನ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪೊಲೀಸರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೂರುದಾರರಿಗೆ "ವದಂತಿಗಳನ್ನು" ಹರಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಷನಲ್ ಟೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಏಜೆನ್ಸಿ (NTA) ಯ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಜನರಲ್ ಸಹ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ  ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ ಕೇವಲ PDF ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವರಗಳು ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. 

ಅಸಮರ್ಥತೆಯ ಮಾನವ ವೆಚ್ಚ

ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳಮಧ್ಯಮ-ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, NEET ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕನಸಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು "ಒಂದು ಅವಕಾಶ". ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಾನಿಯನ್ನು  ಅಳೆಯಲಾಗದು. ಈಗಾಗಲೇ ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾ  ತಯಾರಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಕು  ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. 

ಈಗಾಗಲೇ ಕೋಚಿಂಗ್‌ಗೆ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಇನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಬಳಲಿಕೆ ಇವನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕದೆ  ಮರುಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟು  ಸರಳವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೆ? 

ನೀಟ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಾರಿಗಾಗಿ 

ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆಗಳ ಆಚೆಗೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ, NEET ನ ರಚನೆಯು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗಿಂತ ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಒಲವು ತೋರುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯು "ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು" ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ  ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. 

ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕಗಳ ಕಟ್ ಆಫ್: 2024 ರಲ್ಲಿನ ಕಟ್  ಆಫ್ ಅಂಕ  ಕೇವಲ 22.78% ಆಗಿತ್ತು ಮತ್ತು 2023 ರಲ್ಲಿ ಇದು 19.3% ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಕಡಿಮೆ ಕಟ್ ಆಫ್ ನ ಉದ್ದೇಶ  ಸುಮಾರು 13 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ 1 ಲಕ್ಷ ಸೀಟುಗಳಿಗೆ "ಅರ್ಹತೆ" ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿತ್ತು.

ಸೀಟುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ: "ಅರ್ಹ" ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಈ ಬೃಹತ್ ಪೂಲ್ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಡ್ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ. 11 ಲಕ್ಷ ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಶ್ರೇಣಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆ: ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಟುಗಳು ₹1.22 ಕೋಟಿವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ  ಸರಾಸರಿ ₹78 ಲಕ್ಷ ವೆಚ್ಚವಾಗುವುದರಿಂದ  ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವು "ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಮೀಸಲು" ಆಗಿದೆ.ಡೀಮ್ಡ್ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 48 ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಸುಮಾರು 6 ಲಕ್ಷದ ಒಳಗೆ ವೆಚ್ಚವಾಗುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೀಟುಗಳು 51 % ನಷ್ಟು. ಸೋರಿಕೆಯಾದ ಪೇಪರ್ ಗಳ ಮೂಲಕ ಈ 51 % ಸಹ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ  ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕೈತಪ್ಪುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. 

ನೀಟ್ ತನ್ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ  ವಿಫಲಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಇದು. 22 ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಆಡಳಿತವು "ಸರಳ ಪರೀಕ್ಷೆ" ಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ದೋಷಪೂರಿತವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,  ಅದು ಮುರಿದುಹೋದಂತೆ. NEET ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸುವುದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ನೀತಿ ಸಲಹೆಯಾಗಿಲ್ಲ; ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ನೈತಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಇರುವ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರವೇಶ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ (NEET) ಬಗ್ಗೆ ಬಲವಾದ ಟೀಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ.  ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭದ್ರತೆ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ  ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.  ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೂಲಂಕುಷ  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ ಮತ್ತು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಕುರಿತೂ ಯೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. 

1.  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ದ ವಿಫಲತೆ ಸಮಗ್ರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಉಂದುಮಾಡುತ್ತದೆ. 

2026 ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ 22 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ವೈಫಲ್ಯದ ಒಂದು ಬಿಂದುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ. 

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ  ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮುದ್ರಣಾಲಯದಿಂದ ಆದ ಸೋರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ  ಪರೀಕ್ಷೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಸ್ಥಳೀಯ ಸೋರಿಕೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ರದ್ದತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮರು-ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ  ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ .

2 . ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು

ಒಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ "ಒಂದು ಅವಕಾಶ" ವು  ಹದಿಹರೆಯದವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.





ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 11, 2026

ಪುರಾಣದ ಆಚೆಗೆ: ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುನಿಷ್ಟತೆ

ಅನೇಕರಿಗೆ, ಇತಿಹಾಸವು ದಂತಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ - ನಿಜಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ  ವೀರರ ಮತ್ತು  ವಿಲನ್ ಗಳ ಗ್ಯಾಲರಿಯಾಗಿದ್ದು ನಮಗೆ ನೈತಿಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಇದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ  ಚಂದ್ರಕಾಂತ ವಡ್ಡು ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, "ಚರಿತ್ರೆ" (ನೈತಿಕ ಸೂಚನೆಗಾಗಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವುದು) ಮತ್ತು "ಇತಿಹಾಸ" (ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಅಧ್ಯಯನ)ಗಳ  ನಡುವೆ ಆಳವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದ, ಪುರಾವೆಗಳ  ಆಧಾರಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಚರಿತ್ರೆ" ಮತ್ತು ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯ ಬಲೆ

"ಚರಿತ್ರೆ" ಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಾರತೀಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು  ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೈತಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ವೀರರ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಗಳ ಅಪಮೌಲ್ಯೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಒನಕೆ ಓಬವ್ವ ಅಥವಾ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ಅವರಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕಥೆಗಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನ" ದಿಂದ ಹೊರಗಿರುತ್ತವೆ. ಘಟನೆಗಳ  ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ಬದಲಿಗೆ ಪುರಾಣಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಪರಿಶೀಲಿಸದ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. 

ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವದ ಉದಾಹರಣೆ- ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರಾಜಸ್ತಾನದ ಉದಯಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸಿಟಿ ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ನ ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಖುದ್ದು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿರುವಂತೆ ಮಣಭಾರವೇನೂ ಇರದೆ ಸಾಧಾರಣ ಮನುಷ್ಯರು ಬಳಸಬಹುದಾದಂತೆ ಇತ್ತು.  

ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನಿರೂಪಣೆಯ ಶಕ್ತಿ

ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ "ಮಾನವ ನಡವಳಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಯನ" ಮತ್ತು ಮಾನವ ಜಾತಿಯ ವಿಕಾಸದ ಅಧ್ಯಯನ. ಹಿಂದಿನದನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ನೋಡುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಾಚೀನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು, ಗುಂಪು-ಆಧಾರಿತ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆ ಇವು ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿದು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. 

ಇತಿಹಾಸವು ಅದರ ಪೌರಾಣಿಕ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಅದು ನೀರಸವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಇದು ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ , ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ನಿರೂಪಣೆಗಳ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳವಾದ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದಾಗ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೂಲಮಾದರಿಗಳಿಗಿಂತ ದೋಷಪೂರಿತ, ಬಹುಮುಖಿ ಮಾನವರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಲೇಖಕರು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದ  ಅನುಭವಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು.

ವಡ್ಡು ಅವರು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನನ ಕುರಿತು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟಿಪ್ಪೂನ ಕುರಿತು ಇರುವ  ನಿರೂಪಣೆಗಳೂ ಸಹ  ಇತಿಹಾಸದ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ನಿರೂಪಣೆಗಳಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಜನ ಆತ ಕ್ರೂರಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಂಧ ಎಂಬ ಸರಳ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಕಾಲದ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಹಲವು ಕೋನಗಳಿಂದ ಅವನ ಮತ್ತು ಅವನ ಆಡಳಿತದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ರಾಮ್ ಜೀ ಚಂದ್ರನ್ ರ  History of Bangalore ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ರ 'ಟೀಪೂ ಸುಲ್ತಾನ ಕಂಡ ಕನಸು'  ನಾಟಕ ಇವು ಎರಡನೇ ಮಾದರಿಯವು.

ಈ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನಿರೂಪಣೆ-ಚಾಲಿತ ವಿಧಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಲರಿ ಮಾಂಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಮನು ಎಸ್. ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು:

ಹಿಲರಿ ಮಾಂಟೆಲ್‌ ಬರೆದ  ವುಲ್ಫ್ ಹಾಲ್ ಟ್ರೈಲಜಿ (Wolf Hall, Bring up the Bodies, The Mirror and the Light): ಹೆನ್ರಿ VIII ನ  ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಥಾಮಸ್ ಕ್ರಾಮ್‌ವೆಲ್ ನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಮಾಂಟೆಲ್ ಮರುರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರೋಮ್‌ವೆಲ್‌ನನ್ನು ಏಕ ಆಯಾಮದ ಖಳನಾಯಕ ಅಥವಾ ಸಂತ ಸುಧಾರಕ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಬದಲು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸುಧಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ರಾಜಕೀಯ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟ್ಯೂಡರ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಸಮಗ್ರತೆ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೈಜತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮ್ಯಾಂಟೆಲ್ ಯಾವುದೇ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಪುರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು "ನೈಜ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದಾದ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮನು ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಡೆಕ್ಕನ್ ಕೃತಿಗಳು : ' ದಿ ಐವರಿ ಥ್ರೋನ್'  ಮತ್ತು 'ರೆಬೆಲ್ ಸುಲ್ತಾನ್ಸ್'  ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು  ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು  ತರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಟ್ರಾವಂಕೂರ್ ಅರಸರ  ಮತ್ತು 14 ರಿಂದ 17 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಡೆಕ್ಕನ್ ಸುಲ್ತಾನರ ಪವರ್ ಡೈನಾಮಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕೆಲಸವು ಇತಿಹಾಸದ "ಗ್ರೇಟ್ ಮ್ಯಾನ್" ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತದೆ, ಯುಗದ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರೂಪಾಂತರಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು, ಭಾರತೀಯ ರಾಜಮನೆತನದ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅವರ 'ಫಾಲ್ಸ್ ಅಲೈಸ್' ಕೃತಿಯು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಇತಿಹಾಸವು ನಮ್ಮ ವೀರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ದಂತಕಥೆಗಳ ಹಿಂದೆ ' ಮನುಷ್ಯರನ್ನು'  ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರಾಣ ತಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪುರಾವೆ ಆಧಾರಿತ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ  ವೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು  ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಮಾಂಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರಂತಹ ಲೇಖಕರು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದು ಏನೆಂದರೆ ನಾವು ಗತಕಾಲದ ಗೊಂದಲಮಯವಾದ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಟೀಕರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಹೇಳುವ ಕತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾಗಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ  ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ Historical Fiction ಸಹ ಒಂದು. 

ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 04, 2026

ವೃತ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಪದವಿಗಳು: ಭಾರತದ ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ತಮ್ಮ  ಪುಸ್ತಕ ' ಬ್ರೇಕ್‌ಪಾಯಿಂಟ್' ನಲ್ಲಿ, ಸೌರಭ್ ಮುಖರ್ಜಿಯವರು ಭಾರತದ ವರ್ತಮಾನದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳ ಕುರಿತು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರು ದಶಕಗಳಿಂದ, ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬಗೆಗೆ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ Demographic Dividend  (ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶ) ದ ನಿರೂಪಣೆ  ಯು ಜಾಗತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಬೃಹತ್, ಯುವ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯ ಭರವಸೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯು ಈ ಭರವಸೆಯು  ನಿರ್ಣಾಯಕ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಕರ್ಷದ ಬದಲಿಗೆ, ರಾಷ್ಟ್ರವು ಹೆಚ್ಚಾದ  ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು  ಸ್ಥಬ್ದ ವಾಗಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು  ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಪದವೀಧರ ನಿರುದ್ಯೋಗ

ಇತ್ತೀಚಿನ ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ 2026 ವರದಿಯು ಕಳವಳಕಾರಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ: ಯುವ ಭಾರತೀಯರು ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ಲಾಭದಾಯಕ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ. ಪದವೀಧರ ನಿರುದ್ಯೋಗವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವ 29%ರಷ್ಟು ಇದೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ಉತ್ತಮ  ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದ ಯುವಕರು "ಉದ್ಯೋಗ ಕುಸಿತ"ದ ಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹೊರಗೆ  ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉನ್ನತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.

ಮುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ

1991 ರಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ  ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ consumption-based (ಬಳಕೆ-ಆಧಾರಿತ) ಮಾದರಿಗೆ ಈ  ಮೂರು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ  ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ:

  • ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತಂದೊದಗಿಸಿದ  ಸಂಕಟ: ಆಟೊಮೇಷನ್ ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಿಳಿ ಕಾಲರ್ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು  ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಿದೆ.
  • ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತ  ವೇತನಗಳು: ನೈಜ ಗಳಿಕೆಯು ಹಣದುಬ್ಬರದ ವೇಗವನ್ನು ಸರಿಗಟ್ಟಲು  ವಿಫಲವಾಗಿದೆ, ಇದು ಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಸ್ಫೋಟಕ ಸಾಲ: ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ  ಎಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಗೃಹಸಾಲದ ಮಟ್ಟಗಳು ಈಗ US ಮತ್ತು ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿವೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಒಂದು ಸರಾಸರಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದುರ್ಬಲವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

AI ಅಡ್ಡಗಾಲು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಉದಾಸೀನತೆ

ಜಾಗತಿಕ ಹೂಡಿಕೆ ಸಮುದಾಯವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಕುರಿತು "ವಿಪರೀತದ ಆಸಕ್ತಿ" ಹೊಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಿತ ರುಚಿರ್ ಶರ್ಮಾ ಅವರು ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಭಾರತವನ್ನು AI ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ "ಸೋತವರು" ಎಂದು ನೋಡುವುದಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯು ಅಗತ್ಯ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ತೈವಾನ್‌ನಂತಹ ದೇಶಗಳ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ GDP ಯ 4% ರಿಂದ 5% ರಷ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (R&D) ಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ, ಭಾರತವು ಕೇವಲ 0.6% ರಷ್ಟನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ "ಉದಾಸೀನತೆ" ಯ ಅವಧಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಭಾರತೀಯ ಷೇರುಗಳಲ್ಲಿ $50 ಬಿಲಿಯನ್ ನಷ್ಟು  ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನಿವ್ವಳ ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಹೂಡಿಕೆ (FDI) ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಸರ್ಕಾರವು ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ  ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದರೂ , ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳ ವೆಚ್ಚ (ಕ್ಯಾಪೆಕ್ಸ್) ಹೆಚ್ಚುವುದು  ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾರಣ, ಉದ್ಯಮದ ವಿಶ್ಲೇಷಕರ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತವು  ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ  ಚೌಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ನಿತ್ಯದ ಹೊರೆ ಇವು ದೇಶೀಯ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ.

ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾರಿ

ತನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು, ಭಾರತವು  ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ನೇರ ಹಣ ಹಂಚಿಕೆ  (ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ 15,000 ರೂಪಾಯಿವರೆಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು) ಗಳನ್ನು ಮೀರಿ   ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು.  ರಫ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನಹರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ,  ಆರ್ & ಡಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಹೆಚ್ಚಳವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ದೇಶವು ತನ್ನ ಯುವ ಶಕ್ತಿಯು ಸಾಲ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಭಾರತವು AI-ಚಾಲಿತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅದರ ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿನ ರಚನಾತ್ಮಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. "ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶವು" ನಿಜವಾಗಬೇಕಾದರೆ  ಅದು  ತುಂಬಲು ಉತ್ಪಾದಕ ಪಾತ್ರ(ಉದ್ಯೋಗ)ಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. 

ಸೋಮವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 27, 2026

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ  ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ದೇವಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ Even without social media, phones have a subtle, damaging effect on our mental health ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನದ ಮೂಲಭೂತ ರೂಪಗಳಾದ ಇಮೇಲ್‌ಗಳು, ಪಠ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸುವ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ಗಳು ಸಹ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ  ಮಿತಿಮೀರುವಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಮಿದುಳುಗಳು  ತ್ವರಿತ, ವರ್ಚುವಲ್ ಸಂವಹನದ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಪಾಲು ಕಾಲ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂವಹನವು 150 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರದ  ಜನರ ಸಣ್ಣ, ಸ್ಥಿರ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಷ್ಟೆ ನಡೆದಿದೆ. ಇಂತಹ  ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು  ನಾವು ಮುಖದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ದೇಹ ಭಾಷೆಯಂತಹ ಮೌಖಿಕ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು  ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂದೇಶಗಳು  ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತವೆ. ಚಿಕ್ಕದಾದ, ಬರಿದೆ  ಪಠ್ಯ-ಆಧಾರಿತ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ  ಬದಲಾದಾಗ, ಸಂದೇಶಗಳು ತಪ್ಪಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.  ಮತ್ತು ಈ ಸಂದೇಶಗಳು  ಮಾನವನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಡವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಟೆಲಿಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಸಂದೇಶ ಇವೆರಡರ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ್ದ ಲಘು ಧಾಟಿಯ ಒಂದು  ಲೇಖನ (The Death of the Telephone Call) ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಯಿತು.  

ದೇವಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ- 

2022 ರ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನವು ಸಂವಹನ ಕ್ರಮದ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ. 2026 ರಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ವಿವಿಧ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲೂ  ಪಠ್ಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸುವುದು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಕ್ಕೂ  ಮತ್ತು ಖುದ್ದು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳು  ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದ ಮತ್ತು ಪೋನಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ  ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಪರ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ನಡುವಿನ ಗಡಿಯು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿರುವುದು. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಈಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಂಜೆಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ವಾರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೂ  ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಒಂದು  "ಯಾವಾಗಲೂ ಆನ್" ಆಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ನಿರಂತರ ಲಭ್ಯತೆಯು ಮೆದುಳಿನ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ.  'ಈಗಲೇ  ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೇ?  ಕಾಯಬಹುದೇ? ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದರೆ rude ಆಗಿ  ಕಾಣುತ್ತದೆಯೇ?' ಹೀಗೆ ಮೆದುಳು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ. Cognitive fatigue ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ವಿದ್ಯಮಾನವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಳಲಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ- 

ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೂ ಬರ್ನ್ ಔಟ್, ಬಳಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಒಂಟಿತನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ  ಏರುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವುದೇ ಹಂತಕ್ಕಿಂತ ಇಂದು ನಾವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.  


ಸೋಮವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 20, 2026

ಕೈಗೂಡದ ತಂತ್ರ| ಸಂವಿಧಾನ (131 ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಮಸೂದೆ, 2026

ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ  ಏಪ್ರಿಲ್ 16, 2026 ರಂದು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭೆಯ ವಿಶೇಷ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನು ಕರೆದು  ಪ್ರಮುಖ ಮೂರು ಶಾಸನಗಳ ಒಂದು  ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಅನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು. ಸಂವಿಧಾನ (131 ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಮಸೂದೆ, 2026, ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಬಿಲ್, 2026,  ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಕಾನೂನುಗಳು (ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಮಸೂದೆ, 2026. 

ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು 50% ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, 2011 ರ ಜನಗಣತಿ ಆಧರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣದ ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ, ಮತ್ತು  ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪುನರ್ರಚನೆಗಾಗಿ ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಕಮಿಶನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಇವು ಈ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ನ ಘೋಷಿತ ಉದ್ದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದವು. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ , ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ  ಸೀಟು ಅನುಪಾತದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರವು ಗಮನಾರ್ಹ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ಮತ್ತು ಮಸೂದೆಗೆ ಸೋಲಾಯಿತು.  

ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಯಾದ ನ್ಯೂಸ್ ಲಾಂಡ್ರಿ ಯಲ್ಲಿ ತಾರಾ ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಮಿ ಅವರು Why this delimitation is  suspicious and it's not what you think ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ  ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಪರಾಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸುವ  ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದ ಉಪಾಯ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ  ತಂತ್ರಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರೂಢಿಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸುತ್ತವೆ.  ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ, ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಬದಲು  ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ  ಮತ್ತು ಮೌಖಿಕವಾದ  ಭರವಸೆಗಳ ಮೂಲಕ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕಾನೂನು ತೂಕವನ್ನೂ  ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರೂಢಿಗಳನ್ನು ಶಾರ್ಟ್-ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ  ಅಂಶಗಳು  

ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದನದ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಅವಗಣನೆಯಂತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದಂತೆ ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳ ಸದಸ್ಯರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಭಾಗೌರವದ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಇತ್ತು. 

ತಾರಾ ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಮಿಯವರು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಈ ಮುಂತಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಪಠ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾತಿನ ನಡುವಿನ ವಿರೋಧಾಭಾಸ: ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ 50% "ಅನುಪಾತದ ಹೆಚ್ಚಳ" ವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತು ಗೃಹ ಸಚಿವರು ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಖಾತರಿಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಬಿಲ್ ನ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಜನಗಣತಿ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು‌ ಅನುಪಾತದ ಹೆಚ್ಚಳ ಮಾಡುವುದೆಂದು ನಮೂದಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಶಾಸಕಾಂಗ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ಮೌಖಿಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತವೆ; ಮಸೂದೆಯ ಪಠ್ಯ ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಿಡನ್ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳು: ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಂಚಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ, ಡಿಲಿಮಿಟೇಶನ್ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಕಮಿಶನ್ ನ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಮೂದಿಸಿದೆ. 

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರೂಢಿಗಳು: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಫಲಿತಾಂಶ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂವಿಧಾನದತ್ತವಾದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಯಬಲ್ಲವು. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಗಣರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾದವರು ಜನಗಳೇ. ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಲು ಸಂವಿಧಾನ ವಿಧಿಸಿರುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ಸಹ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರದ ಆಟಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. 

ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಂತಹ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಚರ್ಚೆ, ಸಂಧಾನ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಯಾವುದೇ ಮಹತ್ವದ ಮಸೂದೆಯ ಅನುಮೋದನೆಗೂ ಸಹ ಅಧ್ಯಯನ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ  ಚರ್ಚೆ, ತಜ್ಞರ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಸದನದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸದನ ಸದಸ್ಯರ ಮತಕ್ಕೆ ಹಾಕುವುದು - ಇದು ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಲಾಗದು. ಆದರೆ ಈ  ಮಸೂದೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಯ ಸಮಯವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ವಿಶೇಷ ಅಧಿವೇಶನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 48 ಗಂಟೆಗಳ ಮೊದಲು ಬಿಲ್‌ಗಳನ್ನು ಸದಸ್ಯರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. 

ಸೋಮವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 13, 2026

ಅಮೇರಿಕನ್ ಶಕ್ತಿ - ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ...

ಮುಕುಲ್ ಕೇಶವನ್ ಅವರು ದಿ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆದಿರುವ "Strange Orchids: Donald Trump’s abandonment of rules-based pieties has stymied Beltway liberals" ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಮೆರಿಕ ದೇಶ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಮರ್ಥಕರನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಹರಿತವಾದ ಪದಗಳಿಂದ ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವೆಡೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಪ್ರಬಲ ಶಸ್ತ್ರ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಸೂಪರ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಅಮೆರಿಕವು  ಬಳಸಿದೆ.  ಅಮೆರಿಕನ್ ಅಸಾಧಾರಣವಾದ (american exceptionalism) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಈ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಲವಾರು ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ. ಮತ್ತು ಅಂತಹ ದಾಳಿಗಳನ್ನು "ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶ" ವೆಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೂಲಕ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.  ಅಮೆರಿಕದ ಇಂತಹ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಕೆಲವರನ್ನು ಕೇಶವನ್ ಅವರು 'strange orchids rooted in the fungus of American exceptionalism' (ಅಮೆರಿಕದ 'ಅಸಾಧಾರಣವಾದ'ವೆಂಬ ಶಿಲೀಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಸೀತಾಳೆ ಹೂಗಳು) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. 

The road to hell is  paved with good intentions (ನರಕದ ದಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ) ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಾಣ್ನುಡಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಪತ್ರಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಅಮೆರಿಕದ 'ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶ' ದ  ಮೊದಲ ದಾಳಿ 90-91 ರ ಮೊದಲ ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧ. ಆಗಷ್ಟೇ ಕಾಲೇಜ್ ಮುಗಿಸಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯುದ್ಧದ ಕುರಿತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಟೆಲಿವಿಷನ್ ನಲ್ಲಿ ನೇರ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಮೊದಲ ಯುದ್ಧ ಎಂದೂ ಇದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಜಾರ್ಜ್ ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಬುಷ್ ನೇತೃತ್ವದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ್ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ, ಇರಾಕ್ ಆಕ್ರಮಣ, ಈಚೆಗಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಗಾಜಾ ಯುದ್ಧ ಇವುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಗಾಜಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಸ್ರೇಲಿಯರು ನಡೆಸಿದ್ದಾದರೂ ಅವರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿದ್ದದ್ದು ಸಹ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. 

ಕೇಶವನ್ ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ CNN ನ  ಫರೀದ್ ಝಕಾರಿಯ ಮತ್ತು  ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್ ನ ಎಜ್ರಾ ಕ್ಲೇನ್ ಅವರ ನಡುವಿನ ಈಚಿನ ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಇಂತಹ ಲಿಬರಲ್ ಗಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಅಸಭ್ಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ಮುಜುಗರ ಪಡುತ್ತಾರೆ ವಿನಃ ಅಮೆರಿಕದ ಶಸ್ತ್ರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅದು ತರುವ ಹಿಂಸೆಯ ಬಗೆಗೆ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. 

ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ  ಫರೀದ್ ಝಕಾರಿಯಾ ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಜನಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ  ಎರಡನೆ ಇರಾಕ್ ಯುದ್ಧದ ಬಗೆಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ  ಜಾರ್ಜ್ ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಬುಷ್ ಅವರ ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬುಷ್ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು "ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಆದರ್ಶವಾದಿ, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಮಿಷನ್" ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇರಾಕ್ ನಲ್ಲಿ "ವೆಪನ್ಸ್ ಆಫ್ ಮಾಸ್ ಡಿಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್ ಇವೆ " ಎಂಬ "ಸುಳ್ಳು ಭಯ" ದ ನಿರೂಪಣೆಯ ಮೂಲಕ  ಹತ್ತಾರು  ಸಾವಿರ ಜನರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಸಹ, ಬುಷ್ "ಸಭ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡರು" ಮತ್ತು ಯುದ್ಧವು  ಅಮೆರಿಕದ "ಮಹಾನ್ ಉನ್ನತ ಮಿಷನ್" ಆಗಿತ್ತು  ಎಂದು ಝಕಾರಿಯಾ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಜ್ರಾ ಕ್ಲೈನ್‌ನೊಂದಿಗಿನ ಇದೇ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ಝಕಾರಿಯಾ ಅವರು ಈಚೆಗೆ ಇರಾನ್‌ಗೆ ಟ್ರಂಪ್‌ ಒಡ್ಡಿದ "ಜನಾಂಗೀಯ ಬೆದರಿಕೆ" ಯನ್ನು ಬುಷ್‌ನ ಇರಾಕ್‌ನ ಆಕ್ರಮಣದೊಂದಿಗಿನ ತುಲನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಚ ರೀತಿಯದ್ದೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಝಕಾರಿಯಾ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇನ್ ರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಶವನ್ ಅವರು narcissism (ಆತ್ಮರತಿಯ) ಛಾಯೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಮೆರಿಕನ್ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳೂ ಸಹ ಅಮೆರಿಕದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ಸ್ಥಳೀಯರ ಬಗೆಗೆ ಕಾಳಜಿಯನ್ನೇ ತೋರಿಸದೆ ಕೇವಲ  ಈ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಅಮೆರಿಕನ್( ಸೈನಿಕ) ರಿಗಾಗುವ 'ಟ್ರಾಮ' ವನ್ನಷ್ಟೆ ಹೈಲೈಟ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೋಸೆಫ್ ಕಾನ್ರಾಡ್ ನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿ Heart of Darkness ನಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಫೋರ್ಡ್ ಕೊಪೋಲ ನಿರ್ದೇಶನದ  Apocalypse Now ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅವರು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಈ ಚಿತ್ರವು ಅಮೆರಿಕದ ವಿಯಟ್ನಾಮ್ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ.

ಕ್ಲೈನ್ ​​ಮತ್ತು ಝಕಾರಿಯಾ ಅವರಂತಹ ಪಂಡಿತರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಆಕ್ರೋಶವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುವುದು ಅಂತರರಾಷ್ಟೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ  ಅಮೆರಿಕದ ಒಳಪ್ರವೇಶದ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ  ತಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ  ಬೌದ್ಧಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ನಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ.  ನಾಯಕನು 'ಸರಿ' ಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವವರೆಗೂ ಅವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ  "ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಾಯೋಜಕತ್ವವನ್ನು" ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾಗುವುದು.

ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಡೆನ್ ಆಡಳಿತದ ಬೆಂಬಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ' ಮಾನವೀಯ ಕಾಳಜಿ' ಯ ಚತುರ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡೆನ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಉದಾರವಾದಿಗಳು ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಕ್ರೂರ ದಾಳಿಗೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಹಾಯವನ್ನು  ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಇತರರ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ "ನಿಯಮ-ಆಧಾರಿತ (rules-based) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಕ್ಷಣೆ" , "ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಬಿತ್ತುವುದು" ಅಥವಾ ವಿದೇಶಿ ಜನಸಸಮೂಹಗಳ  "ವಿಮೋಚನೆ" ಮುಂತಾದ ಉನ್ನತ ಧ್ಯೇಯವಿರುವ  ಸಮರ್ಥನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಟ್ರಂಪ್ ಒಂದು ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನೇ  "ನಾಶಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿ" ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವಾಗ ಅವರ ಸಮರ್ಥಕರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ದೇಶವೊಂದರ  ನಾಗರಿಕರ ಸಾವುಗಳನ್ನು "ದುರಂತ ಹಾನಿ" ( tragic collateral)  ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. 

ಇದು "ಸರ್ಕಾರಿ ಲಿಬರಲ್" ವರ್ಗಕ್ಕೆ (ಅಮೆರಿಕನ್ ಮತ್ತು ಇತರ  ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರನ್ನೂ ಸೇರಿದ ಸಮರ್ಥಕರನ್ನು ಕೇಶವನ್ ಅವರು ವರ್ಣಿಸುವಂತೆ)   - ' ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರ'  ಮತ್ತು 'ಮುಕ್ತ ಪ್ರಪಂಚ' ದ ಚತುರ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳ  ಮೂಲಕ ಅಮೇರಿಕನ್ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ "ಮುಜುಗರ" ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಸೋಮವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 06, 2026

ಮಾಹಿತಿ ಮಹಾಪೂರ

'ದಿ ಹಿಂದೂ' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ Groaning under information overload ಎಂಬ ಲೇಖನ ಓದುವಾಗ ಈ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಆಗಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಸ್ಫೋಟದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೀಗ ಒಂದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಂತ ತಲುಪಿರುವುದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. 

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ  ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ,  ಈಗ ಡೇಟಾದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗಾಗಿ ಏದುಸಿರು ಬಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ.  "ಮಾಹಿತಿ ಕೊರತೆ"ಯ  ಸಮಾಜ ಈಗ, ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಲು  ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಪೂನ್-ಫೀಡ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಭಾರದಲ್ಲಿ ಜಗ್ಗುತ್ತಲಿದೆ.  

ಇದೇ ಮಾಹಿತಿ ಮಹಾಪೂರ ದ ಕುರಿತು (ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ)  ಜೊನಾಥನ್ ಸ್ಪಿರಾ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಓವರ್‌ಲೋಡ್! (Overload !  How Too Much Information is Hazardous to Your Organization)  ಓದಿದ್ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. 'ಹಿಂದೂ' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಲೇಖನವು ' ಡೋಪಮೈನ್ ಹೈ'  ಮತ್ತು  'ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್' ನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಸ್ಪಿರಾ ಅವರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವೃತ್ತಿಪರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಆಗುವ ತೊಂದರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಡೇಟಾದ ಪ್ರವಾಹವು ನಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ "ತೆರಿಗೆ" ಯನ್ನೇ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. 

ಡೋಪಮೈನ್ ಲೂಪ್ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಟಿಕಲ್ ಚಿಂತನೆಯ ಅಂತ್ಯ 

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮವು ನಮ್ಮನ್ನು 'ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್‌ಗೆ ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ' ಮಾಡಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರ ಅಥವಾ ಅನಾನುಕೂಲತೆ  ಆದೊಡನೆ  ನಾವು ನಮ್ಮ ಫೋನ್‌ಗಳತ್ತ  ಹೊರಳುತ್ತೇವೆ, ತ್ವರಿತ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತುತ್ತ. ರೀಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಟಿಕ್‌ಟಾಕ್ ನಂತಹ  ಕಿರು-ರೂಪದ ಕಂಟೆಂಟ್ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ  "ಮಾನಸಿಕ ಶ್ರಮ" ಶೂನ್ಯ.  ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಮಾನದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿಗಳು  ನಮ್ಮಿಂದಲೇ  ರೂಪಿತಗೊಳ್ಳುವ  ಬದಲು ಅವನ್ನು ನಮಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಈ ಬಗೆಯ ಕಂಟೆಂಟ್  ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 

ಡಿಜಿಟಲ್ ಸ್ಪೇಸ್ನಲ್ಲಿ  ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾಲ್ಕು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ:

ಗಾಸಿಪ್: ಕ್ಷಣಿಕ ವಿನೋದ.

ಮೀಮ್‌ಗಳು: ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು  ಜೀರ್ಣವಾಗುವಂತೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಳವಿಲ್ಲದ ತುಣುಕುಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ.  

ರಾಜಕೀಯ: ತಿಳುವಳಿಕೆಗಿಂತಲೂ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯಿರುವ ಕಂಟೆಂಟ್.

ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದು (ಇನ್ಫ್ಲ್ಯೂಎನ್ಸರ್ಸ್): ಕೊಳ್ಳುಬಾಕತನವನ್ನು ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಂತೆ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದು.

ಇವುಗಳು ನಮ್ಮ "ಮಿದುಳಿನ ಆಹಾರ" ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸಹ  ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನೇ  ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ: ಇದೇ ನಮ್ಮ  ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕತೆ ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು.

ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ  ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ನಡುವಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 

 ಮಾಹಿತಿ ಡಯಟ್ 

ನಾವು ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇವಿಸುವ ಆಹಾರದ ಕ್ಯಾಲೊರಿಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವಂತೆಯೇ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಲೇಖಕಿ  ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು, "ಮಾಹಿತಿ ಡಯಟ್" ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ತಾವು ಅದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. 


ಸೋಮವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 30, 2026

NGO ಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಹೊಸ ಯುಗ?

ಮಾರ್ಚ್ 25, 2026 ರಂದು ಪರಿಚಯಿಸಲಾದ , Foreign Contribution (Regulation) Amendment Bill, 2026 ('ವಿದೇಶಿ ಕೊಡುಗೆ (ನಿಯಂತ್ರಣ) ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಸೂದೆ, 2026') ಯು  ಭಾರತದ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ. ಈಗಿರುವ Foreign Contribution (Regulation) Act, 2010 ಅನ್ನು ಈ ಮಸೂದೆಯು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಹೊಸ ನಿಬಂಧನೆಗಳು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಗಮನಾರ್ಹ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿವೆ.

ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರ: "ನಿಯೋಜಿತ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ"

'ನಿಯೋಜಿತ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ' Designated Anthority ದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯು ವಿವಾದದ ಹೃದಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ FCRA ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ನವೀಕರಿಸಲು ವಿಫಲವಾದಲ್ಲಿ  NGO ನ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಈ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಈ ಅಧಿಕಾರವು ಯಾವುದೇ NGO ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ FCRA ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ(surrender)  ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ  ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.   ಈ  ಕ್ರಮವು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು  ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. 

"ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ"?

ಸಿಪಿಎಂ ಪಕ್ಷವು ಈ ಮಸೂದೆಯನ್ನು  " ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ” ಎಂದು ವಿವರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮಸೂದೆಗೆ  ಕ್ಷಿಪ್ರವಾದ ರಾಜಕೀಯ  ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಈ ಗುಂಪುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಭಯವೆಂದರೆ ಮಸೂದೆಯ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯವು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾನೂನು ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬುದೇ ಆಗಿದೆ. . 

ಪರಿಣಾಮಗಳು 

ಈ ಕ್ರಮಗಳು ನೈಸರ್ಗಿಕ ನ್ಯಾಯದ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯು ತುರ್ತು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಮಸೂದೆಯು ಕಾನೂನಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು  ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಗಬಹುದಾದ  ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಅನುಮಾನ  ಇದೆ. 

ಈ ಶಾಸಕಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ನಾನ್- ಪ್ರಾಫಿಟ್   ವಲಯದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಡುವಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯು ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಚನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ವಿವಾದದ  ಅಂಶವಾಗಿದೆ. 

ಸೋಮವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 23, 2026

ಗುರುತಿನ ಸಂಘರ್ಷ: 2026 ರ ಟ್ರಾನ್ಸ್ಜೆಂಡರ್ ಅಮೆಂಡ್ಮೆಂಟ್ ಬಿಲ್



ಈ ವಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ sexual identity (ಲಿಂಗ ಗುರುತು) ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳು ಗಮನ ಸೆಳೆದವು. ನಾನು ಕೇಳಿದ ಒಂದು ಪಾಡ್ಕಾಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಾರವೇ ಅಂಗೀಕಾರವಾದ Transgender Persons Amendment Bill 2026 ಮಸೂದೆ.


ನಾನು ಆಗಾಗ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವ ಪಾಡ್ಕಾಸ್ಟ್ ಒಂದಿದೆ. ಅದರ ಹೆಸರು The Seen and the Unseen. ಅಮಿತ್ ವರ್ಮಾ ನಡೆಸಿಕೊಡುವ ಈ ಪಾಡ್ ಕಾಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಸಾಧಕರೊಬ್ಬರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಅವರೊಡನೆ ದೀರ್ಘವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನೂ ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದು. ಅಮಿತ್ ವರ್ಮಾ ಅವರ ಸಂದರ್ಶನ ಕಲೆ ಅದ್ಭುತ. ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಈ ವಾರ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದವರು ಜಾನ್ಹವಿ ನಿಲೇಕಣಿ.

sex -realism (ಲೈಂಗಿಕ ವಾಸ್ತವತೆ), gender critical feminism ( "ಲಿಂಗ-ನಿರ್ಣಾಯಕ" ಸ್ತ್ರೀವಾದ) ಈ ಬಗೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಕುರಿತು ನನಗಿದ್ದ ಅರಿವು ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ. ಜಾನ್ಹವಿ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಪಾಡ್ಕಾಸ್ಟ್ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೇ ಇಂತಹ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು. ಅತ್ಯಂತ ನೇರವಾಗಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಂವಹಿನಿಸುವುದು ಅವರ ಶೈಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ವಿವರಗಳ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸುವುದು.

"ಸೆಕ್ಸ್ ರಿಯಲಿಸ್ಟ್" ಫ್ರೇಮ್‌ವರ್ಕ್

ಚಿಂತಕಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪ್ರತಿಪಾದಕಿ ಜಾನ್ಹವಿ ನಿಲೇಕಣಿ ಅವರು (ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಅರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ incentive ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು, ಉದಾ:c-section ಅನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಲೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ಅವರು ಈ ಪಾಡ್ಕಾಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ), ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗ-ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸ್ತ್ರೀವಾದ ವನ್ನು ಸಹ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಸೆಕ್ಸ್ ರಿಯಲಿಸ್ಟ್"ಎಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ biological sex binary ಯ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ.

ಹೆಲೆನ್ ಜಾಯ್ಸ್ ಅವರ ಟ್ರಾನ್ಸ್: ವೆನ್ ಐಡಿಯಾಲಜಿ ಮೀಟ್ಸ್ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಸ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ನಂತಹ ಕೃತಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿಲೇಕಣಿ ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ:

ಸೆಕ್ಸ್ ಬೈನರಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸುವುದು: ಗುರುತನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವಯಂ-ಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಸುವ ಬದಲು ಜೈವಿಕ ಲೈಂಗಿಕತೆ (biologocal sex binary)ಯ ಮಸೂರದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ: ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ "ಲಿಂಗ-ದೃಢೀಕರಣ" ಕಾಳಜಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ "First, Do No Harm," (ಮೊದಲು, ಯಾವುದೇ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡಿ), ತತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಲಿಂಗ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ (medical transition) ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಲು ಅವರು ಅಬಿಗೈಲ್ ಶ್ರಿಯೆರ್ ಅವರ ಇರ್ರಿವರ್ಸಿಬಲ್ ಡ್ಯಾಮೇಜ್ ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ನಿರ್ಧರಿಸುವಿಕೆ: ನಿಲೇಕಣಿಯವರು ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಜೈವಿಕ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈಗ ಹೊಸ ಮಸೂದೆಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

2026 ರ ಮಸೂದೆ: ಸ್ವಯಂ-ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದವರೆಗೆ

ಸ್ವ-ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ 2014ರ NALSA ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ಈ ಮಸೂದೆಯು ಮತ್ತೊಂದು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೊಸ ಮಸೂದೆಯು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ:

ಸ್ವಯಂ ಗುರುತಿನ ಅಂತ್ಯ: ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಯಿದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸೆಕ್ಷನ್ 4(2) ಅನ್ನು ಈ ಮಸೂದೆಯು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಇದು ಸ್ವಯಂ-ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಗುರುತಿನ(ಸೆಲ್ಫ್-ಐಡೆಂಟಿಫಿಕೇಷನ್) ಅವಕಾಶದ ಬದಲಿಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ

ಐದು-ಹಂತದ ಪರಿಶೀಲನೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ: ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯಲು, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಈಗ ಮೆಡಿಕಲ್ ಬೋರ್ಡ್, ಜಿಲ್ಲಾ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ನ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ಸಂಭಾವ್ಯ "ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರದ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣ" ವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಕಠಿಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.

ಸಂಕುಚಿತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು: ಮಸೂದೆಯು "ಟ್ರಾನ್ಸ್ಜೆಂಡರ್" ಅನ್ನು ಇಂಟರ್‌ಸೆಕ್ಸ್ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ (ಹಿಜ್ರಾ ಮತ್ತು ಅರಾವಾನಿಗಳಂತಹವು ) ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಮೆನ್, ಬೈನರಿ-ಅಲ್ಲದವರು, ಮತ್ತು ಜಂಡರ್ ಫ್ಲೂಯಿಡ್ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಕಾನೂನು ಮಾನ್ಯತೆಯಿಂದ ಅಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಟ್ರಾನ್ಸ್ಜೆಂಡರ್ ಸಮುದಾಯದವರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ

ಹೊಸ ಮಸೂದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಟ್ರಾನ್ಸ್ಜೆಂಡರ್ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ "ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬೆದರಿಕೆ" ಮತ್ತು "ರಾಜ್ಯದ ಕಣ್ಗಾವಲು ಸಾಧನ" ಎಂದು ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

"ಸೆಕ್ಸ್ ರಿಯಲಿಸ್ಟ್" ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು 2026 ರ ಬಿಲ್

"ಸೆಕ್ಸ್ ರಿಯಲಿಸ್ಟ್" ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು 2026 ರ ಬಿಲ್ ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಅಂಶವು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಸ್ವಯಂ-ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಬಾಹ್ಯವಾದ ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯವಾಗಿ ದೃಢೀಕೃತವಾದ ಗುರುತಿನ ಪರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು.

ನಿಲೇಕಣಿಯವರ ಚೌಕಟ್ಟು ಜೈವಿಕ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ "ಮಹಿಳಾ" ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ರಾಡ್ಜ್ ಮತ್ತು ಕಲ್ಕಿ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯಂ ಅವರಂತಹ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಲೈಂಗಿಕ ಗುರುತನ್ನು "ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಮಾದರಿ"ಗೆ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ದೈಹಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವರು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೈಲೈಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ:

ಕಡ್ಡಾಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು: ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು "ಬಲವಂತದ ಸ್ಕ್ಯಾನ್‌ಗಳು" ಅಥವಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದು "ಅಮಾನವೀಯತೆ" ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಗಾಮಿ.

ಖಾಸಗಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ: ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸುವುದು ಆರೋಗ್ಯಸೇವೆಯನ್ನು ಕಣ್ಗಾವಲಿನ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ಬೆಂಬಲದ ಅಪರಾಧೀಕರಣ: ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಲೈಂಗಿಕತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇದ್ದಾಗ ಹತಾಶರಾಗಿ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದ ಕ್ವೀರ್ ಮತ್ತು ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಯುವಕರಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವವರನ್ನು ಹೊಸ ನಿಬಂಧನೆಗಳು ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಬಹುದು.

ಜಾನ್ಹವಿ ನಿಲೇಕಣಿಯವರ "ಸೆಕ್ಸ್ ರಿಯಲಿಸಂ" ಲಿಂಗ ಗುರುತಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ತಾತ್ವಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೆ, 2026 ರ ಮಸೂದೆಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನ್ವಯ ಇದೆ.

ಇದು ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಜನರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಭಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಸ್ವಯಂ-ನಿರ್ಣಯದ ಹಕ್ಕಿನ ಬದಲಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದ ನಿಬಂಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಬದಲಾವಣೆಯು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲೇ ಈ ಸಮುದಾಯಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಡನೆ ಚರ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಆತಂಕವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು.

"ಸೆಕ್ಸ್ ರಿಯಲಿಸಂ" ಅನ್ನು ಉದಾರವಾದ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದ ದ ಮಸೂರದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಿಲೇಕಣಿಯವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೆ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಕರಾಳ ಸ್ವರೂಪವು ಲೈಂಗಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಭಯ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಂತದ್ದಲ್ಲ.

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಕೆಲವು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಕನ್ನಡದ ಸಂಚಾರಿ ವಿಜಯ್ ನಟನೆಯ ಚಿತ್ರ 'ನಾನು ಅವನಲ್ಲ ಅವಳು', ಹಿಂದಿಯ ಮನೋಜ್ ಬಾಜಪಯ್ ನಟನೆಯ ಚಿತ್ರ 'ಅಲಿಗರ್'. ಹಾಗೆಯೇ, ಅರುಂಧತಿ ರಾಯ್ ಕಾದಂಬರಿ 'ದಿ ಮಿನಿಸ್ಟ್ರಿ ಆಫ್ ಅಟ್ಮೋಸ್ಟ್ ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್' (ಅಂಜುಮ್ ಪಾತ್ರ).

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ರೂಪಿಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೋಮವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 16, 2026

ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾ

ಈ ಸಲದ ಆಸ್ಕರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿತರಣೆಯ ಸಮಾರಂಭವು  ಕೆಲವು ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶ ರವಾನೆಯ ಸಾಧನವಾದದ್ದು ಕುತೂಹಲಕರವಾಗಿತ್ತು . ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಇಂತಹ ವೇದಿಕೆಗಳು ಸಾಧನವಾಗುವುದು ತಪ್ಪೆಂದೂ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.  

ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಆಸ್ಕರ್ ಹೋಸ್ಟ್  ಕಾನನ್ ಒ'ಬ್ರೇನ್ ಅವರು "ಇಂದಿನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಮತ್ತು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕಾಲಮಾನಕ್ಕೆ ಸವಾಲಾಗಿ ಯುದ್ಧದ ಎದುರು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಈ ರಾತ್ರಿ ಆಯೋಜಿತವಾಗಿದೆ "  ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಸಮಾರಂಭವು ಕೆಲವರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶಗಳ ವೇದಿಕೆಯಾಗುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದರು. 

 ಅವಾರ್ಡ್ ಪ್ರೆಸೆಂಟರ್ ಆಗಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ನಟ  ಜೇವಿಯರ್ ಬಾರ್ಡೆಮ್ ಅವರು "ಯುದ್ಧ ಬೇಡ" ಪಿನ್ ಧರಿಸಿ, "ಯುದ್ಧ ಬೇಡ. ಫ್ರೀ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್," ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಹಾಲಿವುಡ್ ಸಹ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನ್  ಪರವಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು‌ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ  ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು. 

Best International Feature Film ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ Sentimental Value ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಪಡೆದ  ನಿರ್ದೇಶಕ ಜೋಕಿಮ್ ಟ್ರೈಯರ್ ಅವರು "ಎಲ್ಲಾ ವಯಸ್ಕರು ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರರು" ಎಂದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಲು ತಮ್ಮ ಗೆಲುವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು, ಆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸದಂತೆ ಮತದಾರರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.

ಸಿನಿಮಾದಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮಾಧ್ಯಮದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದವರು ಸಮಾಜದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದು ಉಚಿತವೇ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಿಂದಲೋ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮಂದಿ ಆಡಳಿತದ ಅಥವಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುವುದು ಅಪರೂಪ.  ಹಾಲಿವುಡ್ ತಾರೆಯರಾದ ರಾಬರ್ಟ್ ಡಿ ನಿರೋ, ಮೆರಿಲ್ ಸ್ಟ್ರೀಪ್ ಮುಂತಾದವರು ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದ. ಇನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಂತೂ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಬಹುಪಾಲು  ಮಂದಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸೊಲ್ಲೆತ್ತುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.  

ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಸಹ ಸಿನಿಮಾ ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತಲ್ಲೂ  ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವಂತಹದ್ದು; ಇದು ಒಂದು  ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಯಾ  ಕಾಲದ  ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಮೆಗಾಫೋನ್ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವಂತಹದ್ದು. ಆ ರೀತಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ ಇರುವ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಬೇಕು.  

ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಧ್ರುವೀಕರಣದ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿನೆಮಾ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಈಗ ಯುದ್ಧದ ಕಾರಣದಿಂದ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಸುದ್ದಿ ಯಲ್ಲಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಇರಾನ್ ನ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ವಸ್ತುವಿನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. 

Ahed’s Knee

ರಾಜಕೀಯ ವಿಮರ್ಶೆಯ  ವಸ್ತುವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ರೂಪಿಸಿರುವ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರ  ನಡಾವ್ ಲಪೀಡ್  ಅವರ Ahed's Knee (2021).  ಸರ್ಕಾರಿ  ಅಜೆಂಡಾ ವಿರುದ್ಧ ಚಲನಚಿತ್ರವೊಂದು  ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯ ಒಂದು  ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. "ತಮಗೆ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾದ  (ಬಲಪಂಥೀಯ) ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವ ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಸಹಿ ಹಾಕಬೇಕಾದಂತಹ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯವು (ಇಸ್ರೇಲ್)   ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಲನಚಿತ್ರವು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತದೆ. 

ಪ್ಯಾಲೇಸ್ಟಿನಿಯನ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆ  ಅಹೆದ್ ತಮೀಮಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರಿಕೃತವಾದ ನಿರೂಪಣೆಯ  ಮೂಲಕ, ಹೇಗೆ ಸಮಕಾಲೀನ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ  ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. 

ಇದೇ ನಡಾವ್ ಲಪೀಡ್ 1922 ರಲ್ಲಿ ಗೋವಾ ಚಲನಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಜೂರಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾಗ  ' ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಫೈಲ್ಸ್ ' ಚಿತ್ರವು ' ವಲ್ಗರ್ ಪ್ರಾಪಗಾಂಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿತ್ತು.  

Rosewater

ಜಾನ್ ಸ್ಟೀವರ್ಟ್‌ರ  Rosewater (2014) ಚಿತ್ರವು 2009 ರ ಇರಾನಿನ "Green Movement" ಮತ್ತು ನಂತರದ ಜನರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ನಿಗ್ರಹದ  ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.  ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಜಿಯರ್ ಬಹಾರಿ ಅವರ 118 ದಿನಗಳ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಚಲನಚಿತ್ರವು "ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸ್ವರೂಪ"  ವನ್ನು  ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

"ಆಧುನಿಕ" ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ವಿಶ್ವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು "ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ" ದೇವಪ್ರಭುತ್ವದ ಮನಸ್ಥಿತಿ, ಇವೆರಡರ  ನಡುವಿನ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು "ರೋಸ್‌ವಾಟರ್" ಚಿತ್ರವು  ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಚಲನಚಿತ್ರವು ಹೇಗೆ   ರಾಜಕೀಯದ  ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇರಾನಿನಲ್ಲಿ  ಆಧುನಿಕ ರಾಜ್ಯದ ವ್ಯಾಮೋಹದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು 1953ರ  CIA ಬೆಂಬಲಿತ ದಂಗೆಯಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ  ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈ  ಸಿನಿಮಾವು ಜಾಗತಿಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ದಮನದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವು ಒಂದು ಇಡೀ  "ಪೀಳಿಗೆಯ ಹೋರಾಟ"ವಾಗುವುದನ್ನು  ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.